บทที่ 179

ทะลุมิติไปเป็นชาวสวนแม่ลูกสาม – บทที่ 179 บทที่ 179 นับว่าเป็นการขอยืม โดย EnjoyBook บทที่ 179 นับว่าเป็นการขอยืม

หลินชิงเหอได้ยินเสียงเล่าลือแว่ว ๆ ในหมู่บ้านอยู่ เธอไม่รู้ว่าที่มาของเรื่องนี้มาจากไหน แถมเธอยังไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับคนในหมู่บ้านมากนัก

เธอมารู้เข้าก็ตอนที่กำลังจะออกจากบ้านเพื่อไปโรงเรียน แล้วสะใภ้ใหญ่ตระกูลหวงที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงได้พูดขึ้นมา

ยิ่งกว่านั้นเธอยังเห็นสะใภ้ใหญ่บ้านหวงเดินกลับมาด้วยสีหน้าแตกตื่น หญิงสาวจึงถามไปว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น?

จากนั้นสะใภ้ใหญ่บ้านหวงก็มากระซิบบอกเรื่องนี้กับเธอ เธอถึงได้รู้

“เธอยังไม่รู้สินะว่าเมื่อคืนนี้บ้านตระกูลหม่าทะเลาะกันครึ่งค่อนคืน ฉันได้ยินมาว่าลูกชายคนเล็กของหม่าสามไม่ใช่ของเขา แต่เป็นของหม่าสี่” สะใภ้ใหญ่บ้านหวงเอ่ยรัวเร็ว

นอกจากรู้สึกตกใจแล้ว หลินชิงเหอก็ไม่พบว่ามันเป็นเรื่องยากจะยอมรับ

เธอกับโจวชิงไป๋เคยเห็นความสัมพันธ์ระหว่างหวังหลิงกับหม่าสี่มานานแล้ว เพียงแต่ว่าเธอไม่เปิดโปงมันก็เท่านั้น

ลูก ๆ ของเธอยังเล็กนัก ในเมื่อพวกเขาต้องเจอหน้ากันบ่อยในพื้นที่นี้แล้ว เธอก็ต้องปล่อยให้คนอื่นได้มีทางออกบ้าง ไม่อย่างนั้นเธอจะทำอย่างไรล่ะถ้าเกิดมันกลายเป็นการบีบสุนัขให้จนตรอก?

ดังนั้นหลินชิงเหอจึงไม่เคยพูดถึงมัน

จากพฤติกรรมของคนทั้งคู่แล้ว ใครจะรู้ล่ะว่าพวกเขาเริ่มมีความสัมพันธ์แบบนี้กันตอนไหน

หวังหลิงให้กำเนิดลูกสาว 4 คนติดกัน จนกระทั่งคนที่ห้าถึงได้ลูกชาย

ความจริงแล้วหลินชิงเหอกับหวังหลิงไม่ได้เกลียดชังอะไรกันจริง ๆ หรอก ประเด็นหลักคือหวังหลิงแค่อิจฉาที่หลินชิงเหอมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีกว่าหล่อนเท่านั้น

เนื่องจากหลินชิงเหอมีลูกชายติดกัน 3 คน ขณะที่หวังหลิงมีลูกสาวติดกัน 4 คน หล่อนเลยถูกแม่สามีดุด่าอยู่เนือง ๆ ว่าไร้ความสามารถในการมีลูก

แต่ในทันทีที่ลูกคนที่ห้าเป็นลูกชาย หล่อนก็เริ่มมีที่ยืนในหมู่บ้านตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา

หลินชิงเหอกำลังรีบไปสอนหนังสือจึงไม่มีเวลาถามมากนัก เมื่อถึงเวลาเลิกงานตอนกลางวันแล้วเธอถึงได้มุ่งหน้าไปถามสะใภ้ใหญ่

และเป็นอย่างที่คิด สะใภ้ใหญ่เองก็รู้เรื่องนี้

หากถามว่าเรื่องระหว่างหวังหลิงกับน้องชายสามีมันแดงขึ้นมาได้อย่างไร ก็ต้องโทษเหตุการณ์เมื่อคืนนี้

เมื่อคืนนี้หิมะตกไม่ใช่เหรอ? มันจะไม่มีใครรู้เลยว่าหวังหลิงย่องเข้าห้องลูกชายสี่ตระกูลหม่าหากไม่มีใครรู้เรื่องในกลางดึกคืนนั้น

เป็นพี่สะใภ้รองของหวังหลิงนี่เองที่มาเห็นฉากนี้เข้า เพราะหล่อนตื่นขึ้นมากลางดึกเพื่อจะเข้าห้องน้ำ แต่ก็ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นกับอะไรแบบนี้?

หล่อนตกใจมากและรีบวิ่งไปบอกลูกชายรองตระกูลหม่าผู้เป็นสามี

ความสัมพันธ์ระหว่างหม่ารองกับหม่าสามไม่ได้กลมเกลียวกันนัก ถือว่าเป็นคู่พี่น้องที่จ้องแต่จะกัดกันจนตายไปข้างเลยทีเดียว

ความสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างพี่ชายน้องชายที่นี่มักจะไม่ลงรอยกันและบางครั้งก็สู้กันอย่างดุเดือด อย่างเช่นหม่ารองกับหม่าสามที่ไม่ต่างอะไรกับศัตรูคู่แค้นเลย

เมื่อหม่ารองรู้เรื่องนี้เข้า เขาจะปล่อยไว้แบบนี้ได้อย่างไรล่ะ?

เขาบุกเข้าไปในห้องนอนพร้อมกับไฟฉาย ลือกันว่าเขาเห็นก้นเปลือยโล่งของหม่าสี่กับหวังหลิงชัดกับตาเลยทีเดียว

ทั้งครอบครัวตระกูลหม่าสั่นสะเทือนในทันที

โดยไม่ต้องบอก หม่าสามบุกเข้าไปตะลุมบอนกับหม่าสี่ทันที โดยมีหม่ารองคอยใส่ไฟอยู่ข้าง ๆ บอกว่าลูกชายคนเล็กของหม่าสามไม่น่าใช่ลูกของหม่าสามแต่เป็นลูกของหม่าสี่มากกว่า

ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่คิดมากเพราะต่างเป็นพี่ชายน้องชายกัน ตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่าพวกเขาไม่ใช่พี่ชายน้องชายกัน ลูกชายที่เกิดมาเป็นลูกของหม่าสี่ชัด ๆ

หวังหลิงเองก็มีความสัมพันธ์ย่ำแย่กับสะใภ้รองตระกูลหม่าเหมือนกัน สะใภ้รองตระกูลหม่าได้ใส่ไคล้ว่าเป็นเพราะหล่อนไม่สามารถให้กำเนิดลูกชายให้หม่าสามได้ หล่อนก็เลยวิ่งแจ้นไปหาหม่าสี่เพื่อให้ตัวเองได้ลูกชาย

ทั้งบ้านตระกูลหม่าตกอยู่ในความวุ่นวายตลอดคืน

“แล้วตอนนี้พวกเขาจัดการกันยังไงเหรอคะ?” หลินชิงเหออึ้งไป

การที่ตระกูลใหญ่แบบนี้มาอยู่รวมกันในทุกวันนี้ มันก็ไม่แปลกที่จะมีความขัดแย้งเกิดขึ้นถูกไหม? แต่การเปิดโปงเรื่องฉาวในตระกูลมันก็ไม่ต่างจากการอดรนทนไม่ไหวที่จะป่าวประกาศให้คนอื่นได้รับรู้ พวกเขาจะต้องเกลียดชังกันขนาดไหนนะ?

“พี่ไม่รู้หรอกนะว่าพวกเขาจัดการเรื่องนี้กันยังไง แต่ตอนนี้หม่าสามเกิดความสงสัยว่าลูกชายของเขาเป็นของเขาเองหรือของหม่าสี่ไปแล้ว” สะใภ้ใหญ่ตอบ

“แล้วหวังหลิงล่ะคะ?” หลินชิงเหอถาม

“หล่อนถูกคนตระกูลหวังพากลับไปแล้วน่ะ เมื่อคืนนี้สะใภ้รองตระกูลหม่าตบตีหล่อนอย่างหนักเลยล่ะ” สะใภ้ใหญ่ตอบ

ในตอนนี้เองสะใภ้รองก็เดินออกมาจากห้อง หลินชิงเหอจึงเอ่ยถามพลางเลิกคิ้ว “อากาศตอนนี้เย็นลงแล้วนะคะ ทุกคนเพิ่งจะเสร็จจากการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงและไม่รู้จะทำอะไรฆ่าเวลากันแท้ ๆ แต่ก็ไม่คิดเลยว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นกับตระกูลหวัง พี่สะใภ้รองได้ยินเรื่องนี้ไหมคะ?”