ตอนที่ 278

เพียงแค่หนึ่งคนก็เพียงพอ

ซูหวายิ้มบาง ก่อนจะพูดเสริมเบาๆ “ข้าก็เหมือนกัน”

การมีเพียงคนเดียวที่เข้าใจกันและรักกันอย่างแท้จริงก็เพียงพอแล้ว โลกของคนสองคนไม่มีที่ว่างให้คนที่สามแทรกเข้ามาได้ หัวใจของคนเรานั้นเล็กนัก หากมอบความรักให้ใครสักคนอย่างแท้จริง ก็ไม่มีที่ว่างเหลือให้ใครอีก

สองพี่น้องมองหน้ากันแล้วยิ้มออกมา พวกเขาไม่ได้อิจฉาการมีภรรยาหลายคน สิ่งที่พวกเขาปรารถนาเพียงแค่ชีวิตคู่ที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความใส่ใจต่อกัน เช่นเดียวกับที่พ่อแม่ของพวกเขามี ความรักที่อาจไม่หวือหวา แต่ละเอียดอ่อนและมั่นคงในทุกช่วงเวลาของชีวิต

โจวเหิงเหลือบตามองพวกเขาด้วยแววตาครุ่นคิดก่อนจะก้มหน้าลง ‘หัวใจของคนเราจะมอบให้ได้เพียงคนเดียวเท่านั้นหรือ?’ ความคิดนี้วนเวียนอยู่ในหัวของเขา

ซูเสี่ยวหลิงเองก็มองพี่ชายทั้งสองด้วยความรู้สึกหลากหลาย นางอายุสิบสี่ปีแล้ว อีกไม่กี่ปีก็จะต้องออกเรือน หากในอนาคตนางได้พบชายที่มีความจริงใจและปกป้องนางได้เช่นเดียวกับพ่อและพี่ชายของนางชีวิตคงจะไม่ลำบากเกินไป

ส่วนซูเสี่ยวลู่คิดไปอีกทางหนึ่งว่า หากพี่ชายทั้งสองยึดมั่นในกฎบ้านและคำสอนของบรรพบุรุษ ก็คงช่วยลดปัญหาในอนาคตไปได้มาก การมีภรรยาเพียงคนเดียว ความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นระหว่างคู่สมรสจะทำให้ภายในบ้านสงบเรียบร้อย ถือเป็นเรื่องดีอย่างยิ่ง

กฎบ้านและคำสอนของบรรพบุรุษ ข้อสุดท้ายที่พ่อของนางตั้งขึ้น เห็นได้ชัดว่าทำเพื่อปกป้องนางและซูเสี่ยวหลิงโดยเฉพาะ ซูเสี่ยวลู่รู้สึกซาบซึ้งในใจอย่างลึกซึ้ง

บ้านหลังนี้ทำให้นางรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างมาก ไม่ว่าในอนาคตนางจะเดินทางไปไกลแค่ไหน นางก็จะกลับมาที่นี่เสมอ บ้านได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในใจของนาง เป็นสิ่งที่นางคิดถึงและไม่อาจตัดใจจากมันได้

“ในฐานะอาจารย์ ข้าก็ต้องคอยจับตาดูพวกเจ้าให้ดี”

กุยโหยวยิ้มพร้อมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงขบขัน เขามองเด็กหนุ่มที่ยังอยู่ในวัยคึกคะนองอย่างซูฉงและซูหวา ความไร้เดียงสาของพวกเขาทำให้เขาคิดว่า พวกเด็กๆ คงยังไม่เข้าใจถึงความยากลำบากของชีวิตที่เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมายในโลกใบนี้

“อาจารย์กุยโหยว ท่านแต่งงานหรือยัง?”

ซูเสี่ยวลู่ถามขึ้นมาอย่างฉับพลัน

นางมองกุยโหยวด้วยสายตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น อาจารย์ของนางที่เป็นชายสูงวัย แม้จะเก่งวรยุทธ์แต่ก็ดูเหมือนจะมีปัญหากับการเข้าสังคมและกลัวผู้หญิง นางคิดว่าไม่ต้องถามก็คงพอจะเดาได้ว่าเขาไม่มีภรรยา

กุยโหยวแม้จะไม่หล่อเหลา แต่หน้าตาก็ไม่เลว นางสงสัยว่าเขาแต่งงานแล้วหรือยัง

เมื่อคำถามของซูเสี่ยวลู่ดังขึ้น ทุกคนในที่นั้นก็หันไปมองกุยโหยวเป็นตาเดียว

ใบหน้าของกุยโหยวเปลี่ยนสีทันที เขายื่นมือไปหักเม็ดกรวดจากกำแพงในลานแล้วขว้างใส่ซูเสี่ยวลู่

ซูเสี่ยวลู่รีบยกมือกุมหัวพร้อมร้อง “โอ๊ย!”

กุยโหยวแค่นเสียงเย็นชา “เรื่องของผู้ใหญ่ ยัยหนูน้อยไม่ต้องยุ่ง! วันนี้ข้าจะเพิ่มการฝึกให้เจ้าเป็นสองเท่า!”

ยัยเด็กเหลือขอนี่ ช่างเลือกพูดในเรื่องที่ไม่ควรจริงๆ

ซูเสี่ยวลู่ทำหน้าเศร้าทันที ก่อนจะเดินไปฝึกดาบอย่างว่าง่าย

ซูฉงและซูหวาแอบหัวเราะเบาๆ กับท่าทางของน้องสาว

เนื่องจากในเดือนสี่พวกเขาจะต้องเข้าสอบระดับจังหวัด การเรียนของซูฉง ซูหวา และโจวเหิงจึงหนักขึ้น ทุกเช้าระหว่างทางไปเมืองและขากลับ ต่างพูดคุยเกี่ยวกับการเรียนอย่างต่อเนื่อง

วันเวลาผ่านไปทีละวัน และในที่สุดเดือนสี่ก็มาถึง