บทที่ 259

ต่อให้ฉู่อ๋องยืนกรานจะแต่งงานกับนาง เกรงว่าก็คงเป็นได้เพียงอนุ แต่จากความเข้าใจที่เขามีต่อแม่นางซ่ง นางไม่น่าจะยินดีเป็นอนุภรรยา

ดังนั้น เขายังคงมีโอกาส

ไป๋เฉิงหงเห็นภาพนี้เต็มสองตา ในใจรู้สึกตะลึงอย่างไม่อาจเลี่ยง คิดไม่ถึงว่าบุตรสาวตระกูลซ่งจะมีความสามารถถึงเพียงนี้

คนมากมายในเมืองหลวงเข้าใจผิดไปเสียแล้ว คิดว่าสตรีที่ถอนหมั้นคนหนึ่งคงไม่มีทางได้แต่งงานกับคนดีๆ แต่บัดนี้นางกลับสามารถทำให้ฉู่อ๋องและสวีเฮ่ออันมาแย่งชิงได้

ไม่ว่าแต่งงานกับใครก็ล้วนแต่เป็นคนดีๆ ที่สตรีทั่วไปอาจเอื้อมไม่ถึง

ด้วยฐานะของสวีเฮ่ออัน กล้าแย่งชิงสตรีกับฉู่อ๋องแบบนี้เห็นได้ชัดว่าชมชอบจากใจจริง

ซ่งเยี่ยนโจวมองเงาหลังของฉู่จวินถิงที่อุ้มน้องสาวของตนจากไป นับแต่เรื่องเกิดขึ้นจนถึงตอนนี้ก็ผ่านมานานแล้ว น้องสาวของตนยังแกล้งเป็นลม ทว่าฉู่อ๋องกลับไร้ท่าทีว่าจะปล่อยน้องสาวลงมาตั้งแต่ต้นจนจบ...

ต่อให้ฉู่อ๋องมีวรยุทธ์สูงส่ง การอุ้มสตรีคนหนึ่งไม่ยากเย็นอะไร แต่สวีเฮ่ออันก็ได้เผยความในใจออกมาต่อหน้าทุกคนแล้ว

หากฉู่อ๋องไม่คิดอะไรกับน้องหญิงห้า ชั่วขณะนี้จะต้องปล่อยนางลงมา แต่เขากลับไม่ได้ทำเช่นนั้น เกรงว่าฉู่อ๋องคงจะหวั่นไหวกับน้องหญิงห้าเสียแล้ว...

ฉินซวงซวงอดทนต่อความเจ็บปวดที่ซ่านออกมาจากริมฝีปาก ใบหน้าถูกตบจนบวมเป่ง แม่นมของตระกูลซ่งจงใจทรมานนางชัดๆ ลงมือโดยไม่ออมแรงเลยสักนิด

นางรู้สึกว่าหน้าตัวเองถูกตบจนเนื้อแตกไปหมดแล้ว!

แต่พอเห็นฉู่จวินถิงอุ้มซ่งรั่วเจินจากไป นางสังเกตว่าซ่งรั่วเจินได้สติแล้ว ถึงขั้นดิ้นรนจะลงมา แต่ฉู่อ๋องกลับไร้ทีท่าว่าจะปล่อยนางลงมา

ชั่วขณะนั้น หัวใจของนางก็พลันจมดิ่ง ที่มากกว่านั้นก็คือความหวาดกลัวที่ยากจะบรรยาย

ซ่งรั่วเจินมีอะไรดีถึงได้เข้าไปอยู่ในสายตาของฉู่อ๋อง? เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้!

หากนางได้เป็นพระชายาของฉู่อ๋อง นางกับหลินจือเยว่คิดจะผงาดขึ้นมาอีกครั้งก็จะกลายเป็นเรื่องชวนขันไปในทันที!

นางพลันตระหนักว่าทั้งฉู่อ๋อง สวีเฮ่ออันไปจนถึงเซียวอี้เจ๋อล้วนมีใจให้ซ่งรั่วเจิน นางไม่อาจเสียเวลาต่อไปได้อีกแล้ว!