ตอนที่ 318

ซูเสี่ยวลู่ยิ้มบาง ก่อนจะปิดกล่องยา จากนั้นนางก็รีบมุ่งหน้าไปยังที่ซ่อนของอิ่นฉางซุ่น พร้อมกับจู่โจมสะกัดจุดของเขาในขณะที่เขายังตกตะลึง

ตอนนี้เอง อิ่นฉางซุ่นจึงขยับไม่ได้ ทั้งยังไม่อาจเปล่งเสียงใดๆ ออกมาได้

อิ่นฉางซุ่นเบิกตาโพลง พยายามสื่อสารด้วยความโกรธ ‘เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่!’

ซูเสี่ยวลู่ยิ้มเจ้าเล่ห์ นางไม่มีเวลามาอธิบายอะไรกับเขา ว่ากันว่าสิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น เช่นนั้นวันนี้ก็ให้ใต้เท้าอิ่นได้เห็นกับตา ฟังกับหูเองเสียเลยสิ

หลังจากจัดการกับอิ่นฉางซุ่นเสร็จ ซูเสี่ยวลู่ก็สะพายกล่องยาของตนอย่างรีบร้อนออกไป พลางพูดกับตาเฒ่าอู๋ที่อยู่ในห้องด้านนอกด้วยท่าทางตกใจสุดขีดว่า

“อาจารย์...แย่ แย่แล้ว เลือดหยุดไหลไม่ได้เลย! นาง...นางกำลังจะตาย พวกเราต้องรีบหนีแล้ว!”

ตาเฒ่าอู๋ชี้ไปที่ประตูด้านนอก แล้วแสดงท่าทางราวกับเป็นนักแสดงมือฉมัง เขากระทืบเท้าเบาๆ พร้อมกดเสียงต่ำ พูดด้วยน้ำเสียงเสียดายที่สั่งสอนลูกศิษย์ไม่สำเร็จว่า “เฮ้อ! เฮ้อ! เป็นความผิดของเจ้าเอง เรื่องง่ายๆ แค่นี้ยังทำไม่ได้ อย่าเสียงดังไป! อาจารย์จะพาเจ้าหนีออกไปเอง”

“เราอย่าตื่นตระหนก ให้ทำตัวปกติไว้ เจ้าตามอาจารย์ออกไป แล้วแสร้งบอกว่าภารกิจสำเร็จแล้ว เหนื่อยมากจนต้องไปพัก จากนั้นเราจะรีบออกจากจวนนี้ทันที!”

น้ำเสียงของตาเฒ่าอู๋เจือไปด้วยความปลอบโยน

ซูเสี่ยวลู่พยักหน้า สองศิษย์อาจารย์เดินไปด้วยกันตรงไปยังประตู

ทันทีที่เปิดประตู ก็เห็นถังซื่อนำขบวนสาวใช้และคนคุ้มกันมาล้อมเรือนหลักไว้อย่างเกรี้ยวกราด

สาวใช้คนหนึ่ง กำลังเล่าสิ่งที่ตนได้ยินให้ถังซื่อฟังอย่างออกรส

แววตาถังซื่อเต็มไปด้วยความยินดีอย่างบ้าคลั่ง นางพยายามข่มมันไว้ แล้วตะโกนเสียงดังลั่นว่า “ดี! หมอเถื่อนสองคนนี้บังอาจวางแผนฆ่าฮูหยิน จับพวกเขาไปให้หมด ขังไว้ในคุกใต้ดิน รอนายท่านกลับมาแล้วค่อยจัดการลงโทษพวกเขา!”

ซูเสี่ยวลู่แสดงสีหน้าตื่นตระหนกหวาดกลัว ราวกับภัยร้ายกำลังจะมาเยือน ชี้มือไปทางตาเฒ่าอู๋แล้วพูดว่า “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับข้า เป็นฝีมือของตาเฒ่าคนนี้ทั้งหมด อย่าฆ่าข้านะ ฮือ ฮือ ฮือ...”

ผู้อาวุโสอู๋ก็เปลี่ยนสีหน้าทันที โกรธเกรี้ยวเจือด้วยความแค้น “ดี! ยัยเด็กเหลือขอ เจ้ากล้าใส่ร้ายอาจารย์รึ อาจารย์จะกำจัดตัวปัญหาอย่างเจ้าเสีย เพื่อผดุงความยุติธรรม!”

ถังซื่อตวาดเสียงเย็น “จับให้หมด ข้าไม่มีเวลามาดูหมากัดกัน จับพวกเขาไป รอนายท่านกลับมาจัดการ”

“พวกเจ้าทั้งหมดรออยู่ข้างนอกนี่ ข้าจะเข้าไปดูฮูหยินก่อน”

ถังซื่อพูดอย่างเย็นชา ก่อนจะรีบร้อนเดินเข้าไปในห้องอย่างทนรอไม่ไหว