บทที่ 598 อยากไปฉลองปีใหม่ที่ปักกิ่งเพื่อเจอกับพี่ใหญ่

บทที่ 598 อยากไปฉลองปีใหม่ที่ปักกิ่งเพื่อเจอกับพี่ใหญ่

เรื่องของสวี่เชิ่งเฉียงนี่เป็นเพียงองค์ประกอบเล็กน้อยในช่วงปลายปีนี้เท่านั้น แม้ว่าตระกูลหลักโจวจะไม่ได้นิ่งดูดายไม่ช่วย ทั้งยังยื่นมือช่วยเหลืออีกด้วย แต่เรื่องอื่น ๆ ก็ไม่มีอีกแล้วเช่นกัน

แต่ฝั่งของเขากลับไม่มาแม้แต่จะพูดขอบคุณ คนทางนี้จะเรียกว่าหัวใจด้านชาไปแล้วก็ได้

ฝ่ายหลินชิงเหอที่เซี่ยงไฮ้ไม่ได้โทรศัพท์กลับไปแล้ว เพราะว่าเธอกำลังยุ่งอยู่กับงานแปล ซึ่งไม่ใช่งานง่าย ๆ ทั้งยังเปลืองแรงใจมากด้วย

แต่ในเมื่อเธอเปลี่ยนมาทำงานนี้แล้ว เธอก็พบว่าที่จริงมันก็เป็นการฆ่าเวลาอย่างหนึ่งเหมือนกัน และไม่ทำให้เธอรู้สึกเบื่อเกินไปด้วย

“แม่บุญธรรมครับ แม่กับพ่อบุญธรรมจะไม่พาน้องสาวกลับไปฉลองปีใหม่เหรอ?” วันนี้เจียงเกิงมานั่งเขียนการบ้านที่นี่ เขียนไปพอสมควรแล้วจึงพูดออกมา

“ต้องกลับไปฉลองปีใหม่อยู่แล้วจ๊ะ ปีนี้พี่ใหญ่ของเธอก็น่าจะหาโอกาสกลับมาเจอมี่มี่แน่” หลินชิงเหอพูด

“ผมยังไม่เคยเจอพี่ใหญ่เลย” เจียงเกิงพูด

“เจอพี่ใหญ่เธอไม่ง่ายนะ ปีปีหนึ่งกลับบ้านแค่ไม่กี่วัน ให้ฉันเดาปีนี้พอกลับมาแล้ว ปีหน้าน่าจะไม่ได้กลับมาแน่” หลินชิงเหอพูด

“เฮ้อ” เจียงเกิงถอนหายใจ เขารู้สึกอยากไปปักกิ่งนิด ๆ

“รีบอะไรกัน ตอนนี้เพิ่งจะมัธยมปลายปีที่สองเอง รอเธอจบมัธยมปลายปีที่สามแล้วไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ปักกิ่ง อย่างนั้นก็สามารถไปได้ 4 ปีเลยนะ” หลินชิงเหอพูด

เธอเองก็รู้ว่าเจียงเกิงลูกชายบุญธรรมคนนี้อยากไปฉลองปีใหม่ที่ปักกิ่งด้วย แต่แม่ของเขาไม่ตอบตกลงตั้งแต่แรก ขอไปเรียนที่ปักกิ่งก็ว่ายากแล้ว ขอตามไปฉลองปีใหม่ที่ปักกิ่งอย่าได้คิดเลย

ยายเฒ่าเจียงเดินมาแล้ว นางนำน้ำขิงใส่น้ำตาลทรายแดงมาด้วยหนึ่งถ้วยเพื่อให้หลินชิงเหอดื่ม

“คุณป้าไม่เห็นต้องต้มน้ำขิงใส่น้ำตาลทรายแดงมาให้ฉันเลยค่ะ” หลินชิงเหอรีบพูด

“ช่วงเดือนนี้เธอต้องดื่มน้ำขิงใส่น้ำตาลทรายแดงเยอะหน่อย ดีต่อร่างกายและกระดูของเธอ” ยายเฒ่าเจียงพูด “อีกอย่างน้ำตาลทรายแดงกับขิง ก็ไม่ได้เปลืองเงินเลยสักนิด”

“งั้นฉันจะให้ชิงไป๋ทำให้นะคะ” หลินชิงเหอพูด

“ดี” ยายเฒ่าเจียงพยักหน้า มองดูหลานชายของนางแล้วพูด “เด็กดื้อมากินข้าวที่นี่ทุกวันเลยนะ พรุ่งนี้บอกให้พ่อของเธอเอาค่ากินค่าอยู่มาด้วย”

“ค่ากินค่าอยู่อะไรกันคะ คุณป้าก็ช่วยฉันเหมือนกัน” หลินชิงเหอพูดพร้อมยิ้มขณะดื่มน้ำขิงใส่น้ำตาลทรายแดง

และก็เพราะความมีน้ำใจของอีกฝ่ายด้วยเช่นกันที่นำขิงมาบดจนละเอียดแล้วจึงใส่น้ำตาลทรายแดงไปต้ม ผลลัพธ์ที่ดีจึงดีเป็นพิเศษ

“เด็กคนนี้กินเยอะจนจะจนแล้ว กินจุจริง ๆ” ยายเฒ่าเจียงพูด

“ก็แค่เพิ่มถ้วยกับตะเกียบขึ้นมาคู่หนึ่ง*เองค่ะ อีกทั้งลูกชายบุญธรรมของฉันมากินข้าวก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่คะ” หลินชิงเหอโบกมือแล้วพูด

*หมายถึงเพิ่มคนอีกคนหนึ่ง

“คุณย่า ต่อไปผมจะกตัญญูต่อพ่อแม่บุญธรรมแน่นอนครับ!” เจียงเกิงพูด

“เรื่องนั้นหลานจำเป็นต้องพูดด้วยเหรอ ต่อไปถ้ากล้าลืมล่ะก็ ดูสิว่าย่าจะจัดการกับหลานยังไง” ยายเฒ่าเจียงพูด

หลินชิงเหอหัวเราะ เสียงของโจวชิงไป๋ดังส่งมาจากภายในห้อง “ภรรยาครับ เทน้ำร้อนเข้ามาให้หน่อย”

หลินชิงเหอเทน้ำร้อนเข้ามาแล้ว สาวน้อยมี่มี่จะอุจจาระอีกแล้ว ต้องเช็ดก้นเสียหน่อย

เรื่องเหล่านี้เธอมอบหมายให้โจวชิงไป๋แล้ว ลักษณะของเขาเหมือนคนที่เพิ่งตื่นนอนอย่างเห็นได้ชัด แต่ตอนนี้เขาไม่มานั่งเสียใจภายหลังแล้วเริ่มเช็ดก้นให้ลูกสาวของเขา

ชายคนนี้เองก็มีประสบการณ์มากเช่นกัน อากาศหนาวถึงขนาดนี้ แต่เขาก็สามารถอุดรอยรั่วไม่ให้ลมเย็นเข้ามาในห้องได้ทั้งหมด

สุดท้ายก็ทาแป้งที่ตัว จากนั้นก็เป็นอันเสร็จสิ้น

ไม่พูดไม่ได้ว่าเขามีความละเอียดละอ่อนทุกขั้นตอน ก้นของมี่มี่น้อยไม่เคยมีรอยผื่นแดงขึ้นเลย

“ทำบะหมี่ซุปไก่ใส่มะเขือเทศเถอะค่ะ” หลินชิงเหอพูด

“ได้” โจวชิงไป๋พยักหน้าพูด เขาล้างหน้าแล้วก็เดินออกมา หลินชิงเหอมองสาวน้อยมี่มี่เล่นกับตัวเองอยู่บนเตียงอย่างมีความสุข ซึ่งซื่อนีทิ้งมุ้งเอาไว้ มันสามารถกั้นลมได้ดีมากเช่นกัน

ดังนั้นเธอจึงไม่สนใจหล่อนก็ได้ ให้หล่อนเล่นกับตัวเองไป แค่อย่าให้โดนความเย็นมากเท่านั้น

“คุณป้า วันนี้จะอยู่ทานบะหมี่ด้วยกันไหมคะ?” หลินชิงเหอพูด