บทที่ 423

อวิ๋นซีหว่านเรีบสะบัดมือชิงสือออก อยากจะลุกขึ้นยืนในทันทีทันใด เอือมระอาก่อนหน้านี้เพื่อยืนยันความสัมพันธ์ของทั้งคู่จนดิ้นไม่หลุด นางไม่ได้สวมเสื้อผ้าให้ดี จึงยังไม่สามารถลงจากเตียงในทันทีเลยได้

พวกบ่าวรอบข้างเห็นท่าทางยั่วยวนของชิงสือ ลอบซุบซิบกันอย่างอดไม่ได้

“ชิงสือนี่คือเห็นคุณหนูรองเป็นนางบำเรอกระนั้นรึ?”

“ปกติชิงสือได้เงินเดือนก็รีบไปที่ซ่อง เงินเพียงน้อยนิดที่เขาหามาได้ทั้งหมดล้วนอยู่ในมือผู้หญิงแล้ว ทว่าตอนนี้ถึงขั้นหลับนอนกับคุณหนูรอง นี่จะอธิบายเยี่ยงไรเล่า?”

“คุณหนูรองกลายเป็นคนของเขาแล้ว พวกเจ้าพูดเถอะว่าเขาจะกลายเป็นท่านเขยของจวนพวกเราใช่หรือไม่?”

ทุกคนนึกถึงตรงนี้ก็ต่างพากันอิจฉา นี่คือความร่ำรวยอย่างมหาศาลอะไรกัน?

สาวใช้หน้าตาดีสามารถเป็นอนุคนหนึ่งของคุณชายได้ก็ช่างเถอะ เขาบ่าวคนหนึ่งหากกลายเป็นท่านเขยจริง นี่จะกลายเป็นเช่นไร?

อวิ๋นหงหล่างได้ยินเสียงซุบซิบนินทา โมโหเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน อยากจะฉีกทึ้งชิงสือให้ได้ ตะเบ็งเสียงเปี่ยมโทสะ “สาดให้ไอ้สารเลวคนนี้ได้สติ!”

บ่าวทางด้านข้างรีบไปนำน้ำมาหนึ่งถังสาดใส่ศีรษะชิงสือ

“อ๊าก!”

ชิงสือร้องออกมาอย่างตกตะลึง นี่ถึงลืมตาที่ยังสะลึมสะลือ “ไอ้สารเลวคนใดขวัญกล้าสาดน้ำใส่ข้า?”

เพียงแต่ หลังเขาได้เห็นสถานการณ์อย่างกระจ่างชัดแล้ว ทันใดนั้นเบิกตากว้าง สีหน้าเปี่ยมความตกตะลึง รีบกลิ้งลงจากเตียง

“คารวะนายท่าน ฮูหยิน”

ทว่าหลังกลิ้งลงจากเตียงแล้ว ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกหนาว นี่ถึงพบว่าตนเองไม่ได้สวมใส่อะไร?

หันไปมองแวบหนึ่ง คนที่กำลังนอนอยู่กับเขาเมื่อครู่ถึงขั้นเป็นคุณหนูรอง คนตกตะลึงไปแล้ว

นี่เกิดเรื่องอันใดขึ้น?

จางเหวินยื่นมือออกไปปิดตาของอวิ๋นเนี่ยนชู หมุนตัวกลับหลังพร้อมกัน

“อย่าให้คนผู้นี้ทำให้ตาของเจ้าสกปรก!”