บทที่ 1062

ตอนนี้ถึงขั้นมีคนทอดถอนใจกล่าวว่า ซ่งอี้อันในยามนี้มีบุคลิกภาพของอดีตอัครเสนาบดีแล้ว

แน่นอน คำพูดนี้พวกเขาเพียงแต่คุยกันเป็นการส่วนตัว ไม่อาจนำมาพูดในที่สาธารณะ มิฉะนั้นจะเป็นการทำร้ายซ่งอี้อัน

ส่วนพระชายาฉู่อ๋อง ยามนั้นพระชายาฉู่อ๋องช่วยลูกสาวของตนเองไว้ระหว่างงานเลี้ยง เรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในเวลาต่อมายังพิสูจน์ให้เห็นถึงความเก่งกาจและความสามารถในการแก้ไขปัญหาของนาง

ต่างเป็นสตรีเหมือนกัน นางเลื่อมใสซ่งรั่วเจินยิ่งนัก บัดนี้กลายเป็นพระชายาฉู่อ๋องก็ยิ่งไม่ธรรมดา

หร่วนฮูหยินทอดถอนใจกล่าวว่า “วันหน้าจะเตรียมสุราอาหารเลิศรสรออย่างแน่นอน หวังว่าพวกท่านจะให้เกียรติมารับประทานอาหารที่จวนพวกข้า สถานการณ์วันนี้ช่าง...”

“แน่นอนอยู่แล้ว พวกข้าเข้าใจดีเจ้าค่ะ”

ซ่งรั่วเจินยิ้มบาง ในใจกลับคิดว่าดูจากท่าทีที่แสดงออกของตระกูลหร่วนในตอนนี้ หร่วนหยวนอู่จะต้องไม่มีจุดจบที่ดีอย่างแน่นอน

การอบรมของตระกูลหร่วนเข้มงวดอย่างยิ่ง ไม่อนุญาตให้มีคนทรยศตระกูลปรากฏขึ้นโดยเด็ดขาด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าหร่วนหยวนอู่ไม่เพียงวางแผนฮุบสมบัติเอาชีวิตคน วิธีการก็ยังต่ำช้าอย่างมาก

พวกตนไม่ใช่คนตระกูลหร่วน เรื่องเหล่านี้ย่อมไม่สะดวกจะรับรู้มากจนเกินไป

“ใต้เท้าหร่วน หร่วนฮูหยิน เช่นนั้นพวกข้าคงต้องขอตัวก่อน” ซ่งอี้อันประสานมือกล่าว

วันนี้พวกตนได้รู้เรื่องที่ไม่สมควรได้รู้มากพอแล้ว ยามนี้คนตระกูลหร่วนมากันหมดแล้ว พวกตนก็ถึงเวลาจากไปได้เสียที

“กลับดีๆ ละ” ใต้เท้าหร่วนกล่าวอย่างเกรงอกเกรงใจ

ก่อนจากไป ฉู่จวินถิงเหลือบมองหร่วนหลิงเฟิงที่มีสีหน้าเจ็บปวดอมทุกข์แล้วกล่าวว่า “อย่าลืมไปช่วยแม่นางผู้นั้น นางถูกขังไว้ถึงสองปีกว่าก็เพราะเจ้า”

หร่วนหลิงเฟิงได้ยินดังนั้นในที่สุดก็ได้สติคืนมาจากภวังค์อารมณ์ของตนเอง

“ได้ ข้าจะไปหาเชียนเชียนตัวจริง”