บทที่ 688

แม่นางเช่นนี้ ช่างหาได้ยากยิ่ง!

ซ่งจืออวี้เห็นใบหน้าถังหงจี้ดำทึบทึม ลังเลอยู่นานก็ไม่ขยับ นี่จึงสืบเท้าขึ้นไปข้างหน้า

“บุรุษตัวโตคนหนึ่ง กลับถนอมร่างกายตนเองยิ่งนัก ในเมื่อเจ้าไม่อาจหักใจ ข้าจะช่วยเจ้าสักครั้งก็แล้วกัน”

จากนั้น ทุกคนก็ได้เห็นซ่งจืออวี้สืบเท้าขึ้นไปอย่างว่องไวหนึ่งก้าว คว้าปกคอเสื้อของถังหงจี้มาที่ริมแม่น้ำ!

“ปล่อยข้านะ!”

ถังหงจี้ดิ้น ทว่าซ่งจืออวี้ไม่ใส่ใจ ไม่เพียงทำให้เขาดิ้นหนีไม่ได้ ยังยกคนขึ้นอีกด้วย

ทุกคนได้เห็นเรี่ยวแรงมหาศาลของซ่งจืออวี้ ภายในสายตาสะท้อนความตกตะลึง

นี่น่าตกใจเกินไปแล้วกระมัง!

“ตูม!”

ถังหงจี้ถูกซ่งจืออวี้โยนลงน้ำไปแล้ว

ความหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูกกระตุ้นถังหงจี้ สีหน้าเผือดซีดไปในทันใด รีบตะเกียกตะกายเข้าฝั่ง

ยามถังเสวี่ยหนิงค่อยๆ ฟื้นขึ้นมาก็ได้เห็นภาพซ่งจืออวี้โยนพี่ชายของตนลงแม่น้ำ อุทานออกมาอย่างตกตะลึง “เหตุใดพวกเจ้าทำกับพี่ชายข้าเช่นนี้ ใต้หล้านี้ยังมีกฎหมายอยู่หรือไม่?”

นางหันมองใบหน้าเย็นชาของฉู่จวินถิง รู้ดีอยู่ภายในใจว่าตนเองเป็นฝ่ายขอความเป็นธรรมย่อมไร้ผล ทำได้เพียงขอร้องฉู่เทียนเช่อ

“เช่ออ๋อง ขอร้องท่านได้โปรดออกหน้าแทนหม่อมฉันและพี่ชายของหม่อมฉันด้วยเพคะ!”

ทุกคนจับจ้องการกระทำของถังเสวี่ยหนิง ท่าทีกลายเป็นแปลกประหลาดขึ้นมา

ฉู่เทียนเช่อมองถังเสวี่ยหนิงที่กำลังทุกข์ใจแวบหนึ่ง ยื่นมือออกไปหานาง พูดว่า “แม่นางถัง เจ้าลุกขึ้นก่อนเถอะ”

ถังเสวี่ยหนิงนี่ถึงรู้ว่าตนเองกำลังนั่งบนพื้น รีบลุกขึ้นมา ภายในสายตาเปี่ยมความซาบซึ้งใจ “ขอบพระทัยเช่ออ๋องมากเพคะ”

“เหตุที่พี่ชายของเจ้าตกน้ำ ก็เพราะเขาเดิมพันกับคนไว้ แพ้เดิมพันย่อมต้องยอมรับความพ่ายแพ้”