บทที่ 526 ไม่ส่งเงินมาสักหยวนเดียว

บทที่ 526 ไม่ส่งเงินมาสักหยวนเดียว

แน่นอนว่าคุณแม่เวิงก็เข้าใจเป็นอย่างดี เนื่องจากลูกชายหล่อนเป็นคนช่างเลือกเหลือเกิน หากหล่อนเป็นหลินชิงเหอ หล่อนก็ไม่อยากแนะนำหลานสาวให้กับเขาเหมือนกัน

ใบหน้าของเวิงกั๋วต้งเหมือนมีหมอกบาง ๆ ปกคลุม และเงียบขรึมลงอย่างมาก

ในขณะเดียวกันโจวซื่อนีก็กำลังอุ้มหลานชายของตัวเองอยู่

แฝดมังกรหงส์คนที่เกิดก่อนคือพี่สาว ส่วนคนที่เกิดตามมาคือน้องชาย ซึ่งทั้งสองเกิดห่างกันไม่มากนัก

โจวซื่อนีดีใจมาก เพราะว่าหลานชายของหล่อนหน้าตาดีจริง ๆ คิ้วตาของเขาไม่เหมือนหวังหยวนผู้เป็นพ่อ แต่เหมือนโจวหยางผู้เป็นน้าชายใหญ่มากกว่า

ในขณะที่หวังหยวนรู้สึกเจ็บปวดใจโดยแท้กับแฝดคนพี่ เพราะลูกสาวเหมือนกับเขามาก โดยเฉพาะดวงตาที่เหมือนราวกับถอดแบบกันมา

เพียงเท่านี้ก็รู้แล้วว่าแฝดชายหญิงหน้าตาไม่เหมือนกันเลย หากเป็นส่วนผสมที่ลงตัวของทั้งสองฝ่าย ทั้งคู่ล้วนเลือกแต่ส่วนดี ๆ ของพ่อแม่มาทั้งหมด

พอรู้ว่าเป็นแฝดมังกรหงส์ คนตระกูลหวังทางนั้นก็ดีใจกันใหญ่ ขนาดที่คุณพ่อและคุณแม่หวังมาดูถึงที่นี่ ซึ่งคุณพ่อหวังพูดกับโจวเอ้อร์นีประมาณว่าลำบากหล่อนแล้ว ทั้งยังให้ซองแดงซองใหญ่แก่หล่อนอีกด้วย

คุณแม่หวังให้เงินขวัญถุงแก่หลานชายหลานสาวสองคนโดยไม่ได้ให้โจวเอ้อร์นี และไม่ได้พูดอะไรกับหล่อนด้วยเช่นกัน แต่ไม่ได้แสดงท่าทางไม่ดีใด ๆ

โจวเอ้อร์นีเห็นแล้วก็ไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยอะไร เพียงว่าไปตามมารยาท

เนื่องจากมีน้องสาวแท้ ๆ เป็นผู้ดูแลหลังคลอด ทำให้หล่อนไม่ต้องยืมมือคนอื่น แถมโจวซื่อนียังจัดการทุกอย่างได้อย่างสมบูรณ์แบบ

โจวซื่อนีเองก็ยุ่งมากเช่นกัน ตอนกลางวันอยู่ดูแลหลังคลอดให้พี่สาวกับช่วยดูแลเด็ก ๆ และเรื่องอื่น ๆ ตกค่ำก็ยังต้องไปเรียนภาคค่ำกับกังจือ

เห็นชัดว่าโจวเอ้อร์นีได้ช่วงเวลาอยู่ไฟดีไม่เท่ากับโจวซานนี เพราะก่อนหน้านี้อากาศไม่ร้อนและไม่เย็นเกินไป แต่ผ่านไปไม่นานอากาศก็เย็นมากขึ้นแล้ว

โจวเสี่ยวเหมยกับท่านแม่โจวจึงมักจะมาช่วยดูแลอยู่บ่อย ๆ

โดยเฉพาะท่านแม่โจวที่กระตือรือร้นอย่างมาก เพราะนี่เป็นท้องแฝดชายหญิงที่หาได้ยาก และยังเป็นครั้งแรกที่ตระกูลโจวมีท้องแฝดมังกรหงส์

หลินชิงเหอโทรศัพท์ไปบอกกับสะใภ้ใหญ่ ซึ่งหล่อนก็บอกเรื่องเหล่านี้ด้วย “ซื่อนีแกคล่องแคล่วดีมากเลยค่ะ ไม่ว่าจะเอ้อร์นีหรือว่าซานนี หล่อนก็สามารถดูแลได้หมดในมือเดียว ทั้งยังดูแลดีมากด้วย”

โจวเอ้อร์นีพอมั่นใจว่าท้องแฝดก็เคยโทรศัพท์กลับไปบอกเรื่องน่ายินดีแล้ว ดังนั้นสะใภ้ใหญ่โจวจึงรู้อยู่แล้วว่าลูกสาวคนที่สองมีลูกแฝด แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น สะใภ้ใหญ่โจวก็จะรู้สึกดีใจอยู่ดี

“ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันหยางหยางโทรศัพท์กลับมา พี่ก็บอกเขาว่าปีใหม่ไม่ต้องกลับบ้านแล้ว ให้อยู่ปักกิ่งคอยดูแลพี่สาวเขา” สะใภ้ใหญ่โจวยิ้มขณะพูด

“เดี๋ยวอีกซักพักก็จะเป็นช่วงเก็บเกี่ยวแล้ว พี่กับพี่ใหญ่สามารถมาที่นี่ได้นะคะ” หลินชิงเหอพูด

“พวกเราไม่ไปแล้ว ให้หยางหยางไปก็คงเหมือนกันนั่นแหละจ้ะ” สะใภ้ใหญ่โจวยิ้ม

เมืองหลวงปักกิ่งเป็นเมืองใหญ่ย่อมไม่มีคำไหนจะพูด หล่อนและพี่ชายใหญ่โจวปรับตัวกับที่นั่นไม่ไหว ไปร่วมงานแต่งครั้งหนึ่งก็ได้เปิดหูเปิดตาพอแล้วไม่จำเป็นต้องไปอีก แถมค่าเดินทางก็แพงด้วย

ให้ลูกชายไปเถอะ ลูกชายหล่อนรู้เรื่องเยอะ ไม่ทำให้พี่สาวตัวเองต้องขายหน้า

หลินชิงเหอไม่ได้พูดอะไร เพียงบอกหล่อนว่าไม่ต้องกังวลทางนี้ พวกเธอสบายดี

เมื่อสะใภ้ใหญ่โจววางสาย ภรรยาเลขาธิการสาขาหมู่บ้านก็ยิ้มและพูดขึ้น “เอ้อร์นีคลอดแล้วเหรอคะ”

“คลอดแล้ว คลอดลูกแฝดชายหญิงด้วยนะ” สะใภ้ใหญ่โจวเอ่ยยิ้ม ๆ

“โอ้โห ดีจริง ๆ ค่ะ บ้านสามีจะต้องยิ่งเอ็นดูหล่อนมากแน่” เลขาธิการสาขาหมู่บ้านได้ยินก็พูดขึ้น

กฎหมายให้กำเนิดบุตรบีบบังคับหนักมากว่าให้มีลูกได้เพียงคนเดียว การคิดอยากจะมีลูกหลายคนไม่ใช่เรื่องง่ายจริง ๆ แน่นอนว่ามีคนแอบมีลูกมากกว่าหนึ่งคนด้วย แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องจ่ายค่าปรับมหาศาล