บทที่ 569

กู้ชิงซิวมองหลิ่วหรูเยียนตรงหน้า ก็เกิดความรู้สึกราวกับเคยรู้จักกันก็มิปาน คล้ายเคยพบที่ใดมาก่อน แต่นึกไม่ออกจริงๆ เพียงแต่รู้สึกสนิทสนมกันอยู่ภายในใจ

แปลกเหลือเกิน!

“เหตุที่พวกเราเร่งเดินทางมา แท้จริงแล้วยังมีอีกเรื่องต้องการขอร้อง”

กู้ชิงซิวเห็นกู้ชิงเหยี่ยนทักทายปราศรัยไปแล้ว หลังชื่นชมเด็กทั้งห้าของสกุลซ่งเรียบร้อย นี่ถึงพูดเป้าหมายที่แท้จริงที่มาที่นี่ในวันนี้

“นายท่านรองกู้พูดโดยตรงเถอะ” หลิ่วหรูเยียนเอ่ยปาก

“วันนี้หลังกลับไปแล้วหมอก็จับชีพจรของท่านแม่ เดิมทีหลังนางหมดสติไปแล้วร่างกายจะแย่ลง แต่ปรากฏว่าได้พบสิ่งที่คาดไม่ถึงว่าไม่เพียงอาการไม่แย่ลง ตรงข้ามกันยังดีขึ้น”

“หมอพูดว่าหากสามารถได้กินยามากหน่อย เชื่อว่าอาการของท่านแม่จะต้องดีมากยิ่งขึ้น ดังนั้นพวกเราจึงมาเพื่อขอยา”

กู้ชิงเหยี่ยนรีบพูดเสริม “พวกเรารู้ว่ายาจะต้องล้ำค่ามาก พวกเราอยากซื้อกลับไป หวังว่าฮูหยินซ่งจะเห็นแก่ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราและแม่ทัพซ่ง ช่วยเหลือพวกเราในครั้งนี้”

หลิ่วหรูเยียนเองก็คิดไม่ถึงว่ายาลูกกลอนนี้จะมีประสิทธิภาพดีถึงเพียงนี้ หันมองลูกสาวบ้านตนอย่างไม่รู้ตัว นางไม่รู้ว่าเจินเอ๋อร์ยังมียาอยู่อีกหรือไม่ ยิ่งไม่รู้ว่ายานี้ทำยากหรือไม่

“ช่วงนี้การกระทำของฉินฮูหยินและฉินซวงซวง พวกเราล้วนได้ยินมาทั้งหมดแล้ว พวกเขาช่างเหลวไหลโดยแท้”

“แม้พูดว่าเมื่อหลายปีก่อนพวกเราตัดความสัมพันธ์กับพวกเขาไปแล้ว แต่พวกเราก็ยากจะบ่ายเบี่ยง แท้จริงแล้วก็ไม่มีหน้ามาพบพวกท่าน”

พูดไป สองพี่น้องก็โค้งคำนับต่ำๆ ใบหน้าเผยแววขอโทษ

“เมื่อหลายปีก่อนเพราะเรื่องของอวิ๋นเวย พวกเราจึงทำผิดต่อแม่ทัพซ่ง คิดไม่ถึงวันนี้ยังทำผิดต่อแม่นางซ่งอีก”

“เดิมทีพวกเราก็ไม่มีหน้ามา เพียงแต่อาการของท่านแม่รุนแรงจริงๆ พวกเราทำได้เพียงแบกหน้ามาหาแล้ว”