บทที่ 472 เป็นดั่งปากว่า

“เกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ” จื่อซูวิ่งเข้ามาจากข้างนอก “บ่าวเพิ่งกลับมาจากข้างนอก ได้ยินว่าที่ลานหรรษาเกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ”

มู่ซืออวี่และเจิ้งซูอวี้มองหน้ากัน

“ดูเหมือนจะเป็นดั่งปากท่านว่าแล้ว” เจิ้งซูอวี้เอ่ย “ไปเถอะ ไปดูกันว่าเกิดอะไรขึ้น”

ลานหรรษาเป็นสถานที่ก่อสร้างขนาดใหญ่ เพื่อรับรองความปลอดภัยของลูกค้าจึงจัดให้มีการตรวจสอบสถานที่ทุกวัน ดังนั้นยามบ่ายหลังเวลาปิด เจ้าหน้าที่จะให้ลูกค้าทุกคนออกไป ไม่อนุญาตให้ผู้ใดเข้ามา

สิ่งอำนวยความสะดวกของที่นี่ มู่ซืออวี่และหร่วนฉีเป็นผู้ออกแบบ ช่างที่สร้างล้วนเป็นช่างที่มีประสบการณ์ ต่อมานางให้ช่างเหล่านั้นรับหน้าที่คอยตรวจสภาพอุปกรณ์

“เกิดอะไรขึ้น?” เจิ้งซูอวี้เห็นกลุ่มคนรายล้อมอยู่ที่นั่นจึงเอ่ยถาม

ทุกคนรู้จักนางและมู่ซืออวี่ จึงพร้อมใจกันแหวกทางให้เข้าไป

แน่นอนว่าย่อมมีคนนอกที่ไม่รู้จักมู่ซืออวี่เช่นกัน อย่างไรเสีย บางครั้งนางก็ไม่ได้อยู่เมืองฮู่เป่ยตลอดเวลา

เมื่อเห็นมู่ซืออวี่ที่แต่งกายสะดุดตา บางคนกระซิบถามกันว่านางมาจากที่ใด เมื่อได้ยินคำอธิบายจากคนที่อยู่ข้าง ๆ แล้ว ดวงตาคู่นั้นพลันนิ่งค้าง ราวกับประหลาดใจที่สถานที่ใหญ่โตเช่นนี้มีสตรีออกแบบ

มีคนหลายสิบคนนอนอยู่บนพื้น บางคนบาดเจ็บเล็กน้อย บางคนบาดเจ็บสาหัส ท่ามกลางคนเหล่านั้น คนที่บาดเจ็บสาหัสบางรายถึงขั้นกระดูกหัก

“ลูกค้าเหล่านี้เป็นลูกค้าที่เล่นม้าหมุน เมื่อครู่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ ๆ ความเร็วของม้าหมุนก็เพิ่มขึ้นดื้อ ๆ พวกเขาจึงถูกเหวี่ยงออกมา จากนั้นก็กลายเป็นเช่นนี้”

มู่ซืออวี่เหลือบมองม้าหมุนที่ทำให้คนได้รับบาดเจ็บ จากนั้นจึงหันมามองผู้พูด

คนที่เอ่ยขึ้นเมื่อครู่อธิบายว่า “เพราะมันหมุนเร็วไม่หยุด อีกทั้งบนนั้นยังมีลูกค้า นายท่านจั่วจึงบังคับให้มันหยุด”

นายท่านจั่วก็คือจั่วอวิ๋นหู่

มู่ซืออวี่มองเห็นจั่วอวิ๋นหู่อยู่ในกลุ่มคน

จั่วอวิ๋นหู่รู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย

“ขอบคุณนายท่านจั่ว” มู่ซืออวี่กล่าวจบก็หันไปมองคนงานที่อยู่ข้าง ๆ “เตรียมพาทุกคนไปรักษาที่โรงหมอค่าใช้จ่ายทั้งหมดมาเบิกกับข้า ส่วนเรื่องหลังจากนั้น รอข้าตรวจสอบแล้วพวกเราค่อยมาพูดคุยกัน”

เหล่าคนดูแลลานหรรษารีบพาคนที่ได้รับบาดเจ็บไปทันที

มู่ซืออวี่กระโดดขึ้นไปบนม้าหมุน

“ฮูหยินระวังนะเจ้าคะ” จื่อซูรีบตามไปอย่างรวดเร็ว

เจิ้งซูอวี้ไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ นางจึงไม่ได้ตามไป แต่อยู่สอบถามผู้พบเห็นเหตุการณ์ถึงเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น

หลังจากสอบถามผู้เห็นเหตุการณ์แล้ว จึงเรียกตัวช่างซ่อมบำรุงที่รับผิดชอบเขตนี้มาสอบถาม

“ผู้ดูแลเจิ้ง ผู้น้อยยืนยันได้ว่าเครื่องนี้ได้รับการตรวจสอบและซ่อมแซมตามกฎทุกวัน เมื่อวานนี้ยังดี ๆ อยู่เลย ไม่มีปัญหาแม้แต่น้อย”

“วันนี้มีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้นหรือไม่?” เจิ้งซูอวี้สอบถามคนอื่น ๆ

ข้าง ๆ มีคนไม่น้อยมุงดูอยู่ที่นี่ พวกเขาล้วนเป็นลูกค้าของลานหรรษา

เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ทุกคนล้วนโกรธมาก บางคนถึงขั้นร้องขอให้คืนเงิน

เมื่อมีเสียงขอให้คืนเงินค่าตั๋วดังขึ้นมาเป็นครั้งแรก ย่อมมีเสียงที่สองเสียงที่สามตามมา

เจิ้งซูอวี้เอ่ยกับชิวซวงที่อยู่ข้าง ๆ “เจ้าสายตาดี จำคนที่ส่งเสียงขอที่ดังที่สุดเอาไว้ จะได้ไปตรวจสอบภายหลังว่ามีปัญหาหรือไม่”