บทที่ 492

“ข้าไม่เข้าใจเลย ถึงจะรับอนุภรรยาจริง อย่างน้อยก็เลือกคนที่สะอาดสะอ้านสักหน่อยก็ได้กระมัง?”

“ก่อนหน้านี้เหอเซียงหนิงมั่วสุมกับขอทานมากมายขนาดนั้น ถึงจะไม่ใช่โสเภณี แต่ก็ต่างกันไม่มากนักหรอก ฐานะตระกูลกัวก็ไม่แย่นี่นา แต่กลับยินดีปรนนิบัติสามีร่วมกับผู้หญิงแบบนี้เนี่ยนะ?”

“ถ้าเป็นครอบครัวพวกข้าไม่มีทางยอมรับได้อย่างแน่นอน”

เมิ่งชิ่นส่ายหน้าน้อยๆ น้ำเสียงแฝงความเย่อหยิ่งหลายส่วน นางอดกลั้นต่อเรื่องพรรค์นี้ไม่ได้หรอก

เดิมทีกัวเยว่หลินไม่เข้าใจว่าวาจานั้นหมายความว่าอย่างไร จนกระทั่งได้ยินคำพูดทั้งหมดแล้ว ทั้งตัวคนก็ราวกับถูกสายฟ้าฟาด

นางยืนตัวแข็งทื่ออยู่ที่เดิม มองไปทางฉินจื้อหย่วนที่อยู่ข้างกายอย่างเหลือเชื่อ หัวสมองขาวโพลน

นางได้ยินอะไรงั้นหรือ?

ฉินจื้อหย่วนเบิกตาโพลง มองไปทางพวกซ่งรั่วเจินอย่างตะลึงพรึงเพริด เรื่องนี้เป็นความลับที่เขาซุกซ่อนเอาไว้ตลอดมา แม้แต่คนในครอบครัวก็ยังไม่รู้

เขายังเตือนเหอเซียงหนิงเป็นพิเศษว่าห้ามบอกใครเด็ดขาด เหตุใดพวกซ่งรั่วเจินจึงรู้เรื่องนี้ได้?

“ซ่งรั่วเจิน พวกเจ้าพูดเหลวไหลอะไร เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้!”

ฉินซวงซวงเห็นพวกซ่งรั่วเจินพูดรับส่งกันเป็นทอดๆ ก็รู้สึกเดือดดาลยิ่งนัก ผู้หญิงคนนี้เริ่มพูดจาใส่ร้ายแล้วหรือนี่ ทั้งยังแต่งเรื่องน่าขันแบบนี้อีกด้วย!

“เพื่อทำลายความสัมพันธ์ในตระกูลฉินของพวกข้าแล้ว แม้แต่เรื่องโกหกแบบนี้เจ้าก็ยังแต่งออกมาได้ เสียสติไปแล้วชัดๆ!”

ต่อหน้าความโกรธเกรี้ยวของฉินซวงซวง ซ่งรั่วเจินเพียงมองนางอย่างคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “ข้าแค่พูดความจริงก็เท่านั้นเอง อย่างไรเสียข้าก็จิตใจดีกว่าเจ้ามากนัก ไม่ยินดีเห็นคนดีๆ ถูกหลอกลวงครั้งแล้วครั้งเล่า”

“เจ้าช่างพูดเอาดีเข้าตัวเก่งเหลือเกินนะ ปั้นน้ำเป็นตัว ยุแยงตะแคงรั่ว เจ้าสมควรถูกสวรรค์ลงโทษ!”

“คำโกหกที่สามารถพิสูจน์ได้ง่ายๆ เช่นนี้ ไยข้าต้องปั้นแต่งด้วย? นอกจากนี้ เหอเซียงหนิงยังตั้งครรภ์แล้ว เรื่องในครอบครัวตระกูลฉินของพวกเจ้ากลับไปตรวจสอบดีๆ เองเถอะ”

“ข้าแค่เตือนด้วยความหวังดีเท่านั้นเอง เลือดเนื้อเชื้อไขตระกูลฉินของพวกเจ้าจะได้ไม่ไประหกระเหินอยู่ข้างนอก”