บทที่ 583

หลังจากฉินซวงซวงพบว่าปลายทางเนรเทศของตนเองเปลี่ยนไปแล้วก็รู้สึกยินดียิ่งนัก นางรู้ว่ามีคนกำลังช่วยเหลือนางอยู่

กู้อวิ๋นเวยแวะมาเยี่ยมฉินซวงซวงโดยเฉพาะ ตระกูลกู้ยังคงใจแข็งเป็นก้อนหิน ไม่คิดจะช่วยเหลือพวกนางแม้แต่น้อย โชคดีที่ตระกูลเหยาให้ความสำคัญกับเด็กคนนี้จึงยอมยื่นมือเข้าช่วย

แน่นอน โทษเนรเทศย่อมไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้อยู่แล้ว เพียงเปลี่ยนปลายทางเนรเทศเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างใกล้โดยให้เหตุผลว่าตั้งครรภ์เช่นเดียวกันกับเหอเซียงหนิง

“ท่านแม่ ถ้าอย่างนั้นพอข้าคลอดลูกแล้วก็ยังต้องไปสถานที่ทุรกันดารอยู่ดีน่ะสิเจ้าคะ?” ฉินซวงซวงอดจะร้อนใจไม่ได้ “ตระกูลเหยาไม่มีวิธีช่วยข้าเลยหรือ?”

“ตระกูลเหยาเดิมก็ตั้งใจจะเก็บไว้แค่เด็กไม่เอาแม่ จะยอมลงแรงเพื่อเรื่องนี้ได้อย่างไรกัน?”

นับแต่กู้อวิ๋นเวยได้ยินผลลัพธ์เช่นนี้ก็ทราบจุดประสงค์ของตระกูลเหยาแล้ว ครอบครัวนี้ก็ไม่ใช่คนดีอันใด นอกจากนี้ ซวงซวงเดิมก็มีชื่อเสียงเสื่อมเสีย เกรงว่าพวกเขาคงไม่ยอมให้นางเข้าจวน

ฉินซวงซวงหน้าเปลี่ยนสี “งั้นข้าจะทำอย่างไรดีเจ้าคะ?”

“ไม่ต้องร้อนใจไป ในมือยายเจ้ามีป้ายทองละเว้นโทษตายอยู่ รอจนข้าได้ป้ายทองละเว้นโทษตายมาแล้วก็จะช่วยละเว้นโทษให้เจ้าเอง”

กู้อวิ๋นเวยตัดสินใจแน่วแน่แล้ว แต่ต้องรอให้ถึงโอกาสอันเหมาะสมก่อนค่อยขโมยป้ายทองละเว้นโทษตายนั้นออกมา ถึงยามนั้นก็นำมาใช้งานเสียเลย!

คิดว่าตระกูลกู้ก็คงไม่กล้ายอมรับว่าทำป้ายทองละเว้นโทษตายหายไป ได้แต่ต้องยอมรับอย่างยอมจำนน

“ท่านตาไม่ยอมช่วยเหลือพวกเราไม่ใช่หรือเจ้าคะ? จะยอมยกป้ายทองละเว้นโทษตายให้ท่านแม่ได้อย่างไรกัน?” ฉินซวงซวงประหลาดใจ

“เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าย่อมมีความคิดของตัวเอง แต่ถึงตอนนั้นเจ้าจะต้องหาทางเข้าตระกูลเหยาไปให้จงได้ ไม่อย่างนั้นพวกเราก็หมดหวังกันจริงๆ แล้ว”

กู้อวิ๋นเวยขมวดคิ้วแน่น ตระกูลฉินเกรงว่าคงกลับไปไม่ได้แล้ว นางเองก็ไม่อยากกลับไปเหมือนกัน ที่พึ่งในยามนี้มีเพียงเซี่ยงเหิงกับซวงซวง

แต่ตอนนี้เซี่ยงเหิงไม่มีตำแหน่งราชการติดตัว ซวงซวงก็ยังตั้งครรภ์ทายาทตระกูลเหยา ขอเพียงหาวิธีเข้าจวนตระกูลเหยาไปให้ได้ ชีวิตของพวกนางก็จะดีขึ้นหน่อย