บทที่ 190

“หนังสือหย่าหรือ? ในเรื่องราวนี้มีเรื่องลับอะไรซ่อนอยู่กระนั้นหรือ?”

“ข้าก็พอรู้มาว่าซ่งเยี่ยนโจวเพิ่งกลับมาไม่นาน ฝานซืออิ๋งก็กลับบ้านเดิมแล้ว ว่ากันว่าซ่งรั่วเจินเป็นคนขับไล่นางออกไป ส่วนจะจริงหรือไม่นั้น ข้าก็ไม่แน่ใจหรอก”

ผู้คนรอบข้างเริ่มกระซิบกระซาบ ซ่งเยี่ยนโจวกับฝานซืออิ๋งหย่ากันอย่างกะทันหัน ก่อนหน้านี้ก็ไม่เห็นวี่แววสัญญาณเตือนอะไร

วันนี้ในเมื่อได้มีโอกาสรับรู้เบื้องลึกเบื้องหลัง ใครเล่าจะยอมพลาดโอกาสเช่นนี้?

ใบหน้าของฝานซืออิ๋งเปลี่ยนสีเล็กน้อย รีบคิดทบทวนว่านางอาจมีหลักฐานใดตกอยู่ในมือของซ่งรั่วเจินหรือไม่ แต่เมื่อตรึกตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว คิดว่าน่าจะไม่มีหลักฐานใด ๆ เหลืออยู่

หนังสือสัญญาเงินกู้ถูกฉีกทำลายไปนานแล้ว ส่วนหลิ่วหรูเยียนก็คอยรักษาหน้าตาของนางตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่เคยนำเรื่องการกู้เงินเผยแพร่ออกไป

แม้จะพูดออกมาในตอนนี้ นางก็ยังมีวิธีปฏิเสธได้อยู่ดี!

“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ตระกูลฝานยืมเงินจากตระกูลเรามาเท่าใด ข้าก็ไม่คิดจะกล่าวถึงหรอก”

“มารดาของข้ายอมทำทุกอย่างเพื่อให้เจ้าอยู่กับพี่ใหญ่ของข้าอย่างสงบ ไม่ว่าเจ้าจะเรียกร้องสิ่งใด หากรับปากได้ก็ยอมทั้งหมด แต่เจ้ารู้ดีว่าพี่ใหญ่ข้าบาดเจ็บกลับมา เจ้ากลับใช้โอกาสนี้เรียกร้องในสิ่งที่เกินเลย”

“เจ้าอ้างว่าพี่ใหญ่ข้ากลายเป็นคนพิการ แล้วกล่าวหาว่าทั้งตระกูลซ่งปฏิบัติต่อเจ้าอย่างไม่เป็นธรรม บีบบังคับให้มารดาของข้าต้องยกอำนาจการดูแลจวนให้กับเจ้า”

“พอมารดาไม่ยอมทำตามคำขอ เจ้าก็กลับไปอยู่บ้านเดิม ครั้งเดียวที่เจ้ากลับมาก็เพราะฝานเซี่ยงหรงเป็นหนี้พนัน!”

ซ่งรั่วเจินหันไปมองผู้คนรอบ ๆ แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ข้าขอถามหน่อยเถิด หากเป็นพวกท่าน หรือว่าพวกท่านไม่คิดหย่าหรือ?”

สีหน้าของแต่ละคนเปลี่ยนไปหลายครั้ง เรื่องที่ซ่งเยี่ยนโจวกลายเป็นคนพิการนั้นเป็นที่รู้กันทั่ว และหลายคนก็เข้าใจว่าฝานซืออิ๋งคงรู้สึกทุกข์ใจ

แต่กระนั้น การที่ภรรยากล่าวหาว่าสามีของตนเป็นคนพิการ แล้วใช้เรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างเพื่อข่มขู่แม่สามี มันช่างเป็นการกระทำที่เกินขอบเขตนัก!

สตรีเช่นนี้ ถ้าไม่ไล่ออกจากจวน จะให้อยู่ในจวนต่อไปหรือ?

ดวงตาของฝานซืออิ๋งฉายแววตื่นตระหนก ไม่คาดคิดว่าซ่งรั่วเจินจะเปิดโปงทุกสิ่งเช่นนี้