บทที่ 634

เมื่ออวิ๋นเฉิงเจ๋อเห็นซ่งรั่วเจินอยู่ที่นั่นก็รู้สึกประหลาดใจขึ้นมาทันที ทว่าก็เข้าใจในไม่ช้า “เนี่ยนชู เจ้าจะไปหาคุณหนูซ่งเพื่อพูดคุยเรื่องฝันร้ายของท่านน้าใช่หรือไม่?”

ซ่งรั่วเจินชะงักไปชั่วครู่ ก่อนมองไปที่อวิ๋นเนี่ยนชูโดยไม่รู้ตัว “ท่านป้าก็ฝันร้ายเช่นกันหรือเจ้าคะ?”

อวิ๋นเนี่ยนชูพยักหน้า “ช่วงนี้ท่านพ่อของข้ามักจะไปหาท่านแม่ตลอด ท่านตากับท่านน้าเองก็คอยไปกดดันท่านแม่ โดยหวังว่าท่านแม่จะเปลี่ยนใจ

ทว่าท่านแม่ไม่ยอมเปลี่ยนใจ สถานการณ์จึงตึงเครียดไปหมด อนุอวิ๋นคนนั้นชอบสร้างเรื่อง ชอบพูดจาเสียดสีอยู่เรื่อย เพียงหวังว่าท่านแม่ของข้าจะไม่กลับไป นางจะได้มีโอกาสขึ้นเป็นอวิ๋นฮูหยิน

ตอนแรกท่านแม่เพียงจิตใจเหนื่อยล้า ทว่าต่อมาจู่ๆ ก็เริ่มฝันร้ายจึงไปหาท่านหมอ ท่านหมอเพียงบอกว่านางวิตกกังวลมากเกินไปและความทุกข์รุมเร้า จึงจ่ายยาสงบใจให้จำนวนหนึ่ง

วันนี้ข้านัดพบกับท่านพี่ที่นี่ก็เพื่อคิดหาวิธีแก้ไขปัญหานี้”

อย่างไรก็ตาม อวิ๋นเฉิงเจ๋อกลับพูดว่า “คุณหนูซ่ง ข้าคิดว่าสถานการณ์ของท่านน้าไม่ง่ายขนาดนั้น กลัวว่าจะเป็นการกระทำของวิญญาณร้าย”

“เหตุใดคุณชายอวิ๋นจึงพูดเช่นนี้?”

“แม้ว่าหลายปีมานี้ในสายตาของผู้อื่นท่านน้าเรียกได้ว่าต้องอดทนต่อความอยุติธรรม ทว่าข้าก็รู้ว่าท่านน้าไม่ใช่คนที่ยอมแพ้ได้ง่ายๆ

ครั้งนี้เมื่อออกจากตระกูลอวิ๋น ขนาดที่พักนางก็จัดเตรียมเรียบร้อยแล้ว นี่เป็นแผนวางไว้ล่วงหน้า แม้แต่ท่าทีของสกุลจางก็เป็นไปตามที่คาดไว้

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในยามนี้ แน่นอนว่าทำให้รู้สึกผิดหวัง ทว่าก็ไม่ถึงกับฝันร้ายจนนอนไม่หลับตลอดทั้งคืน ในระหว่างวันก็รู้สึกสับสนงงงวย”

อวิ๋นเฉิงเจ๋อขมวดคิ้ว “ข้าครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว ในวันที่ท่านน้าเริ่มฝันร้าย อนุอวิ๋นก็เคยมาที่นี่ ทว่าข้าสอบถามจากข้ารับใช้แล้ว สิ่งของทั้งหมดที่อนุอวิ๋นนำมาในวันนั้นถูกท่านน้าโยนทิ้งไปหมดแล้ว ...”

“ยามท่านพี่ใหญ่ของข้าแต่งงาน เห็นได้ชัดว่าท่านป้าดูอิดโรยไม่น้อย เดิมทีคิดว่าเหนื่อยล้าเพราะเรื่องงานบ้าน

หากเป็นการกระทำของวิญญาณร้ายจริง เช่นนั้นจำเป็นต้องตรวจสอบให้ดี...”