บทที่ 497

ฉินเซี่ยงเหิงโมโหแทบตายแล้ว เดิมก็ไม่อยากให้ฉินซวงซวงถูกดึงเข้าไปเกี่ยวข้อง เหอเซียงหนิงตายคนเดียวก็ตายไป

พี่ใหญ่กลับเลือกผลักฉินซวงซวงออกไปเพื่อลูกในท้องเหอเซียงหนิงเนี่ยนะ?

“ข้าแค่พูดความจริงเท่านั้นเอง ผู้ใดใช้ให้นางไม่ยอมเลิกราเสียทีเล่า? เรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ล้วนแต่เป็นปัญหาที่นางก่อขึ้นมาทั้งสิ้น!”

“ถ้าไม่ได้รับบทเรียนเสียบ้าง วันหน้าเรื่องแบบนี้ก็คงจะเกิดไม่หยุดหย่อน ข้าเหนื่อยหน่ายเหลือทนแล้ว”

ฉินจื้อหย่วนมีสีหน้าเย็นชา กล่าวถึงที่สุดแล้ว สาเหตุที่ทุกอย่างกลายเป็นแบบนี้ล้วนแต่ต้องโทษฉินซวงซวง

ถ้าหย่ากัน เขาก็จะไม่ได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลกัวอีกแล้ว!

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฉินเซี่ยงเหิงเดิมก็ธรรมดา แม่เลี้ยงลำเอียงเข้าข้างพวกเขาทุกอย่าง ทำให้ท่านพ่อไม่ดีต่อเขาเหมือนในอดีต เรื่องดีทุกอย่างล้วนมอบให้พวกฉินเซี่ยงเหิงสองคนนั้น

แทนที่จะรอให้ถูกฉินเซี่ยงเหิงกดเอาไว้หลังไม่ได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลกัว มิสู้ฉวยโอกาสนี้สั่งสอนพวกเขาไปด้วยเสียเลย!

“สวรรค์ คิดไม่ถึงว่าตระกูลฉินจะวุ่นวายปานนี้ ข้าว่าแล้วเชียวว่าฉินซวงซวงเป็นดาวหายนะ เริ่มจากทำให้ตระกูลหลินตกต่ำ ยามนี้ยังพาเหอเซียงหนิงมาทำร้ายตระกูลฉิน”

อวิ๋นเนี่ยนชูรู้สึกว่าวันนี้ตระกูลหลินและตระกูลฉินเหมาความครึกครื้นในเมืองหลวงทั้งปีนี้ไว้หมดแล้ว “แต่เรื่องอย่างการนอกใจ ตระกูลฉินคงสืบทอดกันมาทางสายเลือดสินะ!”

สิ้นวาจานั้น สายตาที่ทุกคนมองไปทางคนตระกูลฉินก็เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดขึ้นมา

ฉินเซี่ยงเหิงกับฉินซวงซวงย่อมไม่จำเป็นต้องพูดถึง ความครึกครื้นนี้ทั้งเมืองหลวงเห็นมาหมดแล้ว ยามนี้ฉินจื้อหย่วนก็ทำเรื่องแบบนี้ด้วยเหมือนกัน แบบนี้คือสืบทอดกันทางสายเลือดมิใช่หรือไร?

ตระกูลฉินมีลูกทั้งหมดสี่คน ตอนนี้สามคนล้วนเป็นเช่นนี้ เกรงว่าคนสุดท้ายที่เหลือ...ก็คงไม่ดีกว่ากันสักเท่าไร

ฉู่จวินถิงเดินมาถึงข้างกายฮ่องเต้ รายงานเรื่องราวทั้งหมดโดยละเอียด

“เสด็จพ่อ พวกฉินซวงซวงใส่ร้ายผู้อื่นไม่ใช่แค่ครั้งเดียวแล้ว ยามนี้ยังร่วมมือกระทำการกับคนมากมาย หากไม่ลงโทษอย่างเข้มงวด ภายภาคหน้าหากมีคนอื่นเอาเป็นเยี่ยงอย่าง เกรงว่าผลลัพธ์คงเลวร้ายสุดคาดคิดพ่ะย่ะค่ะ”