ตอนที่ 660
บทที่660 เคราะห์กรรม
October 21, 2026
บทที่660 เคราะห์กรรม
“เรียกคนมา แล้วจับตัวคุณหนูใหญ่ไปขังเอาไว้ในห้อง เฝ้ากันอย่างใกล้ชิด ตั้งแต่วันนี้ไป ห้ามให้ออกมาจากห้องแม้แต่ก้าวเดียว!”
หญิงชรากู่เยว่หือแห่งตระกูลกู่ออกคำสั่ง แล้วกู่หยู่เซียวก็ถูกนำจับไปขังเอาไว้
กับเฉินเกอในครั้งนี้ เธอจะต้องทำให้ได้!
เวลานี้ ดึกมากแล้ว
เฉินเกอรู้แผนการที่กองกำลังอำนาจทั้งสามแห่งจะมาจับตัวเขาแล้วนั้น ก็ไม่กล้าที่จะหยุดอยู่นิ่ง รีบออกไปอย่างเร่งรีบบ้าระห่ำ
เขาวางแผนเอาไว้ว่าจะไปหาเถียเฉิงก่อน หลังจากนั้นก็จะพาเขาไปด้วย แล้วทั้งสองคนก็จะไปจากที่แห่งนี้
ซู่!
ขณะที่เฉินเกอกำลังจะออกไปจากนอกชานเมืองนี้นั้น
ป่ารอบๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาในทันใด
ราวกับว่ามีสัตว์บางอย่างที่วิ่งเข้าไปในป่า ทำให้ใบไม้บริเวณรอบๆนั้นขยับเคลื่อนไหวขึ้นมา
เฉินเกอหยุดเดิน
เป็นสัญญาณเตือนให้รู้
และบอกเขาว่า บริเวณใกล้ๆนี้มีคนอยู่!
และเวลานี้เอง ความหนาวเย็นเข้ากระดูกนี้ได้ห่อหุ้มร่างของเฉินเกอเอาไว้ในทันใด และล็อคตัวเองเอาไว้อย่างแน่นหนา
บรรยากาศที่เยือกเย็นนี้ช่างบีบคนได้ยิ่งขึ้นไปอีก
ตั้งแต่ทางด้านหลังของตัวเอง จนปกคลุมไปทั้งร่างกาย
ตัวเขาเองนั้นถูกคนจ้องมองอยู่อย่างนั้นหรือ?
เหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผากของเฉินเกอ
ความรู้สึกหวาดกลัวเช่นนี้ ไม่เคยมีมาก่อนเลย ราวกับว่าร่างกายของตัวเองนั้น จะสามารถส่งสัญญาณประเภทหนึ่งออกมาได้อย่างไรอย่างนั้น
เฉินเกอค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา
แล้วถึงได้เห็น ว่าทางด้านบนต้นไม้ใหญ่ข้างๆตัวเขา
ชายร่างใหญ่สูงถึงสองเมตร กำลังยืนกดอกอยู่ตรงด้านบน
อาศัยแสงจากพระจันทร์จางๆนี้ เฉินเกอมองเห็นได้อย่างชัดเจน
ใบหน้าของเขา ปรากฏให้เห็นสีดำๆม่วงๆ ริมฝีปากนั้นเป็นสีม่วงเข้ม แต่ดวงตากลับเป็นสีแดง
บริเวณรอบๆร่างกายของเขานั้นเต็มไปด้วยบรรยากาศสีดำ
มีชีวิตอยู่เหมือนกับศพอย่างไรอย่างนั้น!
เขากำลังจ้องมายังตัวเขาอย่างไม่ขยับไปไหน
ร่างของเขาแผ่ความหนาวเย็นจนทิ่มแทงลงไปในกระดูก นั่นก็เป็นเพราะเขา!
“เฮเจี้ยง?”
ในใจเฉินเกอรู้สึกหวาดผวา
แล้วจิตใต้สำนึกของเขาทำให้เขาต้องก้าวถอยหลังไป
เพียงแค่เห็นพลังที่แสดงออกมาของเขาแล้ว ก็ได้กดเฉินเกอเอาไว้หมดแล้ว
“ซ่า!”
เสียงเบาๆเสียงหนึ่งดังขึ้น ก็เห็นร่างใหญ่ของเฮเจี้ยง เหยียบลงบนกิ่งไม้และใบไม้เบาๆ
หลังจากนั้นทั้งตัวก็ราวกับถูกกระสุนใหญ่พุ่งตรงมายังร่างของเฉินเกอ
ความเร็วนั้นเร็วมาก
พุ่งตรงมายังเฉินเกอ
สัญญาณเตือนอันตรายดังขึ้นในหัวของเขา
เฉินเกอพยายามอย่างเต็มที่ รีบถอยหลังไป
ปัง!
เฮเจี้ยงกระโดดลงมาที่พื้น พื้นสั่นไหวขึ้นมา
สองมือของเขาปรากฏออกมาให้เห็น
สองมือของเขานั้น ราวกับกรงเล็บสิบนิ้วนั้นทำมาจากเหล็ก พื้นผิวสีดำสนิท แต่ละนิ้วนั้นแหลมเหมือนกับเขี้ยวที่อยู่ในปากของหมาป่าอย่างไรอย่างนั้น
เหมือนกับที่กู่หยู่เซียวบอกตัวเองเอาไว้แบบนั้น เขาไม่ใช่คน แต่เป็นอาวุธอย่างหนึ่งที่ดัดแปลงมาจากศพ
“คิดจะหนี? ไม่ง่ายแบบนั้นหรอก? ไปกับฉัน! เจ้านายฉันกับคุณนายท่านกู่กำลังรอแกอยู่!”
เฮเจี้ยงเปล่งเสียงที่เหมือนกับอีกาดังออกมา
เอ่ยพูดไปพลาง แล้วรีบเดินไปยังเฉินเกอพลาง
กองทัพแตกสลาย!
และเฉินเกอก็ใช้พละกำลังภายใน พยายามที่จะเซ่นไหว้บูชากองทัพที่แตกสลายไปแล้วนี้
กองทัพแตกสลายนี้ได้รับการทำพิธีแล้ว
ส่วนเฮเจี้ยงนี้ทั้งร่างกายของเขานั้นราวกับหุ้มด้วยเหล็กอย่างไรอย่างนั้น
วิธีเดียวที่จะจัดการกับเขา ก็คือการสลายกองทัพ
ความเร็วของกองทัพนั้นรวดเร็วมาก ลำแสงหนึ่งพุ่งตรงไปยังคอของเขา
เปรี้ยง!
แต่คิดไม่ถึงว่า อาวุธที่ใช้ในการทำลายกองทัพโดยปกตินั้น เวลานี้จะถูกเฮเจี้ยงใช้นิ้วเพียงสองนิ้วหนีบเอาไว้ได้!
“ไปกับฉัน!”
เขาทิ้งพั่วจวินลงบนพื้น
แล้วเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาอีกครั้ง
เฉินเกอเบิกตาขึ้น ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ บุคคลนี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
หลังจากนั้นก็มองดูร่างที่สั่นของเขา
พุ่งตรงมายังเฉินเกอ
มือใหญ่ที่มีพละกำลังนั้น ฟาดลงมาที่เฉินเกอ