ตอนที่ 91

ซูซานหลางพยักหน้าตอบรับ “ได้ ข้าจะไปต้มยา”

“ท่านลุงซาน ข้าจะช่วยก่อไฟเอง”

เฉินต้านิวเช็ดน้ำตา กัดฟันลุกจากเตียงมาช่วย

ซูซานหลางมองดูเด็กหญิงที่ว่าง่ายและรู้ความ จึงพยักหน้า “ดีมาก ต้านิว มาช่วยลุงซานหน่อย”

เฉินเอ้อร์นิวเองก็อยากไปช่วย แต่ในอ้อมแขนของนางยังอุ้มทารกน้อยที่เพิ่งคลอด

เฉินต้านิวหันกลับมาสั่งน้องสาวว่า “เอ้อร์นิว เจ้าอยู่ดูแลน้องชายให้ดี”

เฉินเอ้อร์นิวพยักหน้าอย่างเข้าใจ น้ำตายังเอ่อคลอ

ซูซานหลางพาเฉินต้านิวตรงไปยังห้องครัวเพื่อเตรียมต้มยา

ซูเสี่ยวลู่หยิบโสมออกมา ใช้มีดเล็กๆ หั่นเป็นแผ่นบาง แล้วบรรจงเปิดปากเฉียนซื่อก่อนจะใส่โสมลงไป

นางปีนขึ้นไปบนเตียง เฉินเอ้อร์นิวรีบอุ้มทารกน้อยถอยไปยังมุมห้องเพื่อหลีกทางให้

เฉินหู่ช่วยถอดเสื้อผ้าของเฉียนซื่อออก

ซูเสี่ยวลู่เปิดถุงเข็มเงิน หยิบเข็มออกมาหนึ่งเล่ม ก่อนจะใช้นิ้วกดบนจุดหนึ่งบริเวณอกของเฉียนซื่อ แล้วปักเข็มลงไป

หนึ่งเล่ม สองเล่ม สามเล่ม... สิบเล่ม...

เฉินหู่ที่ยืนดูอยู่ นับจำนวนเข็มในใจจนกระทั่งครบแปดสิบห้าเล่มก่อนที่ซูเสี่ยวลู่จะหยุด

เข็มทั้งหมดปักเรียงรายตั้งแต่บริเวณอกไปจนถึงแขนขาของเฉียนซื่อ ภาพที่เห็นทำให้เฉินหู่รู้สึกหวาดหวั่น

เมื่อปักเข็มเสร็จ ซูเสี่ยวลู่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ใช้แขนเสื้อเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก แล้วจับชีพจรของเฉียนซื่ออีกครั้ง

กระบวนการนี้ ทุกคนในห้องเงียบกริบ ไม่มีใครกล้ารบกวน

หลังจากนี้ ขั้นตอนต่อไปคือต้องเย็บแผล การฉีกขาดระหว่างการคลอด เป็นเรื่องปกติสำหรับการคลอดยาก หากไม่เย็บแผลให้เรียบร้อย ก็อาจกลายเป็นอาการป่วยเรื้อรังไปตลอดชีวิต

อย่างไรก็ตาม ในยุคโบราณ บริเวณส่วนที่เป็นความลับของสตรีมักถูกปกปิดและไม่เปิดเผย การเย็บแผลโดยหมอชายจึงแทบเป็นไปไม่ได้

โดยปกติ หากการคลอดเป็นไปอย่างราบรื่น ไม่มีความรีบร้อนหรือหวาดกลัว และแรงในการเบ่งถูกใช้อย่างเหมาะสม ก็มักจะไม่มีการฉีกขาดเกิดขึ้น แต่ในกรณีที่เกิดความตื่นตระหนก ใช้แรงจนหมดกำลัง หรือในกรณีที่เด็กมีน้ำหนักหกหรือเจ็ดชั่ง ต้องใช้แรงภายนอกช่วย ก็มักจะเกิดการฉีกขาดอย่างรุนแรง

เฉียนซื่อก็ประสบกับการฉีกขาดใหญ่ รอยแผลของนางไม่สามารถห้ามเลือดได้หากไม่ได้เย็บ

ขณะที่ซูเสี่ยวลู่กำลังลังเลว่าจะบอกเฉินหู่อย่างไร เสียงเคาะประตูเบาๆ ของจ้าวซื่อก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงอ่อนโยนของนางจากด้านนอก “น้องหูจื่อ มีอะไรให้ข้าช่วยหรือไม่?”

เฉินหู่กำลังจะปฏิเสธ แต่ซูเสี่ยวลู่ก็พูดขึ้นมาก่อน “ท่านอาหู่ ท่านออกไปก่อนเถอะ เดี๋ยวให้ท่านแม่ของข้ามาช่วยข้าก็พอ รบกวนท่านช่วยไปเตรียมน้ำร้อนกับสุรามาให้ด้วย”

การเย็บแผลจำเป็นต้องมีการฆ่าเชื้อ ซึ่งน้ำร้อนและสุราก็เพียงพอ