บทที่ 509

มิน่าเล่าทุกครั้งได้พบหน้าเสด็จพี่สามจึงคิดว่าเขาอารมณ์ดีมาก ที่แท้ก็เก็บของล้ำค่ามาได้นี่เอง!

ในเวลาเดียวกัน ณ พระราชวัง

หลังฉู่เทียนเช่อฟื้นขึ้นมาแล้วก็รู้สึกปวดเมื่อยทั่วทั้งสรรพางค์กาย สำคัญที่สุดคือได้รับบาดเจ็บโดยเสียเปล่าไปแล้ว ไม่บรรลุตามแผนที่วางไว้

“เหตุใดอยู่ดีๆ เสด็จพี่ใหญ่ก็ไปปรากฏตัวอยู่ที่นั่นได้เล่า?”

เขารู้ว่าทุกครั้งยามเสด็จพี่ใหญ่ล่าสัตว์ชอบไปทิศทางใด ดังนั้นจึงยิ่งไม่เข้าใจ อยู่ดีๆ เหตุใดเสด็จพี่ใหญ่ก็เปลี่ยนทิศทางอย่างกะทันหัน ถึงขั้นช่วยเขาเอาไว้แล้ว!

ไม่เพียงแค่นี้ แม้แต่ฉู่จวินถิงเองก็มาช่วยคนด้วย ทั้งๆ ที่วางอุบายไว้ดีแล้ว คนลำบากที่สุดกลับเป็นเขาเอง!

จงเฟยได้รู้ว่าฉู่เทียนเช่อฟื้นขึ้นมาแล้วก็รีบเข้ามา สายตาปวดใจอย่างยิ่งยวด

“เทียนเช่อ วันนี้เจ้าเป็นอะไรไป? ล่วงเกินใครเข้าแล้ว เหตุใดพวกเขาจึงต้องการฆ่าเจ้าเล่า!”

“เสด็จแม่ ไม่ต้องกังวล ข้าไม่เป็นไร” ฉู่เทียนเช่อมิได้พูดมาก แต่ถามว่า “หลังข้าหมดสติไป เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือไม่?”

จงเฟยส่ายหน้า “เสด็จพ่อห่วงใยเจ้ามาก พูดว่าจะต้องหาคนร้ายออกมาให้ได้ เรื่องนี้มอบให้ศาลต้าหลี่ไปตรวจสอบ เชื่อว่าจะต้องสืบหาออกมาได้อย่างแน่นอน...”

จากนั้นจงเฟยก็ค่อยๆ เล่าสถานการณ์ออกมา ฉู่เทียนเช่อได้รู้ว่าจับคนรอดชีวิตสองสามคนเอาไว้ได้ หัวใจหนักอึ้ง แผนทั้งหมดล้วนไม่เหมือนอย่างที่คิด ลำบากอย่างมาก!

“เทียนเช่อ แม่จะหาชายารองให้เจ้าคนหนึ่ง เป็นเช่นไร?”

ฉู่เทียนเช่อสงสัยหนัก “เสด็จแม่ ท่านนี่คือถูกใจแม่นางตระกูลใดเล่า?”

“แม่นางตระกูลซ่ง ซ่งรั่วเจิน!” ใบหน้าจงเฟยเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม “วันนี้เจ้าหมดสติไป ดังนั้นจึงไม่รู้ ศาสตร์ลี้ลับของซ่งรั่วเจินคนนั้นร้ายกาจมาก!”