บทที่ 669 มีบางอย่างผิดปกติ

หลี่ไถยืนอยู่บนหอสังเกตการณ์ มองไปยังทะเลเบื้องหน้า เขาหันไปเอ่ยถามสหายที่อยู่ข้าง ๆ “เจ้าดูทางนั้น มีคนจุดพลุส่งสัญญาณใช่หรือไม่?”

คนข้าง ๆ มองขึ้นไป เห็นบนท้องฟ้ามีพลุส่งสัญญาณดังกล่าว จึงเอ่ยว่า “รีบแจ้งท่านแม่ทัพ อาจเกิดเรื่องอะไรขึ้นในทะเลแล้ว”

เจียงหว่านเฉินรุดมาหลังจากทราบข่าว จากนั้นก็เรียกเรือประมงใกล้ ๆ มาอย่างเร่งด่วน เขาจ้างชาวประมงพร้อมทั้งให้ค่าจ้างอย่างหนักเพื่อพาพวกเขาออกทะเล เจียงหว่านเฉินพาทหารมากกว่าห้าร้อยคนมุ่งหน้าไปทางที่เกิดเหตุ

“วันนี้มีผู้ใดออกทะเลไปบ้าง?” เจียงหว่านเฉินเอ่ยถาม

“คุณหนูลู่ไปที่เกาะขอรับ” หลี่ไถตอบ “ข้าน้อยเห็นนางออกไป เพิ่งออกไปได้ไม่นาน”

“จากตำแหน่งของพลุส่งสัญญาณแล้ว ดูเหมือนคุณหนูลู่และคนอื่น ๆ จะพบปัญหาเข้า”

เมื่อชาวประมงได้ยินว่าอาจเกิดเรื่องกับคุณหนูลู่ก็รู้สึกกระวนกระวายเป็นอย่างยิ่ง

“ท่านแม่ทัพ รีบขึ้นเรือเถิด พวกเราจะไปที่นั่นประเดี๋ยวนี้!”

“ตอนที่พวกเรายังเป็นหนุ่ม ทะเลไม่สงบนัก นอกจากคลื่นยักษ์ที่กลืนกินคนแล้ว ยังมีโจรสลัดออกอาละวาดบนท้องทะเล เพียงแต่ไม่ได้ยินมานานหลายปีแล้ว หรือว่าพวกมันจะปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง แม่ทัพเจียง โจรเหล่านั้นโหดเหี้ยมเป็นอย่างยิ่ง คุณหนูลู่ไม่ได้พาคนไปมากมาย เกรงว่าจะไม่อาจเป็นคู่ต่อกรกับคนพวกนั้นได้ พวกเรารีบไปกันเถอะ!”

เจียงหว่านเฉินก็เริ่มกังวลแล้วเช่นกัน ทว่าเขายังต้องใช้เวลาในการจัดเตรียมกำลังคน โชคดีที่เขาเข้มงวดในการฝึกฝนทหาร ดังนั้นในระยะเวลาเพียงไม่นานทุกคนก็จัดกลุ่มได้เรียบร้อย เรือประมงพาพวกเขามุ่งไปยังที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว

ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็เห็นเรือขนาดใหญ่หลายสิบลำกำลังปิดล้อมเรือสินค้าลำหนึ่ง เรือสินค้าลำนั้นมีตราสัญลักษณ์ของ ‘นาวีกรุ่นฝัน’ อยู่ เห็นได้ชัดว่าเป็นเรือสินค้าของสกุลลู่

“คนเรือ พุ่งเข้าไป ชนเรือของพวกมัน!”

“ได้เลย หากเป็นเมื่อก่อนข้าคงไม่กล้าใช้เรือผุพังลำนี้ปะทะกับเรือลำใหม่เช่นนั้น ทว่าตอนนี้กลับต่างออกไปแล้ว ฮูหยินลู่ได้ทำการปรับปรุงเรือของข้าให้แล้ว มันเพียงพอที่จะจัดการพวกสุนัขหยาบคายเหล่านั้น”

เรือประมงลำอื่น ๆ มีเรือประมงของเจียงหว่านเฉินนำ เมื่อเห็นพวกเขาพุ่งเข้าไป เรือประมงลำอื่น ๆ ก็แล่นเข้าไปใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน

“พี่น้องทั้งหลาย สุนัขพวกนี้ไม่รู้ว่าโผล่มาจากที่ใดจึงกล้ามารังแกสกุลลู่ พวกเราไปสู้กับพวกมันสักตั้งเถอะ!” เสียงของชายชราดังก้องกังวานเป็นพิเศษ คนบนเรือประมงลำอื่น ๆ ล้วนได้ยินชัดเจน

นับตั้งแต่มู่ซืออวี่ปรากฏตัวขึ้น ชีวิตความเป็นอยู่ของคนทั้งเมืองซานหลินก็ดีขึ้นตามไปด้วย นอกจากนี้นางยังดีต่อชาวประมงเป็นอย่างยิ่ง สอนวิธีเปลี่ยนผลิตผลจากท้องทะเลเหล่านี้ให้เป็นสินค้าท้องถิ่นส่งออกไปขาย ทำให้ชีวิตของพวกเขาดีขึ้นมาก

เพื่อความปลอดภัยของชาวประมง โรงต่อเรือ ‘นาวีกรุ่นฝัน’ ยังปรับปรุงเรือประมงของชาวประมงให้โดยไม่คิดเงิน เรือประมงของพวกเขาได้รับการซ่อมแซมและปรับปรุงให้ดีกว่าเดิม หลายคนรอดพ้นความตายได้อย่างหวุดหวิดเพราะการซ่อมแซมนี้

“คุณหนู…” ติงเซียงชี้ไปทางขบวนเรือ “บ่าวเห็นแม่ทัพเจียงแล้ว ยังมีท่านลุงจาง ท่านอาหวัง และพวกท่านลุงหยาง…”

ลู่จื่ออวิ๋นเอ่ยขึ้นมา “ท่านแม่บอกว่าน้ำสามารถโอบอุ้มเรือได้ก็พลิกคว่ำมันได้เช่นกัน ราษฎรก็เหมือนน้ำนี้ หากเจ้าอ่อนโยนกับพวกเขา พวกเขาก็จะตอบแทนเจ้าด้วยน้ำฝน น้ำค้าง และน้ำพุหวานล้ำ หากเจ้ารุนแรงกับพวกเขา พวกเขาก็จะตอบโต้เจ้าด้วยถ้ำน้ำแข็งที่หนาวเย็น”

“ท่านแม่ทัพเจียงช่างกล้าหาญจริง ๆ” ติงเซียงเอ่ย “นี่คงเป็นครั้งแรกที่พวกเขาต่อสู้ในน้ำกระมัง? ท่านดูพวกเขาโยนเชือกบ่วงเหล่านั้นออกไปสิ ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย อีกทั้งยังปีนขึ้นเรืออีกฝ่ายอย่างคล่องแคล่วแล้วลงมือต่อสู้ในทันที”

ลู่จื่ออวิ๋นสายตาดีมาก แม้ว่าติงเซียงจะไม่อธิบาย นางก็ยังคงมองเห็นทุกการเคลื่อนไหวของเจียงหว่านเฉิน

เขาเป็นแม่ทัพหนุ่มที่กล้าหาญชาญชัยจริง ๆ ในบรรดาแม่ทัพรุ่นเยาว์ เขานับได้ว่าเป็นยอดฝีมือรุ่นหลังที่โดดเด่นผู้หนึ่ง อีกฝ่ายไม่ผิดต่อการสั่งสอนที่เข้มงวดของท่านเสนาดีกรมกลาโหมบิดาของเขาแล้ว

“คุณหนู! ระวัง!…” คนเรือตะโกนขึ้นมา ถ้าเห็นข้อความนี้จากที่อื่นโปรดกลับมาเยี่ยมเราบ้างนะ ไอรีนโนเวล ขอบคุนจ้า

ลู่จื่ออวิ๋นหันกลับไป จึงเห็นโจรผู้หนึ่งลอบขึ้นมาบนเรือของพวกนาง โดยไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นว่าเขาคิดจะทำอะไร เห็นแค่เพียงเขาพุ่งเข้าไปหาลู่จื่ออวิ๋น พร้อมกับกริชอันแหลมคมในมือ

ติงเซียงได้ยินเสียงจึงรีบรุดไป

ทว่าคนผู้นั้นเข้าใกล้ลู่จื่ออวิ๋นมากแล้ว