บทที่ 288

ซ่งรั่วเจินรับฟังข่าวนี้อย่างเงียบๆ นางไม่ค่อยคุ้นเคยกับตรอกหย่งอันมากนัก รู้เพียงว่าที่นั่นมีคนเยอะมาก

พอเกิดเรื่อง เรื่องก็จะแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว

พอได้ยินเช่นนั้น ช่วงสองวันนี้เหอฮูหยินก็ไปตั้งโรงทานแจกโจ๊กอยู่ที่นั่นพอดี ในใจก็พลันเข้าใจแล้ว

เหอเซียงหนิงและฉินซวงซวงเพื่อที่จะวางแผนร้ายต่อนางแล้วก็ช่างเค้นสมองครุ่นคิดอย่างหนักจริงๆ จงใจเลือกสถานที่ที่มีคนพลุกพล่านมากที่สุด

หากทำสำเร็จ วันนี้เหอเซียงหนิงและฉินซวงซวงก็จะใช้ข้ออ้างไปแจกโจ๊กกับเหอฮูหยินเพื่อเปิดโปงพฤติกรรมอื้อฉาวของนางต่อหน้าสาธารณชน ทำให้ชื่อเสียงของนางย่อยยับป่นปี้!

เห็นที ไม่ว่าเด็กสาวคนไหนต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ ทั้งยังถูกเปิดโปงต่อหน้าผู้คนมากมาย เรื่องทั้งหมดนี้ก็เพียงพอทำให้นางโกรธแค้นอับอายจนตายได้เลยทีเดียว!

พวกนางไม่เพียงแต่อยากทำลายนาง แต่อยากเอาชีวิตของนางอีกด้วย!

แต่ตอนนี้ นางสนองคืนเรื่องทั้งหมดให้เหอเซียงหนิง กรรมที่ตนเองก่อ ยามนี้ได้รับผลกรรมนั้นก็เป็นเพราะนางทำตัวเองทั้งสิ้น!

ตอนที่ซ่งจืออวี้ฟังเรื่องที่ตรอกหย่งอันก็นึกถึงเรื่องที่ตนเองทำไปเมื่อคืนวาน เขาหันไปมองน้องสาวของตัวเองอย่างอดไม่ได้ “น้องหญิงห้า เมื่อคืนนี้...”

ซ่งรั่วเจินพยักหน้า “เป็นแผนที่พวกนางคิดจะทำร้ายข้าเองเจ้าค่ะ”

ซ่งจืออวี้ได้ยินดังนั้นก็สะดุ้งตกใจแล้วรู้สึกเย็นสันหลังวาบ

หากไม่ใช่เพราะน้องหญิงห้ามีฝีมือไม่เลว สามารถจัดการพวกสี่คนนั้นเมื่อวานนี้ได้ เช่นนั้นสถานการณ์ในตอนนี้ก็ไม่อาจจินตนาการได้เลย!

ซ่งเยี่ยนโจวสังเกตเห็นสีหน้าแปลกๆ ของซ่งจืออวี้ก็ถามอย่างอดไม่ได้ “เรื่องนี้คงไม่ได้เกี่ยวข้องกับน้องหญิงห้าหรอกนะ?”

ซ่งจืออวี้รีบปิดปากลงพลางส่ายหน้า “พี่ใหญ่ ท่านพูดเหลวไหลอะไร? เรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับน้องหญิงห้าได้อย่างไร?”

ซ่งเยี่ยนโจวเห็นมารดาตนเองกำลังฟังเรื่องคนอื่นอยู่ ไม่ได้สนใจฝั่งพวกเขาจึงเอ่ยเสียงต่ำ

“น้องสาม พวกเราโตมาด้วยกัน เจ้าโกหกหรือไม่ ข้ามองตาเดียวก็ดูออกแล้ว”