บทที่ 615

กู้ชิงเจ๋อรู้ว่าวันนี้ทุกคนในจวนไปร่วมงานเลี้ยงที่จวนตระกูลซ่ง เขาไม่สนใจจึงไม่ได้ไปด้วย

แต่ตอนนี้งานเลี้ยงเลิกราแล้ว เรื่องภายในตระกูลกู้ของพวกเขา ตระกูลซ่งมายุ่งอะไรด้วย?

ซ่งรั่วเจินมองกู้ชิงเจ๋อที่เดินออกมา ถึงก่อนนี้จะไม่เคยพบกันมาก่อน แต่นางรู้ว่าตระกูลกู้มีพี่น้องผู้ชายสามคน กู้อวิ๋นเวยอยู่อันดับที่สี่

คนตรงหน้าค่อนข้างคล้ายคลึงกับพวกกู้ชิงเหยี่ยน คิดว่าคงเป็นลูกคนที่สามของตระกูลกู้...กู้ชิงเจ๋อ

แต่นางรู้ว่ากู้ชิงเจ๋อค่อนข้างสนิทสนมกับกู้อวิ๋นเวย พูดให้ถูกต้องก็คงเป็นเพราะว่าเขาค่อนข้างโง่จึงกลายเป็นหมากให้กู้อวิ๋นเวยหลอกใช้

“เจ้าสาม ข้าถามหน่อยเถอะ เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่ากู้อวิ๋นเวยทำอะไรลงไป?”

สายตากู้หวยซวี่จับจ้องกู้ชิงเจ๋อ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความกดดันแม้ไม่แสดงความเดือดดาล บรรยากาศรอบกายลดต่ำลงจนถึงจุดเยือกแข็ง

ทุกคนกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว พี่น้องตระกูลซ่งเพิ่งจะเคยเห็นท่าทางพิโรธเดือดดาลของราชครูกู้เป็นครั้งแรก อย่างไรเสียตอนอยู่ในจวนตระกูลซ่งก่อนหน้านี้ เขามีสีหน้าอบอุ่นเป็นกันเองตลอดเวลา

กู้ชิงเจ๋อหัวใจกระตุกวูบ หดคอลงโดยไม่รู้ตัว ไม่มีแก่ใจไปสนว่าคนตระกูลซ่งมาเพราะเหตุใดอีกแล้ว

“ข้า ข้าไม่รู้”

“เจ้าไม่รู้? ก่อนหน้านี้ข้าสั่งไว้แล้วว่าไม่อนุญาตให้อวิ๋นเวยเข้ามาในจวน ถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือจากเจ้า นางจะเข้ามาขโมยป้ายทองละเว้นโทษตายไปได้อย่างราบรื่นงั้นรึ!” กู้หวยซวี่ตวาดเสียงเข้ม

กู้ชิงเจ๋อสะดุ้งโหยงแล้วรีบอธิบายว่า “ท่านพ่อ อวิ๋นเวยทำแบบนี้เพราะรักลูกสาว ถ้าเป็นคนอื่นก็คงไม่มองดูลูกตัวเองถูกเนรเทศโดยไม่ทำอะไรสักอย่างเหมือนกัน”

“นอกจากนี้ ยามนี้ซวงซวงยังตั้งครรภ์ ถ้าถูกเนรเทศจะต้องได้รับความลำบากเป็นแน่แท้ พวกเราจะทำใจได้อย่างไรขอรับ?”

“มิสู้ช่วยเหลือพวกนางสักครั้ง ยอมยกโทษให้อวิ๋นเวยเถอะนะขอรับ!”

กู้ชิงเจ๋อพูดจบก็ก้มหน้าลง เห็นว่าไม่ได้รับคำตอบเสียทีก็เงยหน้าขึ้นมา

ทว่า เพิ่งเงยหน้าขึ้นมาก็ถูกตบเข้าฉาดหนึ่ง

เพียะ!