บทที่ 638

ผ่านไปเพียงไม่นาน ลู่หมิ่นฮุ่ยก็มาถึงแล้ว

นับตั้งแต่เข้ามา สายตาของนางก็ตกลงบนตัวซ่งรั่วเจิน ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกาย

ซ่งรั่วเจินถูกสายตานี้มองเสียจนประหม่า เกิดความสงสัยภายในใจ ระยะนี้นางมิได้ล่วงเกินพระชายาอันหลาน คงมิใช่มาคิดบัญชีกับนางเพราะฮองเฮาหรอกกระมัง?

ดวงตาดำดุจหมึกของฉู่จวินถิงสะท้อนความสงสัยสายหนึ่ง ขยับขึ้นมากำบังซ่งรั่วเจินไว้ข้างหลัง เอ่ยว่า “ท่านน้า วันนี้ท่านมาพบท่านป้าด้วยเหตุใด?”

“ไม่ใช่” ลู่หมิ่นฮุ่ยโบกมือ “ข้าได้ยินว่าวันนี้เจ้าและแม่นางซ่งมา นี่จึงตั้งใจมาพบ”

พูดไป มองเห็นลู่หมิ่นฮุ่ยสืบเท้าขึ้นมาหนึ่งก้าว ยิ้มกว้างจับมือซ่งรั่วเจิน ตบๆ อย่างสนิทสนม

“แม่นางซ่ง ครั้งก่อนขอบคุณเจ้ามาก หากไม่ใช่เจ้าช่วยข้า ข้ายังไม่รู้จะสามารถตั้งครรภ์ได้ยามใด”

“พระชายาไม่จำเป็นต้องเกรงใจถึงเพียงนี้ ต่อให้หม่อมฉันไม่พูด พระชายาก็จะมีข่าวดีอยู่แล้ว” ซ่งรั่วเจินเอ่ย

ฉู่จวินถิงเห็นท้องนูนขึ้นมาเล็กน้อยของลู่หมิ่นฮุ่ย นึกได้ว่าชาติก่อนท่านน้ามิได้ตั้งครรภ์ว่องไวถึงเพียงนี้

หากไม่ใช่รั่วเจินกล่าวเตือน ยังต้องรออีกหนึ่งปี ครรภ์นี้ต้องขอบคุณรั่วเจินจริงๆ

“ไม่ๆ ต้องขอบคุณเจ้า!”

รอยยิ้มเกลื่อนหน้าลู่หมิ่นฮุ่ย คนรอบข้างไม่รู้ แต่ตัวนางรู้ดีมาก หลายวันก่อนนั้นเพราะเดิมทีท่านอ๋องวางแผนออกเดินทางไปภายนอกหนึ่งเที่ยว พวกเขาก็ไม่มีโอกาสร่วมหอกัน

หากไม่ใช่เพราะได้ยินคำพูดของซ่งรั่วเจิน นางวางแผนฝืนให้ท่านอ๋องอยู่ต่อ เดิมทีก็ยังไม่ตั้งครรภ์เด็กคนนี้

“ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าพี่หญิงคิดอะไรอยู่กันแน่ เจ้าและฉู่อ๋องเหมาะสมกันถึงเพียงนี้ สมควรแต่งงานโดยเร็วถึงจะถูก”