บทที่ 637 คุณแม่เหอ

บทที่ 637 คุณแม่เหอ

เพราะขอลาหยุดงานมาโดยเฉพาะ และวันถัดมายังต้องไปทำงานต่ออีก ดังนั้นพอถึงตอนเย็นโจวเฉวี่ยนกับเหอเมี่ยนเมี่ยนก็กลับมาก่อนแล้ว

และขับรถของตระกูลเหอกลับมาเช่นเดิม

หลินชิงเหอส่งคนเสร็จก็กลับมาพูดว่า “คุณว่าเจ้ารองเป็นแบบนี้ ดูเหมือนลูกชายเราจะเป็นฝ่ายแต่งเข้าบ้านตระกูลเหอเลยนะคะ หรือว่าฉันควรซื้อรถให้เขาสักคันดี?”

“ไม่ต้องหรอก ให้พวกเขาแต่งงานกันก่อน ตระกูลเหอย่อมต้องส่งสินเดิมฝ่ายหญิงมาด้วยอยู่แล้ว” โจวชิงไป๋พูด

“คุณคิดเยอะไปแล้วค่ะ” หลินชิงเหอรู้สึกร้องไห้ไม่ได้ยิ้มไม่ออกพูด

ถ้าเป็นยุคสมัยหลังจากนี้น่ะไม่เป็นไรหรอก ครอบครัวฝ่ายหญิงหลายครอบครัวจะไม่ให้รถยนต์เป็นสินสอดคงไม่ได้ แต่เพราะว่ารถยนต์ในอนาคตไม่ได้แพงอะไรมากนัก

ตอนนี้รถคันหนึ่งก็ 20,000-30,000 หยวนแล้ว แพงเสียยิ่งกว่าบ้านอีก น้อยมากที่เอามาเป็นสินสอด

“ค่อยดูต่อไปเถอะ เดือนหนึ่งกลับมาแค่สองครั้งเท่านั้นเอง” โจวชิงไป๋พูด

หลินชิงเหอรู้สึกว่าเขาเชื่อถือไม่ได้ จึงไม่ได้พูดอะไรออกมา ไว้ค่อยว่ากันทีหลังก็ได้ ตอนนี้สถานการณ์การเงินของครอบครัวก็ค่อนข้างวิกฤตอยู่เหมือนกัน

เนื่องจากกู้เงินไปเยอะถึงขนาดนั้น

เหอเมี่ยนเมี่ยนกลับมากับโจวเฉวี่ยน และพาโจวเฉวี่ยนมานั่งเล่นในบ้านตระกูลเหอก่อน จากนั้นจึงให้เขากลับไป

คุณแม่เหออดดึงแขนลูกสาวมาถามไม่ได้ “พวกลูกหายไปไหนกันทั้งวัน?”

“วันนี้ที่บ้านโจวย้ายบ้านค่ะ พวกเราก็เลยไปด้วย ไม่ใช่ว่าหนูพูดกับพี่ชายใหญ่แล้วเหรอคะ พี่เขาไม่ได้บอกแม่เหรอคะ” เหอเมี่ยนเมี่ยนพูด

“พี่ชายใหญ่ลูกยุ่งจะตาย จะมีเวลาว่างบอกแม่เรื่องนี้เสียที่ไหนกัน” คุณแม่เหอพูด “ครั้งก่อนลูกยังบอกแม่ไม่ชัดเจนเลยนะว่าตระกูลโจวทำงานอะไร?”

“ไม่ใช่ว่าโจวเฉวี่ยนเขาดีมากอยู่แล้วเหรอแม่ ทำไมแม่ยังถามเรื่องนี้อยู่อีก” เหอเมี่ยนเมี่ยนพูด

“ยัยเด็กโง่ ลูกจะรู้อะไร ถ้าลูกแต่งงานกับโจวเฉวี่ยน เรื่องพวกนี้ลูกจะไม่ให้แม่ถามเลยหรือไง?” คุณแม่เหอพูด

“ค่ะ ๆๆ แม่ถามมาค่ะ หนูจะตอบทั้งหมดเอง” เหอเมี่ยนเมี่ยนเห็นท่าทางนี้ของหล่อน แล้วก็ทำได้เพียงตอบตกลง

แน่นอนว่าคุณแม่เหอย่อมไม่เกรงใจ “สรุปว่าตระกูลโจวฐานะเป็นยังไง ลูกห้ามพูดปัดแม่เด็ดขาด โจวเฉวี่ยนน่ะไม่ต้องพูดถึง แม่กับพ่อพอใจเขามาก แต่เรื่องครอบครัวของเขาพวกนี้ลูกต้องบอกความจริงกับแม่”

“หนูพูดความจริงตลอดแหละ ฐานะที่บ้านเขาดีมากเหมือนกัน ทั้งครอบครัวเรียนจบมหาวิทยาลัยกันแทบทุกคน เรียกว่าเป็นครอบครัวที่อบรมสั่งสอนลูกให้มีความรู้ความสามารถจริง ๆ” เหอเมี่ยนเมี่ยนพูด “วันนี้พวกเราไปบ้านที่พวกเขาจะย้าย ก่อนหน้าพวกเขาอยู่ที่อะพาร์ทเม้นท์….”

“อะพาร์ตเมนต์เหรอ?” พอคุณแม่เหอได้ยินก็เบิกตาโตพูด

อะพาร์ตเมนต์แบบนั้นเงื่อนไขต่าง ๆ มันแย่จะตาย หล่อนเคยไปเห็น ทำอะไร ๆ ก็ไม่สะดวกเลยสักนิด และก็มีแค่คนฐานะไม่ค่อยดีเท่านั้นที่ไปอยู่ในบ้านแบบนั้น

“อะพาร์ตเมนต์ของพวกเขาไม่ถึงว่าแย่นะคะ แต่ว่านี่มันเป็นเรื่องเมื่อก่อนไปแล้ว ตอนนี้พวกเขาย้ายเข้าไปอยู่ในเรือนสี่ประสานน่ะค่ะ!” เหอเมี่ยนเมี่ยนรีบพูด

คุณแม่เหอไม่เชื่อ “เมื่อก่อนอยู่อะพาร์ตเมนต์ ทำไมตอนนี้ไปอยู่เรือนสี่ประสานได้? ลูกรู้ไหมว่าเรือนสี่ประสานตอนนี้มันราคาเท่าไหร่แล้ว?”

“หนูรู้ค่ะ อย่างบ้านของเราก็น่าจะหลายแสนหยวนแล้ว แต่แม่คะ บ้านของครอบครัวโจวไม่ด้อยไปกว่าบ้านของเราหลังนี้เลย” เหอเมี่ยนเมี่ยนพูด

คุณแม่เหอใช้สายตาเคลือบแคลงมองมาที่ลูกสาวของตัวเอง

“แม่ หนูไม่ได้โกหกจริง ๆ นะคะ แม่ของโจวเฉวี่ยนเดิมทีเป็นอาจารย์หัวหน้าหมวดภาษาต่างประเทศที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง แต่ว่ามีลูกสาวเกินทำให้หล่อนไม่สามารถไปทำงานได้ แต่นอกจากนั้นพี่น้องสองหรือสามคนของโจวเฉวี่ยน พวกเขายังเรียนจบมหาวิทยาลัยปักกิ่งด้วยเช่นกัน กระทั่งพ่อของเขาครั้งก่อนไม่ใช่เขาบอกว่าทำธุรกิจส่วนตัวอยู่หรือไงคะ?” เหอเมี่ยนเมี่ยนพูด

“หลังจากนั้นล่ะ?” คุณแม่เหอมองเธอแล้วพูด