บทที่ 686 เรือล่มแล้ว

“ตอนนี้เขายังหลบซ่อนตัวได้คงไม่แหวกหญ้าให้งูตื่น แต่เมื่อท่านลงจากเรือที่เมืองซานหลิน เขาจะต้องติดตามท่านไปเป็นแน่ ดังนั้นเป็นไปได้ว่าคนของท่านจะถูกเขาเปลี่ยนตัว ท่านต้องหาวิธียืนยันตัวตนคนของท่าน จะปล่อยให้เขาหลบซ่อนไม่ได้ ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้า”

“เรื่องนี้ง่ายดายนัก”

เรื่องนี้ง่ายดายจริง ๆ

มู่ซืออวี่ให้คนของนางแต่ละคนผูกด้ายแดงไว้ที่ข้อมือ เช่นนี้จะได้แยกคนของตนเองออกได้ในพริบตา

อย่างไรก็ตาม มีคำกล่าวที่ว่าคนคำนวณมิสู้ฟ้าลิขิต

ในคืนนั้นเองมีเสียงต่อสู้ดังขึ้นมาจากห้องของฉีเซียว

ฉีเซียวแปลงโฉมเป็นผู้เฒ่าเคราขาว อาศัยอยู่ในห้องเก็บของกับคนอื่น ๆ อีกสามคน อย่างไรเสียห้องโดยสารในเรือมีคนมากมายเพียงนี้ เถ้าแก่เรือย่อมไม่สนใจว่าคนยากจนสองสามคนอยู่ด้วยกันจะแออัดเพียงใด

ห้องเก็บของห่างไกลจากห้องโดยสารห้องอื่นพอสมควร เสียงยังดังมาไกลเพียงนี้ อีกทั้งยังปลุกมู่ซืออวี่ให้ตื่นขึ้นมา แสดงให้เห็นว่าการต่อสู้ที่เกิดขึ้นรุนแรงเพียงใด

เมื่อมู่ซืออวี่สวมเสื้อคลุมออกมาก็เห็นฉีเซียวและคนของเขาสามคนกำลังต่อสู้กับบุรุษชุดเทาผู้หนึ่ง ผู้อื่นไม่รู้ว่าควรเข้าไปช่วยหรือไม่ หากช่วย ควรช่วยผู้ใด?

“ไม่ต้องสู้แล้ว! หยุดสู้ได้แล้ว เรือรั่ว! น้ำเข้าแล้ว” เถ้าแก่เรือตะโกนขึ้น

มู่ซืออวี่เห็นน้ำกำลังไหลเข้ามา เรือรั่วอย่างที่เถ้าแก่เรือว่าดังคาด

“เรือรั่วแล้ว” มู่ซืออวี่เอ่ย “พวกเจ้าเข้าไปช่วยที!”

เหล่าลูกน้องของมู่ซืออวี่เข้าไปล้อมชายชุดเทาเอาไว้

ชายชุดเทามองมู่ซืออวี่ด้วยสายตาเหี้ยมโหด จู่ ๆ ก็ฉีกยิ้มออกมา

เมื่อฉีเซียวแกว่งกระบี่ ชายชุดเทาผู้นั้นก็พุ่งมาทางมู่ซืออวี่

ฉานอีและซางจือยืนขวางหน้าผู้เป็นนายเอาไว้

อย่างไรก็ตาม ชายชุดเทาผู้นั้นมีวิชาตัวเบาที่ยอดเยี่ยมยิ่ง เขากระโดดข้ามฉานอีและซางจือไปปรากฏตัวด้านหลังมู่ซืออวี่อย่างรวดเร็ว

“พวกเจ้าอย่าขยับ หากขยับ สตรีผู้นี้ตาย!”

ฉีเซียวหยุดมือทันทีแล้วเอ่ยขึ้น “ปล่อยนางไป!”

“ใต้เท้าฉี เพื่อจับข้าผู้นี้ เจ้าช่างพยายามมากเสียจริง ดูเจ้าแปลงโฉมสิ แม้กระทั่งข้ายังถูกหลอกแล้ว แต่หูข้าดียิ่งนัก คำพูดที่พวกเจ้าพูดคุยกัน ข้าล้วนได้ยินหมดแล้ว ในเมื่อพวกเจ้าคิดว่าข้าจะลงมือที่เมืองซานหลิน เช่นนั้นข้าจะลงมือก่อน ไม่ให้พวกเจ้าได้ทันตั้งตัว”

“ปล่อยนาง แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป” ฉีเซียวเอ่ย

“ได้ยินเจ้ากล่าวเช่นนี้แล้ว ดูเหมือนสตรีนางนี้จะสำคัญยิ่ง ใต้เท้าฉีเซียวแห่งหน่วยลับก็มีสตรีที่ห่วงใยเช่นกัน นี่ไม่เหมือนที่เขากล่าวกันนี่! ในเมื่อนางมีประโยชน์ถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้ายิ่งไม่อาจคืนให้เจ้าแล้ว”

ชายชุดเทาดึงตัวมู่ซืออวี่ตามไปข้าง ๆ ถ้าเห็นข้อความนี้จากที่อื่นโปรดกลับมาเยี่ยมเราบ้างนะ ไอรีนโนเวล ขอบคุนจ้า

“นับตั้งแต่นี้ไป เรือลำนี้เป็นของข้า พวกเจ้าต้องฟังข้า มิเช่นนั้นข้าจะฆ่าสตรีนางนี้เสีย!”

“คุณชายท่านนี้ถูกเจ้าข่มขู่ได้ แต่เจ้าไม่อาจข่มขู่พวกเราได้” เถ้าแก่ลี่เอ่ยอย่างเยือกเย็น “ฮูหยินผู้นั้นไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับข้า เรือลำนี้ยิ่งมิอาจมอบให้เจ้า”

“ที่นี่ยังมีคนไม่กลัวตายอีกคนหรือ” ชายชุดเทาเอ่ยจบก็ขว้างอาวุธลับไปยังเถ้าแก่ลี่

ฉีเซียวขวางอาวุธลับนั้นเอาไว้

เคร้ง! อาวุธลับนั้นปลิวออกไป

อาวุธลับที่ปลิวออกไปวกกลับมา แทงทะลุเรือทันที หลังจากนั้นน้ำจำนวนมหาศาลก็ทะลักเข้ามาจากด้านล่าง พื้นไม้ของเรือชุ่มโชกไปด้วยน้ำทันที

“ท่าไม่ดีแล้ว เรือกำลังจะจม!” เถ้าแก่เรือร้องขึ้น “เร็วเข้า… รีบซ่อมท้องเรือเร็วเข้า!”

ฉีเซียวยังคงจ้องมองชายชุดเทา เพราะกลัวว่าเขาจะทำร้ายมู่ซืออวี่โดยไม่ทันตั้งตัว อย่างไรก็ตามชายชุดเทาผู้นั้นยิ้มออกมาอย่างวิปริต จากนั้นก็เอ่ยถ้อยคำที่โหดเหี้ยมออกมา “ทุกคนในเรือนี้ต้องตาย แค่คิดข้าก็ตื่นเต้นแล้ว!”

สิ้นคำ เขาก็กอดมู่ซืออวี่แล้วกระโดดลงจากเรือ