บทที่ 331

เพียงฉินซวงซวงได้ยินก็ร้อนใจอย่างอดไม่ได้ พูดว่า “ท่านแม่ ท่านพูดว่าจะช่วยหาหลักฐานพิสูจน์ความบริสุทธิ์ บัดนี้หาวิธีพบแล้วหรือไม่?”

“ข้ามิได้กลับไปหลายวันแล้ว จือเยว่กำลังโมโหย่อมไม่มารับข้า ข้าต้องหาวิธีพิสูจน์ความบริสุทธิ์จึงจะสามารถกลับไปได้นะเจ้าคะ!”

แม้นางไม่เชื่อคำพูดของเหอเซียงหนิง แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดนับตั้งแต่ได้ยิน ก็รู้สึกกังวลภายในใจ

“วางใจเถอะ ข้าหาพยานพบแล้ว จะต้องสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเจ้าได้อย่างแน่นอน สกุลเหยาเองก็ต้องชดใช้!” กู้อวิ๋นเวยพูด

ได้ยินดังนั้น ฉินซวงซวงดีใจขึ้นมา “จริงหรือ?”

“แม่เจ้าจัดการงานได้ดีกว่าเจ้ามากนัก นางพูดว่าทำได้ก็ย่อมสามารถทำได้”

สายตายามฉินเจิงสบมองกู้อวิ๋นเวยเปี่ยมความพึงพอใจ “สำหรับหลินจือเยว่ ตอนนี้เขาไม่มีอะไรแล้ว หากไม่ยินดีให้เจ้ากลับไปจริง เจ้าก็อาศัยโอกาสนี้แต่งกับเหยาจิ่นเฉิงไปเสียเลย”

“อะไรนะ?” สีหน้าฉินซวงซวงเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ลูกไม่มีวันแต่งกับเหยาจิ่นเฉิง”

“เหยาจิ่นเฉิงดีกว่าหลินจือเยว่ในตอนนี้มากนัก เจ้าแต่งกับเขาก็สามารถสร้างชื่อเสียงกลับมาได้ ตรงข้ามกันยังมีชีวิตดีกว่าอยู่กับหลินจือเยว่ต่อไปเสียอีก”

“เจ้าคิดดูให้ดี ครั้งนี้เจ้าถูกจับได้ว่ามีชู้คาเตียง ฮูหยินผู้เฒ่าหลินและหลินจือเยว่ยังยินดีต้อนรับเจ้ากระนั้นหรือ?”

“ต่อให้ยินดี จะมีความจริงใจกี่ส่วนกันเล่า? ยากจะรับรองได้ว่าภายภาคหน้าจะไม่พูดถึงอีก!”

สายตากู้อวิ๋นเวยสะท้อนความกังวล นางอาบน้ำร้อนมาก่อน รู้ชัดว่าเรื่องพรรค์นี้สำหรับบุรุษเป็นเรื่องยากจะลืมเลือนมากเพียงใด

ต่อให้ตอนนี้ชอบด้วยใจจริง กัดฟันยอมรับได้ ภายภาคหน้าความรักจืดจางลง เรื่องนี้จะกลายเป็นคมมีด

บัดนี้ทุกคนเปิดบาดแผลหลินจือเยว่เยี่ยงไร ถึงตอนนั้นหลิ่นจือเยว่ก็จะทำร้ายซวงซวงเยี่ยงนั้น มิสู้ตัดโอกาสไปตั้งแต่แรก

“นั่นหรือว่าข้าแต่งกับเหยาจิ่นเฉิง เขาจะไม่ถือสาหรือ?”