บทที่ 724

ซ่งรั่วเจินพยักหน้าเบาๆ รีบตามหลังไป

ฉู่จวินถิงพากลุ่มคนฝีมือดีเริ่มออกค้นหาในบริเวณที่เลือกไว้ ตั้งใจเอ่ยเตือนไม่ให้ปล่อยเบาะแสใด

หนึ่งหน่วยภายในนั้นกำลังค้นหาตรอกเบื้องหน้า เดินไปๆ กลับๆ พบว่าตรอกนี้ยาวมาก ถึงขั้นเกิดความรู้สึกเดินไปไม่สุดทาง

ทีแรกทุกคนยังไม่พบอะไร จนกระทั่งเดินเป็นรอบที่สาม นี่ถึงพบว่าเคยมาสถานที่เบื้องหน้ามาก่อน เหมือนกับสถานที่ที่เคยมาก่อนหน้านี้ทุกกระเบียดนิ้ว

“ผิดปกติ เมื่อครู่พวกเราค้นหาที่นี่แล้วมิใช่หรือ เหตุใดรู้สึกว่ากลับว่าอีกครั้งแล้วเล่า?”

“ใช่แล้ว เมื่อครู่ข้ามาที่นี่ ประตูใหญ่เหมือนเดิมทุกกระเบียดนิ้ว ข้ายังยกหินก้อนนี้ไว้ที่อีกฝั่งด้วย ต่อให้บ้านเรือนละแวกนี้คล้ายกัน แต่ก็ไม่มีวันเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้วเช่นนี้!”

คนเป็นหัวหน้าขมวดคิ้วแน่น “เร็ว พวกเราออกจากตรอกนี้ไป!”

“ขอรับ”

ทุกคนไม่ใส่ใจการค้นหาอีก เร่งฝีเท้าว่องไวยิ่งขึ้นออกจากตรอกเล็กนี้

จากนั้นทุกคนเพิ่งถึงหน้าตรอก ก็พบว่าพวกเขากลับมาอยู่ภายในตรอกเล็กอีกครั้ง สีหน้าแต่ละคนเปลี่ยนไป

“นี่โดนของกลางวันแสกๆ เลยหรือ?”

ทุกคนต่างหันหน้ามองกัน เรื่องโดนของแบบนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว ถ้ามีแค่คนเดียวโดนก็ว่าไปอย่าง ทว่านี่คล้ายโดนของทั้งหน่วย น่ากลัวเกินไปแล้ว!

“คนจะต้องอยู่ใกล้พวกเราที่นี่แน่!”

หัวหน้าใจเย็นลงแล้ว ก่อนหน้านี้ท่านอ๋องพูดว่าต้องการตามหาไต้ซือเทียนจี

ก่อนหน้านี้คนผู้นี้อยู่ที่วัดอวิ๋นฉานทำร้ายคนไม่น้อย โหดเหี้ยมอย่างมาก ฝีมือเองก็ไม่ธรมดา หากไม่รีบจับกุมโดยเร็ว ก็จะทำร้ายคนมากยิ่งกว่านี้

บัดนี้พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้ ไม่ใช่โดนของ แต่เป็นฝีมือของไต้ซือเทียนจี!