บทที่ 66 ปิดล้อม

บทที่ 66 ปิดล้อม

ตึง! ตึง! ตึง!

กระบวนทัพแฟแลงซ์เคลื่อนไปด้านหน้าช้า ๆ แต่หนักแน่นตามจังหวะกลอง พร้อมกับเหยียบลงบนซากศพของทหารม้าตั่งเซี่ยง

หลังจากเดินไปได้ประมาณสิบจั้งก็มาถึงบริเวณที่ม้าล้มลงและหยุดทัพอีกครั้ง

ไม้ไผ่ถูกแทงออกและชักกลับซ้ำไปซ้ำมา ทำให้ม้าที่กำลังดิ้นรนอยู่ที่พื้นทั้งหมดแน่นิ่งไปในที่สุด

หลังจากก้าวข้ามซากศพของม้าศึกแล้ว ก็ไม่มีหลุมลึกบริเวณลุ่มแม่น้ำอีกต่อไป หมายความว่ากองทัพเถี่ยหลินกำลังจะเผชิญกับทหารม้าตั่งเซี่ยงที่เหลืออยู่ด้านหน้า

ทหารม้าของตั่งเซี่ยงจัดกระบวนทัพใหม่เสร็จแล้ว ผู้นำทัพคนหนึ่งยกดาบขึ้นพร้อมคำราม “เหล่ากองหน้า เข้าโจมตีได้!”

ทหารม้าหลายสิบนายออกตัวและพุ่งเข้าโจมตีกองกำลังเถี่ยหลินทันที

แนวหน้าของกองทัพต้าคังประกอบด้วยผู้ลี้ภัย นักโทษหลบหนี และผู้เลี่ยงภาษีจากทั่วอาณาจักร โดยพื้นฐานพวกเขาคือผู้ที่ถูกบีบบังคับให้เข้าร่วมสงคราม อย่างไรก็ตาม แนวหน้าของทหารม้าตั่งเซี่ยงนั้นต่างออกไป พวกเขามีนายทหารผู้เกรียงไกร พร้อมด้วยนักรบที่กล้าหาญ ม้าที่แข็งแกร่งและทรงพลัง พร้อมด้วยอุปกรณ์ที่ล้ำสมัย!

น่าเสียดายที่พวกเขาต้องมาพบกับจินเฟิงในวันนี้ ก่อนที่ทหารม้าตั่งเซี่ยงจะเริ่มการต่อสู้ อย่าลืมว่ากำลังพลมากกว่าครึ่งของพวกเขาได้รับบาดเจ็บจากหลุมลึกที่ขุดเอาไว้

คนหลายสิบชีวิตที่รีบวิ่งออกไปในเวลานี้คือไม่กี่สิบชีวิตสุดท้ายที่เหลืออยู่แล้ว

พวกเขาพร้อมที่จะใช้ประโยชน์จากม้าศึกเพื่อแหวกขบวนทัพที่จัดเป็นขบวนสี่เหลี่ยมผืนผ้าออกจากกัน!

กองกำลังหลักของทหารม้าด้านหลังก็พร้อมที่จะติดตามทหารแนวหน้าและสังหารทัพแฟแลงซ์!

ตึง ตึง ตึง!

จังหวะของกลองรบบนที่สูงเปลี่ยนไป วิธีการโบกธงในมือของผู้ส่งสารก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

สวีเซียวเงยหน้าขึ้นมองและตะโกนว่า “ยัน!”

ขบวนทัพหยุดรุกคืบทันที จากนั้นทหารที่ถือโล่ก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง และชูโล่ออกไปข้างหน้า

ทหารหอกที่ถือไม้ไผ่ ดันก้นไม้ไผ้ลงที่พื้นและชูปลายไผ่ให้ชี้ขึ้น

กองพันทหารม้าแนวหน้าของตั่งเซี่ยงเหมือนแมลงเม่าที่บินเข้าไปในเปลวไฟที่พร้อมพุ่งชนด้ามไม้ไผ่แหลมโดยไม่ลังเล

ม้าของกองพันทหารม้าแนวหน้ามีเกราะหนาซึ่งไม้ไผ่ไม่สามารถเจาะได้ ในทางกลับกัน ไม้ไผ่จำนวนมากกลับถูกกระแทกจนงอ

ขบวนทัพสี่เหลี่ยมที่ปรากฏขึ้นอย่างเป็นระเบียบกระจัดกระจายออกเป็นครั้งแรก

อย่างไรก็ตาม กองพันทหารม้าแนวหน้าก็ยังไม่สามารถทะลวงเข้าไปได้

หลังเสียงตะโกนอันเฉียบคมของสวีเซียวดังขึ้น ทุกคนก็ถอยหลังไปสองก้าว จากนั้นไม้ไผ่ทั้งหมดก็ถูกชักกลับ

ครู่ต่อมา ไม้ไผ่ปลายแหลมก็โผล่ออกมา กระบวนทัพแฟแลงซ์กลับมาเรียงรายอีกครั้ง

พวกเขาก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ไม้ไผ่ถูกแทงเข้าออกเป็นจังหวะ ไม่มีคนหรือม้าหลงเหลืออยู่ในทัพทหารม้าแนวหน้าของตั่งเซี่ยงอีกต่อไป!

กองพันแนวหน้าที่เก่งที่สุดถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น นี่สร้างความตกตะลึงให้กับทหารม้าชาวตั่งเซี่ยง!

แม้ว่าพวกเขาจะสนับสนุนความกล้าหาญและต่อสู้อย่างไม่กลัวตาย แต่ตอนนี้พวกเขาไม่สามารถเข้าใกล้กองทัพแฟแลงซ์ของจินเฟิงและไม่สามารถหาทางทำลายมันได้เลย หากพวกเขายังหาทางแก้เรื่องนี้ไม่ได้ แล้วจะสู้ต่อไปอย่างไร?

เช่นเดียวกับกองพันแนวหน้าที่ตายไปอย่างไร้ประโยชน์?

ทหารม้าประจำทัพซึ่งอยู่ในสนามรบมานานหลายทศวรรษเกิดความรู้สึกหวาดกลัวขึ้นเป็นครั้งแรก

ตรงกันข้ามกับกองทหารม้าตั่งเซี่ยง ขวัญและกำลังใจของกองทัพเถี่ยหลินในกระบวนทัพแฟแลงซ์กำลังสูงขึ้นเรื่อย ๆ

สวีเซียวตื่นเต้นมากจนอยากจะเงยหน้าขึ้นฟ้าและกรีดร้องออกมาด้วยซ้ำ

นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เขาเข้าร่วมกองทัพที่เขาได้ต่อสู้อย่างเต็มที่

ช่างน่ายินดีจริง ๆ!

ตึง ตึง ตึง!

“เดินหน้า!”

หลังจากเสียงคำรามของสวีเซียวดังขึ้น ขบวนทัพก็เคลื่อนไปข้างหน้าอีกครั้ง พวกเขาเหยียบลงบนซากศพของกองพันแนวหน้าตั่งเซี่ยงและก้าวไปสู่กองกำลังหลักของคู่ต่อสู้

ทหารม้าประจำตั่งเซี่ยเริ่มลังเลเรื่องการล่าถอย

ทว่าทหารม้าที่อยู่ข้างหลังยังไม่รู้ว่าข้างหน้าเกิดอะไรขึ้น พวกเขายังคงรุกล้ำเข้าไปในหุบเขาจึงไม่อาจถอยกลับได้

สุดท้าย กระบวนทัพแฟแลงซ์ก็เคลื่อนมาถึงด้านหน้าของทหารม้าหลัก

“หยุด!”

“จู่โจม!”

“ถอน!”

หลังเสียงตะโกนที่ดังขึ้นสามครั้ง ทหารม้าแถวหน้าก็ล้มลง