บทที่ 1021

เมิ่งชิ่นพูดถึงตรงนี้ก็อยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา

ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ทุกคนยังไม่มีตัวเลือกที่เหมาะสม เวลาเพียงชั่วพริบตาวันนี้รั่วเจินก็แต่งงาน เนี่ยนชูและอวิ๋นเฉิงเจ๋อก็จะแต่งงานกันแล้ว กู้ฮวนเอ๋อร์และอวิ๋นอ๋องเองก็มีจิตปฏิพัทธ์ต่อกัน

มีเพียงตนเองยังเล่นสนุก จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีคนที่ชอบแม้คนเดียว

ได้ยินคำพูดของเมิ่งชิ่น พวกซ่งรั่วเจินกลั้นยิ้มไม่อยู่ คิดๆ ดูแล้วช่วงนี้พวกนางคืบหน้าไปอย่างว่องไวจริงๆ

“เมิ่งชิ่น เจ้าอย่าเพิ่งรีบเลย ข้าเห็นวาสนาของเจ้า ไม่แน่ว่าอีกไม่นานก็จะมาแล้ว!”

อวิ๋นเนี่ยนชูหัวเราะเบาๆ นับตั้งแต่สารภาพความในใจกับญาติผู้พี่และมารดาไม่ขัดขวางพวกเขาแล้ว ช่วงนี้อารมณ์ของนางดีมากนัก

หลังคบหากัน ญาติผู้พี่ไม่หลบเลี่ยงนางเหมือนที่ผ่านมาอีก ในที่สุดนางก็ได้สัมผัสยามที่เขาดีต่อนางอย่างเปิดเผย ความหวังในอดีตเหล่านั้น บัดนี้กลายเป็นจริงแล้ว

“ข้า? เป็นไปไม่ได้” เมิ่งชิ่นส่ายหน้า “พวกเจ้าแต่ละคนไม่เพียงหน้าตางดงาม อุปนิสัยอ่อนโยน คุณชายที่มาชอบพวกเจ้ามีมากมายนัก แต่พวกเจ้าดูข้า...ข้าเพียงคนเดียวสามารถสู้ได้หลายคน!”

กู้ฮวนเอ๋อร์กุมท้องหัวเราะดังลั่น “เมิ่งชิ่น เจ้าอย่าพูดเช่นนี้ เจ้างดงามมีความสามารถไม่เหมือนผู้อื่น! ข้าว่าเจ้าที่เป็นเช่นนี้ดีที่สุดแล้ว!”

“จริงหรือ?” เมิ่งชิ่นเผยสีหน้าไม่เชื่อ “เจ้าปลอบข้ากระมัง เมื่อวานข้าถูกบ่นไปแล้วหนึ่งยก ท่านแม่ข้าอยากหาใครสักคนอย่างไม่ใส่ใจมาแต่งกับข้าเสียให้ได้”

“ท่านป้านั่นเรียกว่าสงสารเจ้า ไฉนเลยจะสามารถหาใครสักคนอย่างไม่ใส่ใจมาแต่งกับเจ้าได้ คนที่นางแนะนำให้จะต้องเป็นคนที่นางเลือกเฟ้นมาอย่างดีแล้วแน่นอน”

ซ่งรั่วเจินหัวเราะเบาๆ เมิ่งชิ่นมีอุปนิสัยตรงไปตรงมา เพียงแต่รู้จักกันนางก็รู้ดี ทุกคนล้วนรู้ดีว่าสกุลเมิ่งเห็นนางเป็นสมบัติล้ำค่า ไม่มีวันยอมให้นางได้รับความทุกข์ใจ

“หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น อย่าพูดถึงข้าเลย” เมิ่งชิ่นโบกมือ “เมื่อแรกข้าไม่เคยคิดแต่งงานเลยแม้แต่น้อย แต่เห็นพวกเจ้ามีคนที่ชอบแล้วมีความสุขถึงเพียงนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดว่าฉู่อ๋องดีต่อรั่วเจินมาก ข้าถึงคิดว่าแต่งงานก็อาจไม่เลว”