บทที่ 478

เห็นว่าอุบายเล็กๆ ถูกเปิดโปงแล้ว ถังเสวี่ยหนิงก็ไม่สามารถเก็บอารมณ์บนสีหน้าได้อีก

นางประเมินซ่งรั่วเจินต่ำเกินไปแล้ว!

ทำเรื่องต่ำช้าถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังถูกเปิดโปงต่อหน้าธารกำนัล แต่กลับไม่ว้าวุ่น ชนิดที่ว่ายังเกิดความคิดหาข้อผิดพลาดของนางอีกด้วย

มิน่าเล่าอายุมากแล้วอีกทั้งยังถอนหมั้น แต่ยังสามารถยั่วยวนฉู่อ๋องได้ เพียงวิธีการนี้ สตรีทั่วไปล้วนไม่ใช่คู่ต่อของนาง

“ความคิดเจ้าโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ ทำลายเหอเซียงหนิงเพราะแค้นส่วนตัว ข้าก็แค่อยากเปิดเผยต่อหน้าทุกคนเท่านั้น นี่มีอะไรผิดกัน?”

“สำหรับคนไร้เมตตาอย่างเจ้าคนนี้ ทำร้ายผู้บริสุทธิ์อย่างโหดเหี้ยม ข้าก็แค่อยากทวงความบริสุทธิ์ให้เหอเซียงหนิงเท่านั้น!”

ถังเสวี่ยหนิงพูดอย่างองอาจมีคุณธรรม ราวกับวีรสตรีผู้มุ่งมั่นเพื่อปวงประชาอย่างแท้จริง หวังเพียงจับคนร้ายมาลงโทษตามกฎหมายเท่านั้น

วันนี้มีนางอยู่ ซ่งรั่วเจินอย่าได้คิดพลิกสถานการณ์กลับมาได้เลย!

ครู่ต่อมา นางเลื่อนสายตามองทางเหอเซียงหนิง “เซียงหนิง เอาพยานของเจ้าออกมาเถอะ!”

เหอเซียงหนิงกังวลใจ นางไม่เคยเห็นเหตุการณ์ใหญ่เช่นนี้มาก่อน ยิ่งไม่ต้องพูดว่ายังมีฮองเฮาเป็นผู้ตัดสิน

หากจัดการเรื่องนี้ได้ไม่ดี เช่นนั้นก็ไม่สามารถพลิกสถานการณ์ได้อีกชั่วชีวิต ทว่าบัดนี้ตัดสินใจทุ่มสุดตัวแล้ว ไม่มีทางให้หันหลังกลับอีก

จากนั้น ขณะเหอเซียงหนิงกำลังจะเรียกคน ซ่งรั่วเจินก็เอ่ยปากว่า

“แม่นางถัง เรื่องนี้ไม่ใช่ฝีมือข้า เจ้ากลับพูดว่าข้าใจคอโหดเหี้ยมดุจอสรพิษไปเสียทุกคำ ทำให้ชื่อเสียงข้าเสื่อมเสียต่อหน้าคนมากมายถึงเพียงนี้”

“ข้ากลับอยากถามหนึ่งประโยค อีกเดี๋ยวหลักฐานทั้งหมดล้วนเป็นความผิดพลาด เป็นพวกเจ้าป้ายความผิด นี่จะจัดการเยี่ยงไร?”

ถังเสวี่ยหนิงชะงักไปในทันใด หัวเราะออกมา “เป็นไปไม่ได้ ข้าล้วนพูดความจริง ทั้งหมดล้วนตรวจสอบอย่างชัดเจนแล้ว ไม่ใช่เรื่องปรักปรำเจ้า!”

“แม่นางถัง น้องหญิงข้าพูดแล้วว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ฝีมือนาง นั่นก็ต้องไม่ใช่แน่ เจ้าก็แค่ตรวจสอบ กลับมิได้เห็นเองกับตา ไม่กลัวพูดเกินจริงกระนั้นหรือ!”