บทที่ 731

เมื่อซ่งเยี่ยนโจวเอ่ยปากสอบถาม สายตาทุกคนก็ต่างจับจ้องมายังซ่งรั่วเจิน พวกเขาในตอนนี้ไม่กล้าบุ่มบ่ามรบกวนแล้ว

ฉู่จวินถิงก็เป็นห่วงดุจเดียวกัน เขารู้ว่าวิชาแพทย์ของรั่วเจินนั้นไม่ธรรมดา เก่งกาจกว่าหมอหลวงในวังหลวงมากนัก ถ้านางบอกว่าช่วยไม่ได้ก็แสดงว่าหมดหนทางแล้วจริงๆ

“ยังช่วยได้”

ซ่งรั่วเจินพูดโดยที่มือยังเคลื่อนไหวไม่หยุด นางลังเลไปชั่วครู่ก็หยิบยาลูกกลอนเม็ดหนึ่งออกมายัดเข้าไปในปากของชายผู้นั้น

ซ่งเยี่ยนโจว “...” อีกแล้ว?

ซ่งรั่วเจินรู้ว่าตนเองนำสิ่งของมากมายติดตัวมาเช่นนี้จะทำให้คนสงสัย แต่ช่วยชีวิตคนสำคัญกว่า อย่างไรเสียแค่พูดจาส่งเดชไม่กี่ประโยคก็สามารถกลบเกลื่อนเรื่องนี้ได้แล้ว

ตั้งแต่นางทะลุมิติมาก็มีมิติขนาดเล็กเป็นของตัวเอง ยาเอย ยันต์เอย ยามปกติล้วนเก็บไว้ในนั้น นับว่าสะดวกมากทีเดียว

หลังจากชายหนุ่มที่มีท่าทางอ่อนแอสุดขีดกลืนยาเม็ดนั้นลงไปก็รู้สึกว่าความเจ็บปวดแต่เดิมบรรเทาลงบ้าง การหายใจก็ไม่ได้ยากลำบากถึงเพียงนั้นอีกแล้ว

“ส่งคนไปหารถม้าหรือยัง?” ฉู่จวินถิงถาม

จ้าวเจียงพยักหน้า “เรียนท่านอ๋อง ส่งคนไปจัดการแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ให้ข้าฟังอย่างละเอียดซิ” ฉู่จวินถิงเอ่ยเสียงขรึม

วันนี้ตั้งใจมาจับไต้ซือเทียนจีโดยเฉพาะ คิดไม่ถึงว่าฝ่ายตรงข้ามจะชิงสังหารคนปิดปาก เบาะแสมาถึงตรงนี้ก็ขาดช่วงไปเสียแล้ว

แต่เรือนตรงหน้าตั้งอยู่กลางเมือง คนที่อาศัยอยู่ละแวกใกล้เคียงหากไม่ใช่คหบดีก็เป็นชนชั้นสูง หาใช่ชาวบ้านธรรมดาทั่วไป จึงได้แต่ส่งคนไปตรวจสอบชื่อเจ้าของเรือนหลังนี้

“ท่านอ๋อง ตอนที่พวกกระหม่อมมาถึงเมื่อครู่ก่อน พวกเขาดูเหมือนจะขัดแย้งกันเอง”

“คิดว่าไต้ซือเทียนจีคงใช้อุโมงค์ใต้ดินเส้นนี้เพราะไร้ทางเลือก ฝ่ายตรงข้ามโกรธมากจึงฆ่าคนปิดปากเสียเลย แต่ไต้ซือเทียนจีมีความสามารถไม่ธรรมดา ดังนั้นพวกเขาจึงคิดจะพาคนกลับไปด้วย”