บทที่ 701

ณ จวนตระกูลซ่ง

ซ่งรั่วเจินบอกทุกคนเรื่องที่วันนี้เช่ออ๋องจะมาเยือนตั้งแต่เมื่อคืนวานแล้ว

เมื่อทุกคนทราบเรื่องก็ประหลาดใจมาก กู้หรูเยียนยังสั่งให้คนปัดกวาดทำความสะอาดจวนตั้งแต่เช้า

“เช่ออ๋องมาแล้ว!”

“คารวะเช่ออ๋อง”

คนตระกูลซ่งล้วนแสดงความเคารพ ซ่งเยี่ยนโจวและซ่งอี้อันก็รีบกลับจวนทันทีหลังเลิกประชุมในท้องพระโรงเช่นกัน ยามนี้ได้เปลี่ยนมาสวมชุดลำลองรอเช่ออ๋องเรียบร้อยแล้ว

ฉู่เทียนเช่อค่อยๆ เดินทางมาถึง เขาที่สวมชุดแพรหรูหราแลดูสูงศักดิ์ไม่ธรรมดา รูปโฉมของเขาเทียบกับฉู่จวินถิงแล้วด้อยกว่าเล็กน้อย มีความหนักแน่นน้อยกว่าหลายส่วน แต่มีความอ่อนโยนมากกว่าหลายส่วน

“ทุกท่านไม่ต้องเคร่งครัดเช่นนี้ วันนี้ข้าตั้งใจมาเยือนเพื่อขอบคุณที่ช่วยชีวิตไว้ในวันนั้น”

ด้านหลังฉู่เทียนเช่อ นางกำนัลและขันทีประคองของขวัญขอบคุณมากมายเรียงกันเป็นแถว

“หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากพวกท่าน เกรงว่าวันนี้ข้าคงไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้แล้ว ข้ารู้สึกซาบซึ้งใจนัก”

“เช่ออ๋องไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ พวกกระหม่อมเกรงใจยิ่งนัก มีโอกาสช่วยเหลือท่านอ๋องเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ของพวกกระหม่อม”

“ขอแค่ท่านอ๋องปลอดภัยไร้อันตราย พวกกระหม่อมก็วางใจได้แล้ว” ซ่งเยี่ยนโจวเอ่ยปากขึ้นก่อน

ความจริงเมื่อคืนวานตอนที่พวกเขารู้เรื่องนี้ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ เช่ออ๋องกับตระกูลซ่งไม่เคยไปมาหาสู่กันมาก่อน ต่อให้พวกเขาได้ช่วยเหลือเช่ออ๋องก่อนหน้านี้ ฝ่าบาทก็พระราชทานรางวัลให้แล้ว ซ่งจืออวี้ยังได้รับตำแหน่งที่ดีมากอีกด้วย

วันนี้จู่ๆ เช่ออ๋องก็ตั้งใจมาเยือนถึงจวน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด

“ข้ารู้ว่าพวกท่านเป็นคนจิตใจดีงาม ไม่จำเป็นต้องเกรงอกเกรงใจ ความจริงข้าเลื่อมใสแม่ทัพซ่งมากมาตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว น่าเสียดายที่ไม่ค่อยมีโอกาสได้ไปมาหาสู่กัน”