บทที่ 326

ถ้อยคำนี้โดนใจถังเสวี่ยหนิงพอดี

นางคิดว่าเหตุที่ฉู่อ๋องเย็นชาต่อนางเพียงนี้ ก็เพราะไม่คุ้นชินกับนาง อีกทั้งยังไม่รู้ความสามารถและความนัยของนาง

อาศัยโอกาสในวันนี้ เปิดเผยความสามารถล้ำเลิศต่อหน้าคนมากเพียงนี้ เชื่อว่าฉู่อ๋องเองก็ต้องประทับใจในตัวนางเฉกเดียวกัน

จากนั้นขณะซ่งรั่วเจินเขียนคำตอบของปริศนาโคมไฟสิบข้อ ฝ่ายหลังเผยสีหน้าแปลกใจ “เจ้าตอบออกมาได้เร็วเพียงนี้เชียวหรือ?”

ซ่งรั่วเจินพยักหน้าเบาๆ “หม่อมฉันมีความสนใจต่อปริศนาโคมไฟเพคะ”

ฉู่มู่เหยามีสีหน้าขมปร่า “อันนี้ข้ายังเดาไม่ออก เจ้ารู้หรือไม่ว่าคืออะไร?”

ซ่งรั่วเจินช้อนตามองไป เห็นหัวข้อ...บุปผาบานสะพรั่งตระการตาล้วนคือวสันตฤดู จึงตอบ ‘บันทึกสื่อจี้’ หนึ่งประโยค

“น่าจะเป็นความรุ่งเรืองในครานั้นเพคะ”

ถังเสวี่ยหนิงเตรียมขยับขึ้นมาช่วยไขปริศนายังไม่ทันเอ่ยปาก ก็มองเห็นซ่งรั่วเจินพูดออกมาแล้ว หน้าบึ้งในทันใด

คิดไม่ถึงสตรีคนนี้ยังมีความสามารถอยู่บ้าง!

“เป็นเช่นนี้จริงเสียด้วย!” ดวงตาฉู่มู่เหยาทอประกายระยับ ตบศีรษะอย่างอดไม่ได้ “เหตุใดข้าคิดไม่ถึงกันเล่า?”

“องค์หญิงฉลาดหลักแหลมเพียงนี้ เพียงคิดไม่ออกไปชั่วขณะเท่านั้นเพคะ”

ซ่งรั่วเจินยิ้มน้อยๆ ยามนางทายปริศนาโคมไฟกลับฟังคนสนทนากันอยู่ตลอดว่าหยกเหอเถียนนี้ปลุกเสกแล้วก็ไม่ธรรมดา มีคนมามากมายหลังได้รับข่าว เพื่อให้ได้รับรางวัลนี้

พูดว่ามหัศจรรย์มาก แม้แต่นางเองก็อยากเปิดหูเปิดตาทำความรู้จักหยกเหอเถียนนี้ เพียงน่าเสียดายวันนี้พี่รองไม่มา หาไม่แล้วรางวัลใหญ่นี้จะต้องเก็บใส่ถุงของพี่รองอย่างแน่นอน

“ข้าจะนำคำตอบไปส่งเดี๋ยวนี้ อีกเดี๋ยวพวกเรามาทายรอบที่สองกันเถอะ!”

ฉู่มู่เหยาหยิบคำตอบเดินมาหยุดต่อหน้าฉู่จวินถิงทั้งสองคน “เสด็จพี่ พวกท่านเขียนดีแล้วหรือไม่? ข้าจะให้สาวใช้นำไปพร้อมกัน”

“ข้านี่ช่างเถอะ ทายปริศนาโคมไฟนี้เปลืองสมองเกินไป”

ฉู่อวิ๋นกุยโบกมือ ครั้งนี้ฉู่มู่เหยาสามารถไม่ตอแยเขาทายปริศนาโคมไฟได้ เขาผ่อนคลายจริงๆ ส่วนให้เขาทายเอง นั่นเป็นไปไม่ได้