บทที่ 215 ดอกท้อบาน

“หลินต้าจ้วง เจ้าเอาของกลับไปเถอะ พวกเราไม่ใช่ญาติพี่น้องกัน ข้าไม่อาจรับไว้ได้”

ถงซื่อนึกไม่ถึงว่าอายุปูนนี้แล้วยังจะมีบุรุษนำของมาให้นางอีก ไหนจะถูกท่านหมอจูพบเข้า อับอายเสียจนนึกอยากหาที่ซ่อนตัว...