บทที่ 1051

หร่วนเนี่ยนถังได้ยินคำพูดนี้กลับไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย พูดยิ้มๆ “อันที่จริงข้าเห็นท่าทางเช่นนี้ของพี่รองก็เคยคิดเช่นนี้มาก่อน เพียงแต่ตอนพี่รองขอแต่งงาน ข้าเห็นพี่สะใภ้รองรับปากเองกับตา”

“ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าพี่รองข้ารูปร่างกำยำล่ำสัน แต่เขาไม่ใช่คนหยาบคาย โดยเฉพาะยามปฏิบัติต่อหญิงสาวที่เขาชอบ”

“หากพี่สะใภ้รองไม่ยินยอม ต่อให้พี่รองชอบ ก็ไม่มีวันบังคับนาง”

“เพราะสาเหตุนี้ข้าจึงเกิดความสงสัย ในเมื่อพี่สะใภ้รองรับปากแต่งงานกับพี่รองข้าแล้ว เหตุใดแต่งงานแล้วยังเย็นชาถึงเพียงนี้มาโดยตลอด?”

สีหน้าหร่วนเนี่ยนถังเจือความเอือมระอา ในอดีตพี่รองของนางเป็นคนอารมณ์ดีมากเพียงใด ทุกครั้งกลับมาล้วนยิ้มกว้างซื้อของอร่อยให้นาง

ทว่านับตั้งแต่คบหากับพี่สะใภ้รอง เขาก็เปลี่ยนไป อารมณ์ไม่ดีเหมือนที่ผ่านมา หว่างคิ้วเจือแววเศร้าหมองอยู่ตลอด

นี่ไม่ใช่อารมณ์ที่จะปรากฏบนใบหน้าของเขาในอดีต ยิ่งไปกว่านั้นบัดนี้คนคล้ายไม่มีชีวิตชีวาเหมือนที่ผ่านมา ราวกับดำดิ่งลงไปจนป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี

“ก่อนหน้านี้เจ้าพูดว่าพี่สะใภ้รองให้พี่รองของเจ้าผ่านการทดสอบอย่างหนึ่ง หากผ่านแล้วก็จะมีลูกให้เขา ไม่สู้เจ้าพูดเถอะว่าการทดสอบนี้คืออันใด?” ซ่งรั่วเจินถามอีกครั้ง

หร่วนเนี่ยนถังมองฉู่จวินถิงและซ่งอี้อันทางด้านข้าง สีหน้าเก้อเขินเล็กน้อย

เดิมทีทุกครั้งยามนางเผชิญหน้ากับคุณชายรองซ่งก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างสุดระงับ หัวใจเต้นไวมาก บัดนี้ยังมีฉู่อ๋องเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน แรงกดดันมีมากทีเดียว

สายตาของนางไม่กล้าหันไปทางด้านข้าง ทำได้เพียงสบมองซ่งรั่วเจินตรงๆ

“ทุกคนล้วนไม่ใช่คนนอก เจ้าไม่ต้องกังวล พูดตามตรงเถอะ” ซ่งอี้อันมองความประหม่าของหร่วนเนี่ยนถังออกจึงเอ่ยปลอบ

หร่วนเนี่ยนถังถึงเล่าเรื่องทั้งหมดที่ไม่เคยพูดออกมา ทว่ายามคนทั้งสามได้รู้เนื้อหาของการทดสอบ กลับรู้สึกแปลกใจอย่างมาก

“เจ้าหมายความว่าพี่สะใภ้รองให้พี่รองของเจ้าพักภายในเรือนหลังนี้หนึ่งเดือน หลังอยู่ครบหนึ่งเดือนถึงจะผ่านการทดสอบ?”