บทที่ 675

“ดูสิ ซ่งรั่วเจินมาแล้ว”

“คราวนี้สาเหตุที่การแจกโจ๊กของถังเสวี่ยหนิงก่อให้เกิดความวุ่นวายโกลาหลเช่นนี้ก็เพราะอยากเอาชนะซ่งรั่วเจิน คิดไม่ถึงว่าจะก่อให้เกิดเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ ไม่รู้ว่าวันนี้จะมาหรือไม่?”

“ต้องยอมรับว่าซ่งรั่วเจินมีฝีมือทีเดียว ไม่อย่างนั้นจะทำให้ฉู่อ๋องประทับใจในตัวนางได้อย่างไร?”

ชั่วขณะที่คุณหนูทั้งหลายในงานเห็นซ่งรั่วเจิน ความรู้สึกหลากหลายปนเป

คิดถึงตอนแรกที่นางถูกถอนหมั้น ใครต่อใครล้วนคิดว่านางโชคร้ายทั้งยังขวัญกล้าเทียมฟ้า ผู้ใดเลยจะคาดว่าในไม่ช้านางจะไปเข้าตาฉู่อ๋อง ส่วนหลินจือเยว่ที่แต่เดิมเริ่มเข้ามามีอำนาจในราชสำนักกลับตกต่ำกลายเป็นนักโทษ ช่างชวนให้คนทอดถอนใจโดยแท้

“รั่วเจิน”

ฉู่จวินถิงเห็นซ่งรั่วเจินมาแล้วก็เป็นฝ่ายเดินเข้ามาหา

ใบหน้าซ่งรั่วเจินแฝงรอยยิ้ม มือถือของขวัญวันเกิดสำหรับองค์หญิงหก ถามว่า “องค์หญิงหกเล่า? ไยหม่อมฉันจึงไม่เห็นเลยเพคะ?”

“วันนี้เป็นวันเกิดของนาง บอกว่าอยากแต่งตัวดีๆ สักหน่อย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มา” ฉู่จวินถิงยิ้มบาง

พี่น้องตระกูลซ่งทั้งสามคนเห็นฉู่อ๋องกับน้องสาวตนเองคุยกันอย่างเป็นกันเองเช่นนี้ ดูเหมือนเป็นถ้อยคำเรียบง่ายไม่กี่ประโยค บรรยากาศระหว่างทั้งคู่กลับคุ้นเคยผ่อนคลายเป็นอย่างมาก พวกเขาหันมาสบตากันโดยไม่รู้ตัว ล้วนกระจ่างแจ้งแก่ใจดี

“คารวะฉู่อ๋อง”

คนทั้งสามแสดงคารวะ น้องหญิงห้าเคยชินกับการไม่แสดงคารวะ แต่พวกเขาทำเช่นนั้นไม่ได้

“ไม่ต้องมากพิธี” สีหน้าฉู่จวินถิงเผยความอ่อนโยนเป็นมิตร

ผู้คนรอบข้างเห็นฉู่อ๋องที่เย็นชามาแต่ไหนแต่ไรแสดงสีหน้าอบอุ่นเช่นนี้ ดวงตาก็สะท้อนความตกตะลึงออกมาโดยไม่รู้ตัว

ความแตกต่างนี้จะชัดเจนเกินไปแล้ว!

“ญาติผู้พี่!” กู้ฮวนเอ๋อร์เห็นซ่งรั่วเจินก็วิ่งเหยาะๆ เข้ามาหาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ท่าทางเหมือนกระต่ายน้อยน่ารักซุกซนตัวหนึ่ง