บทที่ 300

ยามฉินเซี่ยงเหิงถูกพาไป สีหน้าซีดเผือดอย่างมาก

เดิมทีก่อนนี้สำทับฉินซวงซวงให้จัดการเรื่องนี้อย่างดีแล้ว เขาคิดว่าไม่มีวันเกิดเรื่องขึ้นอีก กลับไม่คาดคิดอวิ๋นซีหว่านถึงขั้นปรากฎตัวออกมาในวันนี้ ได้ยินเขาพูดเหลวไหลเสียได้

บัดนี้หญิงผู้นี้เสียสติไปแล้ว คิดเพียงทำลายเขา อนาคตอันรุ่งโรจน์ของเขาจะถูกทำลายเช่นนี้ไม่ได้!

“ฉู่อ๋องฉลาดหลักแหลมโดยแท้!”

ซ่งรั่วเจินเห็นฉู่อ๋องเดินเข้ามา ใบหน้าเล็กงดงามคลี่ยิ้มบางๆ เห็นได้ชัดว่าฉู่อ๋องเป็นคนคิดวิธีนี้ออกมา

อันที่จริงสอบสวนภายในศาลาว่าการซุ่นเทียนมาก่อนแล้ว อวิ๋นซีหว่านชี้ตัวว่าเป็นฉินซวงซวงบงการ กลับมิได้ชี้ตัวฉินเซี่ยงเหิง

เพราะเกี่ยวข้องกับผู้เข้าสอบ ศาลาว่าการซุ่นเทียนจึงมิได้เปิดโปงออกมาในทันที แต่รอจนการสอบฤดูใบไม้ผลิจบลงแล้วจึงพูด บังเอิญวันนี้อวิ๋นซีหว่านได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของฉินเซี่ยงเหิง ทั้งหมดจึงคลี่คลายอย่างราบรื่น

“ฉินเซี่ยงเหิงอุปนิสัยต่ำช้า เดิมทีก็ไม่คู่ควรเข้าร่วมการสอบฤดูใบไม้ผลิ หากมิใช่ราชครูกู้ปกป้องไว้ ก็คงตัดโอกาสของเขาไปตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว”

“ทว่าบัดนี้เรื่องพรรค์นี้ถูกเปิดเผยออกมา เขาเองก็หมดหวังแล้ว”

สีหน้าฉู่จวินถิงเยียบเย็น เพียงสามคำสองประโยคก็ขีดฆ่าคะแนนของฉินเซี่ยงเหิงแล้ว

“ราชครูกู้ใจซื่อมือสะอาด เป็นขุนนางดีหาได้ยาก ลูกหลานคนอื่นของสกุลกู้เองก็ได้รับสืบทอด เป็นกระแสน้ำบริสุทธิ์ในราชสำนักสายหนึ่ง กลับคิดไม่ถึงจะมีลูกหลานเฉกเช่นฉินซวงซวงและฉินเซี่ยงเหิงเช่นนี้”

“หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป น่ากลัวว่าอาจเสื่อมเสียยามชราเอาได้”

ได้ยินแล้ว พวกซ่งอี้อันสองสามคนนึกถึงบ้านของราชครูกู้ขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ นี่คือตระกูลที่ทุกคนต่างเคารพเลื่อมใส

เชื่อว่าเมื่อแรกราชครูกู้รู้เรื่องที่กู้อวิ๋นเวยทำเหล่านั้นจึงขังไว้ภายในจวน ไม่อนุญาตให้นางและแม่ทัพฉินอยู่ร่วมกัน