บทที่ 667

วันนี้ซ่งรั่วเจินถูกเรียกมาตั้งแต่เช้า ติดตามมารดาและพวกพี่ชายไปสกุลกู้

“ก่อนหน้านี้นับญาติกันอย่างกะทันหันเกินไป วันนี้ทุกคนล้วนอยู่ที่นี่ พวกเจ้าเองก็ถือโอกาสนี้รู้จักเหล่าญาติพี่น้องเถอะ”

บนรถม้า กู้หรูเยียนยิ้มกว้างเล่าสถานการณ์ของลูกหลานสกุลกู้ ส่วนซ่งรั่วเจินเองก็ได้รู้ว่าสกุลกู้มีคนมากมายจากการแนะนำนี้

ท่านลุงใหญ่กู้ชิงเหยี่ยนและท่านป้าสะใภ้สวี่ซื่อคลอดลูกสาวสองคนลูกชายสองคน แบ่งออกเป็นลูกชายคนโตกู้จิ่งหลิน ลูกชายคนรองกู้ชิงฉือ ลูกสาวคนที่สามกู้หนานเวย และลูกสาวคนสุดท้องกู้เจาหยวน

ท่านลุงรองกู้ชิงซิวและป้าสะใภ้หลิงซื่อมีลูกชายสามคนลูกสาวหนึ่งคน ลูกชายคนโตกู้มู่เฉิน ลูกชายคนรองกู้หลินเซียว ลูกชายคนที่สามกู้สือเหย่และลูกสาวคนเล็กกู้ฮวนเอ๋อร์

ภายในนั้น นอกจากกู้เจาหยวน กู้สือเหย่และกู้ฮวนเอ๋อร์ที่ยังไม่แต่งงาน คนอื่นล้วนแต่งงานแล้ว

ส่วนท่านลุงสามกู้ชิงเจ๋อ ทุกคนมิได้เอ่ยถึงอย่างรู้ใจกัน เพราะเรื่องของกู้อวิ๋นเวย กู้ชิงเจ๋อยังมิอาจแยกแยะถูกผิดได้ บัดนี้มิได้อาศัยในสกุลกู้

“หรูเยียน ในที่สุดพวกเจ้าก็มาแล้ว หลายวันนี้เจ้าลิงซุกซนเหล่านี้ล้วนบ่นว่าอยากพบญาติผู้พี่ผู้น้องอยู่ตลอด”

ฮูหยินผู้เฒ่ากู้เข้ามาต้อนรับรอยยิ้มเกลื่อนหน้า ซ่งรั่วเจินมอบของขวัญที่นำมาด้วยให้ผู้ดูแลของจวนกู้ แต่ละคนแย้มยิ้มทักทายปราศรัยกัน

ทว่ามองคนแปลกหน้ากลุ่มใหญ่ตรงหน้า ซ่งรั่วเจินเองก็จำชื่อสลับกับตัวคนอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง

“ไม่ได้ติดต่อกันมานานหลายปี พวกเด็กๆ เองก็รู้สึกแปลกหน้ากันอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง ภายภาคหน้าต้องไปมาหาสู่บ่อยๆ จะได้สนิทสนมกันเร็วๆ”

ฮูหยินผู้เฒ่ากู้แย้มยิ้ม หลังอารมณ์ดีขึ้นแล้ว สภาพร่างกายเองก็เป็นไปในทิศทางที่ดี จิตใจคล้ายมีชีวิตชีวาเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งขั้น

แน่นอนว่าหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่สุดก็คือยาของซ่งรั่วเจิน

“ได้ยินชื่อเสียงมีพรสวรรค์ของอี้อันมาตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อนแล้ว รู้สึกเลื่อมใสมาโดยตลอด คิดไม่ถึงวันนี้ถึงขั้นได้กลายเป็นญาติกัน ดีใจเหลือเกิน!” กู้ชิงฉือพูดรอยยิ้มเกลื่อนหน้า