บทที่731ไอคิวสูงกว่าคนอื่น

บทที่731 ไอคิวสูงกว่าคนอื่น

ภายในพริบตาไอสีดำก็ลอยอยู่เต็มภายในห้องรับรอง

ภาพๆนี้ สามารถทำให้พวกคุณชายคนอื่นๆตกใจได้เลยในทันที

ยิ่งไปกว่านั้นก็คือมีคนเริ่มกลัวจนร้องออกมาเสียงแหลม

เพราะว่าภาพตรงหน้า มากพอที่จะทำให้คนควบคุมตัวเองไม่อยู่

“เสี่ยวเกอ ขอโทษ เป็นฉันที่ไม่ดีเอง!”

ฟางเจี่ยนนันก็กลัวมากเช่นกัน

เฉินเกอดึงเธอมาอยู่ด้านหลังตัวเอง

“ไม่เป็นไร คุณมาหลบอยู่ข้างหลังผม!”

เฉินเกอพูดปลอบเธอ

ส่วนไอสีดำก็กระจายออกไป เปลี่ยนเป็นแสงสว่างสามทาง

ในตอนสุดท้าย เงาคนสามคน ก็มายืนอยู่ตรงหน้าของเฉินเกอ

นี่คือหนึ่งหญิงสองชาย

หนึ่งในชายคนนั้น ทั้งตัวก็คือชุดเกราะสีดำ มองแล้วให้ความรู้สึกต่างออกไป

ส่วนอีกคน ก็สวมเสื้อโค้ตผู้ชายที่มีชายยาวสองชายที่ด้านหลัง หุ่นค่อนข้างผอม

ส่วนผู้หญิงคนนั้น เป็นผู้หญิงที่มีผมดัดลอนธรรมชาติสีแดง

คางของเธอแหลมมาก หุ่นเพรียวบาง เหมือนกับนางพญางูมากๆ

เนื้อตัวทั้งบนล่าง มีเสน่ห์ยั่วยวนอย่างแปลกประหลาดยิ่ง

สามคนนี้ ล้วนมาจากสำนักฟีนิกซ์

หนึ่งในนั้นเป็นคนที่เฉินเกอเคยได้ทักทายไปแล้ว ชายที่สวมชุดเกราะสีดำทั้งตัวคนนั้น เป็นนักรบสีดำที่เกือบจะฆ่าเฉินเกอตายไปแล้วในตอนแรก

พวกเขาทั้งสามคน เรียกรวมกันว่าเทพทั้งสามแห่งสำนักฟีนิกซ์

สามารถเรียกว่าทหารของจักรพรรดิสำนักฟีนิกซ์

แน่นอนล่ะ ทั้งสามคนต่างคนต่างก็มีความสามารถพิเศษของตัวเอง

แถมนี่ แถมนี่ ก็ยังเป็นที่พึ่งพาของคุณชายซีเหมินชิง

สำนักฟีนิกซ์กับบ้านตระกูลกู่เพื่อที่จะจัดการกับเฉินเกอ ก็เลยยอมสร้างสถานที่ที่ยากต่อการหลีกหนีขึ้นมา

“ฮ่าๆๆๆ เป็นยังไงบ้างเฉินเกอ? มีพวกเราทั้งสามคนมาอยู่ต้อนรับเป็นเพื่อน ฉันคิดว่า แผนการของฉันทั้งง่ายดายทั้งไม่รอบคอบเลยใช่ไหมล่ะ? แต่ต่อให้ตอนนี้แกมีปีกทั้งสองข้าง แต่หนีไปก็คงจะยากหน่อยล่ะนะ!”

ซีเหมินชิงหัวเราะเสียงเย็น

ในขณะเดียวกันก็มีแววตาดุร้ายที่ต้องการฆ่าคน

“ครั้งนี้หลังจากที่ฆ่าแก ตระกูลซีเหมินของพวกเราก็สามารถสืบทอดต่อจากตระกูลเฉินอย่างยุติธรรมแล้ว ทรัพย์สินครึ่งของโลกเชียวนะ ฮ่าๆๆๆ เฉินเกอ ฉันไม่รู้จริงๆว่าจะขอบคุณแกยังไงดี ถ้าเกิดว่าไม่ใช่เพราะแก ลองถามว่าตระกูลไหนกล้าคาดหวังทรัพย์สมบัติมากมาย? ส่วนทุกสิ่งที่ตระกูลเฉินของพวกแกทำ ในท้ายที่สุด ก็คือทำเพื่อชุดงานแต่งของตระกูลซีเหมินพวกเราทั้งหมด!”

“ฉันขอเดา ตอนนี้อารมณ์ของแกจะต้องรู้สึกหงุดหงิดมากๆใช่ไหมล่ะ? ยิ่งเห็นฉันอารมณ์ดีแกก็ยิ่งหงุดหงิดถูกไหม?”

ซีเหมินชิงจุดบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน นั่งไขว่ห้างแล้วยิ้มอย่างอารมณ์ดี

“ไม่ ไม่รู้ว่าทำไม ในตอนนี้ที่เห็นทั้งสามคน อารมณ์ของฉันก็ดีขึ้นมากๆจนบอกไม่ถูก!”

เฉินเกอยิ้มอย่างสบายๆ

“อ้อ? คงไม่ใช่เพราะแกกลัวจนเอ๋อไปแล้วใช่ไหม? แกลองพูดมาสิ ทำไมแกถึงสบายใจขนาดนี้?”

ซีเหมินชิงหัวเราะแล้วถามขึ้น

“หนึ่งในสามคนนี้ ผมมีความกับเขา ความแค้นนี้ ผมกำลังคิดอยู่พอดีว่าเมื่อไหร่จะได้เอาคืน คิดไม่ถึงว่า เขามาหาเองถึงที่!”

เฉินเกอชี้ไปทางเฮเจี้ยง

ในตอนนั้นคนๆนี้ตัดแขนตัดขาของตัวเอง ได้เผชิญกับประสบการณ์ที่เลวร้าย

ในตอนนี้ที่ยืนอยู่ต่อหน้าตัวเอง เวลาในการล้างแค้นของเฉินเกอมาถึงแล้ว

“เฮเจี้ยง เขากำลังพูดถึงแกอยู่นะ!”

ส่วนผู้หญิงคนนั้นในเวลานี้ ก็กำลังแลบลิ้นออกมา แล้วมองไปทางเฮเจี้ยง

“หึ ก็แค่ขยะชิ้นหนึ่งเท่านั้นเอง ตอนแรก ฉันทำลายมันไปแล้ว ตอนนี้ ก็แค่ฆ่ามันทิ้งไปอีกครั้ง นายท่านสั่งมาแล้ว เขาจะต้องมีชีวิตอยู่ ชีวิตเขาฉันก็ยังจะพอทำได้อยู่!”

เฮเจี้ยงพูดขึ้น

จากนั้น ก็มองเห็นเขายกมือขึ้นมาเตี้ยๆ มือคู่เหล็ก ในพริบตาก็เปลี่ยนเป็นสีดำ

เหมือนกับเป็นส้อมเหล็ก

“คุณชายใหญ่ซีเหมิน ครั้งนี้ถ้าแกเป็นคนลงมือเอง เจ้านายเขา จะต้องตกรางวัลให้แกอย่างงามแน่นอน!”

เฮเจี้ยงมองไปทางคุณชายใหญ่ซีเหมิน

“นั่นมันก็แน่อยู่แล้ว หลังจากที่ตระกูลซีเหมินของพวกเราได้รับการสืบทอดสมบัติต่ออย่างราบรื่นแล้ว ฉันรับปาก ทุกๆท่านต่อไปจะได้ลิ้มรสความสุขสบายทั้งหมดที่มีบนโลก อยากได้ก็อะไรก็จะได้!”

ซีเหมินชิงหัวเราะอย่างตื่นเต้น

“ฮ่าๆๆๆ อย่างนั้นคุณชายใหญ่ซีเหมิน ฉันอยากได้ผู้ชายเยอะๆ!”

นางพญางูที่เหมือนผู้หญิงคนนั้น หัวเราะขึ้นมาในตอนนี้

“ไม่มีปัญหา ให้ได้ทั้งหมด!”

ซีเหมินชิงเองก็หัวเราะเสียงดังเหมือนกัน

ตามองทั้งสามคนเริ่มคุยกันขึ้นมา

เฉินเกอพูดด้วยยิ้มอย่างเบื่อหน่ายแล้วส่ายหน้า

“นี่ๆ ทั้งสามคน พวกคุณนี่ไม่เห็นผมอยู่ในสายตาเลยนะ ผมยังอยู่นะครับ แถมยังยืนดีๆอยู่ต่อหน้าพวกคุณอีกด้วย พวกคุณแม้แต่ทักทายยังไม่ทักเลย แล้วก็เริ่มถกเถียงกันเรื่องจะแย่งสมบัติของผมแล้ว?”

“ฮ่าๆ เฉินเกอ ฉันว่าแกยังไม่เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้ แกน่ะ ติดกับของฉันเข้าให้แล้ว แถมร่างกายก็ยังไม่มีที่ไปอีกด้วย ฉันสามารถบอกแกด้วยความรับผิดชอบอย่างเต็มที่ได้ แกโดนพิพากษาให้โดนประหารแล้ว นี่ก็คงจะเป็นชะตาสินะ ถึงแม้ว่าพลังกังฟูของฉันจะไม่เท่าแก แต่ว่าด้านIQเรื่องนี้ ซีเหมินชิงมีความสามารถมากเชียวล่ะ!”

ซีเหมินชิงยิ้มอย่างได้ใจ