บทที่ 82

ทะลุมิติไปเป็นชาวสวนแม่ลูกสาม – บทที่ 82 จัดการโภชนาการ บทที่ 82 จัดการโภชนาการ โดย EnjoyBook บทที่ 82 จัดการโภชนาการ

ขอบคุณสวรรค์ที่ตอนนี้เธอมีธุรกิจแล้ว

แม้เธอจะทำได้เพียง 3 วันต่อครั้ง แต่ทุกครั้งเธอก็ได้เงินมาถึง 7 เหมา และเมื่อขายถึง 10 ครั้งในเดือนนั้นเธอก็จะได้เงินมาทั้งหมด 7 หยวน ซึ่งนับว่าเป็นเงินจำนวนไม่น้อยเลย

บางครั้งที่มีเนื้อมาก เธอก็จะได้เนื้อมาเกือบ 10 ชั่งเลยทีเดียว

นอกจากจะให้ผลกำไรเหมาหนึ่งแล้ว หลินชิงเหอยังแถมคูปองอาหารบางอย่างให้เม่ยเจี่ยด้วย ซึ่งคูปองนี้ล้วนได้จากการแลกกับบรรดาคุณผู้หญิงชราในอำเภอ

ดูจากภาพรวมแล้วมันก็ไม่ได้ย่ำแย่กว่าตอนที่เธอออกไปทำงานเท่าไหร่นัก

แต่เป็นเพราะเส้นสายของเม่ยเจี่ยด้วยที่ทำให้หลินชิงเหอซื้อของขาดสต็อกในร้านค้าสหกรณ์ได้ง่ายกว่าเดิม

อย่างเช่น ไหน้ำผึ้ง 3 ไห ในบ้านก็ล้วนมาจากเส้นสายของเม่ยเจี่ย

น้ำผึ้งในยุคนี้เป็นน้ำผึ้งป่าบริสุทธิ์ ซึ่งฤดูหนาวปีที่แล้วหลินชิงเหอก็ซื้อเก็บไว้ไหหนึ่ง

มันแข็งตัวจนเป็นก้อนดูคล้ายกับมันหมู

เธอใช้มันจนหมดในฤดูหนาวเดียว เพราะเธอจะดื่มน้ำผสมน้ำผึ้งหนึ่งถ้วยก่อนเข้านอนทุกวัน โดยหญิงสาวดื่มเพื่อตัวเอง ส่วนเด็ก ๆ ยังไม่ต้องดื่มตอนนี้

โจวชิงไป๋ไม่ได้รับส่วนแบ่ง เพราะตอนนั้นเขายังไม่มีความสำคัญในใจของเธอ

แต่หลังจากที่พวกเขาเป็นสามีภรรยาทางพฤตินัยกันแล้ว แค่ก เธอก็เอาใจใส่เขามากขึ้น

ดังนั้นในตอนนี้โจวชิงไป๋จึงได้ดื่มน้ำผสมน้ำผึ้งด้วย เขาบอกว่าไม่ต้องการมัน เพราะไม่ชอบดื่มของหวานเจี๊ยบพวกนี้

แต่ภรรยาต้องการให้เขาดื่ม ดังนั้นต่อให้เขาไม่ชอบดื่ม เขาก็ต้องดื่ม

หลินชิงเหอรู้สึกดีกับการดื่มน้ำผสมน้ำผึ้งมาก

น้ำผสมน้ำผึ้งได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีสรรพคุณดีต่อสุขภาพมาแสนนาน มันจึงเป็นเรื่องจำเป็นที่โจวชิงไป๋ต้องดื่ม เขาทำงานในไร่นาทุกวัน ต่อให้เธอทำอาหารเพื่อสุขภาพสามมื้อในหนึ่งวัน มันก็ยังบำรุงเขาได้ไม่พอ

หลินชิงเหอจึงพยายามอย่างหนักที่จะจัดการโภชนาการให้เขา

ผ่านไป 7 วันหลังจากที่เริ่มการเก็บเกี่ยวฤดูร้อน หลินชิงเหอก็ได้เชือดไก่ที่บ้านไปตัวหนึ่ง

ในเมื่อพวกเขาเริ่มเลี้ยงไก่ในฤดูใบไม้ผลิ ตอนนี้มันก็จะมีน้ำหนักราว 1 ชั่งหรือประมาณนั้น บวกกับมีตัวหนึ่งป่วยตายไปในช่วงนั้นด้วย ที่บ้านก็เลยมีไก่เหลืออยู่ 4 ตัวหลังเชือดไปแล้ว 1 ตัว นับว่ายังเกินจำนวนที่ทางรัฐกำหนดอยู่

ไก่ตัวนี้ไม่ได้ถูกนำไปปรุงอาหารเหมือนอย่างที่เคยทำ เพราะหลินชิงเหอสั่งซื้อกระเพาะหมูจากฟาร์มของเม่ยเจี่ยมาล่วงหน้าด้วย

หญิงสาวล้างกระเพาะหมู ก่อนจะลวกและหั่นเป็นชิ้น ๆ จากนั้นก็ตุ๋นรวมกับไก่พร้อมกับโรยเมล็ดงาลงไปด้วย ได้ออกมาเป็นไก่ตุ๋นงากับกระเพาะหมู

กลิ่นของมันหอมชวนน้ำลายสอนัก ในเย็นนั้นเอง ทั้งพ่อและลูกชายทั้งสามก็กินไก่ตุ๋นงากับกระเพาะหมูเคียงกับหมั่นโถวข้าวสาลีเต็มเมล็ด

แม้เด็ก ๆ จะไม่ชอบทานหมั่นโถวชนิดนี้มากนัก แต่หลินชิงเหอก็ยังทำมันเป็นครั้งคราว ทั้งสามจึงต้องยอมกินต่อให้ไม่ชอบมันก็ตาม พวกเขาไม่สามารถทานอาหารดี ๆ ได้ตลอดทุกครั้งหรอก

หลินชิงเหอแบ่งน่องไก่ให้เจ้าใหญ่กับเจ้ารอง เธอบอกว่าจะสลับกันกินน่องไก่ระหว่างลูก ๆ กับพ่อแม่ ครั้งนี้เธอปล่อยให้พวกเขาสองคนกินก่อน ส่วนครั้งหน้าจะต้องให้พ่อกับแม่ได้กิน เมื่อเจ้าสามโตขึ้นและกินเป็นแล้วเขาก็จะมาร่วมวงด้วย

เจ้าใหญ่และเจ้ารองเห็นด้วยกับเรื่องนี้

หลินชิงเหอหยิบปีกไก่ให้เจ้าสามได้เคี้ยว ส่วนที่เหลือก็กลายเป็นของโจวชิงไป๋ แต่เขาก็หยิบปีกไก่คะยั้นคะยอให้เธอผู้ดื่มแค่น้ำแกงและไม่ทานเนื้อไก่เลยได้ทาน

การเก็บเกี่ยวฤดูร้อนกินเวลาราวครึ่งเดือน

แม้การเก็บเกี่ยวฤดูร้อนจะไม่เหนื่อยยากเท่าการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง แต่มันก็ยังเป็นงานหนักอยู่ดี พี่ชายใหญ่ พี่ชายรอง และพี่ชายสามต่างผอมลงกันทุกคน

ท่านพ่อกับท่านแม่โจวก็มีสังขารทรุดโทรมลงถนัดตาเหมือนกัน

พวกเขาทำถั่วเขียวต้มตามหลินชิงเหอ จึงไม่มีใครเป็นลมแดด แต่ถ้าพูดตามตรงแล้ว รสชาติของถั่วเขียวต้มที่พวกเขาทำนั้นสู้หลินชิงเหอไม่ได้เลย เพราะว่าสะใภ้ใหญ่ไม่ได้ใส่น้ำตาลลงไป

แถมรสชาติอาหารของบ้านตระกูลโจวก็ไม่อร่อยเท่าบ้านสะใภ้สี่ด้วย