บทที่ 678 น่ารักเกินไปแล้ว

บทที่ 678 น่ารักเกินไปแล้ว

ในขณะที่ไม่มีใครรู้ โจวเฉวี่ยนก็เอาทะเบียนบ้านตัวเองออกมา และบอกให้เหอเหมียนเหมียนไปเอาทะเบียนบ้านของหล่อนมาด้วย จากนั้นทั้งสองจึงแอบไปจดทะเบียนสมรสด้วยกัน

อย่าให้พูดเลยว่าเหอเหมียนเหมียนจะดีใจขนาดไหนที่ได้ทะเบียนสมรส “ฉันไม่สน ฉันจะเป็นคนเก็บทะเบียนสมรสเองค่ะ!”

“อื้ม” โจวเฉวี่ยนขับรถด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่นัยน์ตานั้นฉายแววยิ้ม

เมื่อได้ทะเบียนสมรสมาแล้ว ทั้งคู่ก็ถือว่าเป็นสามีภรรยาที่กฎหมายรับรอง แม้จะยังไม่จัดงานแต่งอย่างเป็นทางการ แต่ก็เคยจัดงานหมั้น เป็นคู่ที่ครอบครัวและเพื่อนฝูงยอมรับ

แม้จะเป็นแบบนั้น คุณแม่เหอก็อดว่าลูกสาวไม่ได้ “ทำไมแม่เห็นว่าช่วงนี้ลูกตัวติดกับโจวเฉวี่ยนนักล่ะ?”

“เขาเป็นคู่หมั้นหนูนี่คะ หนูตัวติดเขาแล้วยังไง?” เหอเหมียนเหมียนเอ่ย

แต่ความจริงคือ สองสามีภรรยาที่เพิ่งได้ลิ้มรสสวาท ย่อมทั้งหวานแหววทั้งเหนียวแน่นอยู่แล้ว

“ถึงจะหมั้นกันแล้ว แต่ลูกก็ต้องระวังตัวหน่อย วัน ๆ ไม่อยู่บ้านเลย มันดูไม่ดี” คุณแม่เหอว่า

“หนูโตขนาดนี้แล้วนะคะ แม่เลิกว่าหนูได้แล้ว” เหอเหมียนเหมียนบอก

“แม่ขี้เกียจว่าลูกจะตายไป แต่เรื่องที่ควรระวังก็ต้องระวังด้วย อย่าไปเอาอย่างพวกเพื่อน ๆ ลูกเข้าใจไหม ทำตัวไม่ดีเลยสักคน ถ้าเป็นยุคสมัยก่อนนะ……”

“หนูรู้ ถ้าเป็นสมัยก่อนยุคแม่ต้องโดนว่ากล่าวตักเตือนใช่ไหมคะ” เหอเหมียนเหมียนเสริมให้แม่ของหล่อน

ตอนนี้สังคมเป็นแบบไหนแล้ว หล่อนเองก็ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีนี่ ทำกับคู่หมั้นตัวเองแล้วอย่างไร? คู่หมั้นหล่อนนิสัยอย่างไรน่ะเหรอ แม้จะหน้าตาหล่อเหลาสุด ๆ แต่ก็เป็นคนหัวโบราณและจริงจังแน่วแน่มาก

เขาทำให้เหอเหมียนเหมียนรู้สึกปลอดภัยมั่นคงสุด ๆ หล่อนรู้ว่าตราบใดที่ชีวิตนี้ไม่ทำอะไรที่เป็นการทำร้ายโจวเฉวี่ยน โจวเฉวี่ยนก็จะตั้งใจทำดีกับหล่อนไปทั้งชีวิต ทำให้หล่อนมีความสุขไปทั้งชีวิต

อย่างเช่นครั้งนี้ที่เขากับหล่อนชิงสุกก่อนห่าม แต่วันรุ่งขึ้นเขาก็พาหล่อนไปจดทะเบียนสมรสกันเงียบ ๆ ทันที

จริง ๆ เลยนะ แค่คิดเหอเหมียนเหมียนก็รู้สึกว่าเขาน่ารักเหลือเกิน น่าเอ็นดูที่สุด

ผู้ชายที่หล่อนชอบนี่ไม่เหมือนใครจริง ๆ

คุณแม่เหอก็ไม่รู้ว่าลูกสาวจะใจกล้าขนาดนี้ ที่ต้องเตือนก็เตือนไปแล้ว จะให้พูดอีกอะไรอีกล่ะ?

พริบตาเดียวก็เป็นคืนสิ้นปี

หลายวันมานี้โจวเฉวี่ยนไปเยี่ยมเยียนญาติสนิทมิตรสหายกับคุณพ่อเหอตลอด และอยู่รับแขกที่บ้านเหอ แต่คืนสิ้นปีและวันปีใหม่ เขาตั้งใจจะไปฉลองที่บ้านโจว

เหอเหมียนเหมียนในฐานะคู่หมั้นของเขาต้องตามมาด้วยอยู่แล้ว

คืนสิ้นปีของปีนี้จึงคึกคักมาก ท่านพ่อโจวท่านแม่โจวและเฒ่าหวังถูกรับมาที่เรือนสี่ประสานทั้งหมดเพื่อมากินข้าวในคืนสิ้นปีกันที่นี่

ต้องตั้งโต๊ะใหญ่ถึงสองตัวถึงนั่งพอดีอย่างเฉียดฉิวเลยทีเดียว

ในทีวีกำลังฉายรายการเกี่ยวกับงานเลี้ยงเทศกาลตรุษจีน บนโต๊ะมีมื้ออาหารในคืนสิ้นปีอันโอชะและร้อนกรุ่น

เด็ก ๆ ดื่มน้ำอัดลม ผู้หญิงดื่มไวน์ ส่วนผู้ชายดื่มเหล้าขาว

หลินชิงเหอและโจวชิงไป๋แจกอั่งเปาไปไม่น้อย ท่านพ่อโจวท่านแม่โจวและเฒ่าหวังก็โดนพวกเด็ก ๆ รุมล้อมขออั่งเปา

คืนสิ้นปีของปี 1988 จึงคึกคักเป็นพิเศษ

และเป็นคืนสิ้นปีนี้ ที่โจวชิงไป๋ลุกไปเข้าห้องน้ำกลางดึก และตอนกลับเข้ามาได้มาพูดกับหลินชิงเหอว่าทำตัวไม่ดีเลย

“เกิดอะไรขึ้นคะ?” หลินชิงเหอเพิ่งตรวจบัญชีของปีนี้เสร็จ กำลังจะเก็บแล้วฉลองปีใหม่ดี ๆ ก็ได้ยินเขาพูดแบบนี้ จึงถามขึ้น

“เจ้ารองแอบย่องออกจากห้องภรรยาเขา” โจวชิงไป๋บอก

หลินชิงเหอดูเวลา นี่จะเที่ยงคืนแล้วนะ ปีนี้บัญชีเดินสะพัดเยอะมาก พวกเขาสองสามีภรรยาตรวจถึงป่านนี้เพิ่งเสร็จ

เนื่องจากช่วงนี้ค่อนข้างยุ่ง จึงต้องวุ่นวายตรวจจนถึงเวลากลางคืน พอถึงกลางดึกจึงได้เสร็จสิ้น