บทที่ 286

ตอนหลินจือเยว่มาถึงก็ได้ยินน้ำเสียงเสียดสีของสวี่ซืออี้พอดี จิตใจที่เดิมทียังมีความหวังอยู่บ้างพลันดิ่งวูบลงในชั่วพริบตา

ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง!

ซวงซวงไม่ได้กลับมาทั้งคืน ที่แท้ก็ไปมั่วสุมกับชายอื่น ทั้งยังถูกจับชู้ได้คาเตียง!

กู้อวิ๋นเวยถึงกับหน้ามืด คิดไม่ถึงเลยว่าซวงซวงจะทำเรื่องน่าอับอายเช่นนี้ ครอบครัวของนางขายหน้าไม่เหลือชิ้นดีแล้ว!

ฉินซวงซวงมองดูเงินหนึ่งพันตำลึงตรงหน้า เพียงรู้สึกว่าถูกหยามเกียรติจนถึงที่สุด ความบริสุทธิ์และชื่อเสียงของนางมีค่าแค่หนึ่งพันตำลึงเนี่ยนะ?

เหยาจิ่นเฉิงสมควรตาย! ซ่งรั่วเจินสมควรตาย!

ถ้าไม่ใช่เพราะสองคนนี้ ตนเองคงไม่ตกต่ำถึงขั้นนี้!

ขณะนางกำลังจะเอ่ยปากก็เห็นหลินจือเยว่ตรงเข้ามาหาด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว “ฉินซวงซวง เจ้าทำแบบนี้กับข้าได้อย่างไร!”

หลินจือเยว่โกรธจัด ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ เส้นเลือดข้างขมับปูดโปน ท่าทางเหมือนจะชักดาบออกมาสังหารคนเสียเดี๋ยวนั้น!

ฉินซวงซวงร้อนรนเสียแล้ว

“ท่านพี่ ท่านฟังข้าอธิบายก่อน เรื่องไม่ได้เป็นแบบที่ท่านคิด ข้าถูกพวกเขาทำร้าย!”

“คืนวานข้าเดินบนถนนอยู่ดีๆ ก็ถูกคนของเหยาจิ่นเฉิงทำให้สลบ พอลืมตาขึ้นมาอีกทีก็เป็นเช้าวันนี้แล้ว ข้าไม่ได้เต็มใจจริงๆ นะ!”

ฉินซวงซวงร้องไห้ด้วยท่าทางน่าสงสาร ตั้งแต่ตื่นเช้ามาเห็นว่าคนข้างหมอนคือเหยาจิ่นเฉิงนางก็ราวกับถูกน้ำเย็นราดรดศีรษะ ต่อจากนั้นก็ถูกคนจับชู้ ถูกแม่สามีทุบตี ถูกเหยาฮูหยินทุบตี

ไม่มีใครเชื่อคำพูดของนาง เหยาจิ่นเฉิงและเหยาฮูหยินยิ่งรีบร้อนโยนความผิดมาให้นาง ทำให้นางมีปากยากอธิบาย

หลินจือเยว่ในยามนี้ไม่มีแก่ใจมาสนใจคำพูดของฉินซวงซวงอีกแล้ว เขาเห็นฮูหยินผู้เฒ่าหลินที่สลบอยู่บนพื้น ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ใบหน้าบวมแดง ริมฝีปากมีเลือดไหลซึมออกมา ดวงตาก็วาวโรจน์ด้วยไฟโทสะ