บทที่ 751

พวกกู้ชิงเหยี่ยนเพิ่งเหยียบเข้าลานบ้านได้สองก้าวก็ได้ยินเสียงกู้ชิงเจ๋อปลอบโยนกู้อวิ๋นเวย

“อวิ๋นเวย มีเรื่องใดก็พูดกันดีๆ เจ้าอย่าซ่อนตัวใต้ผ้าห่มอีกเลย ดีหรือไม่?”

เพียงได้ยินเสียงนี้ก็รู้สึกไม่ชอบมาพากล เสียงแหบพร่าหลายส่วน กลับคล้ายกำลังปลอบโยนคนรัก มิใช่พี่น้อง

ทั้งคู่สบตากันแวบหนึ่ง พังประตูเข้าไป หลังพวกเขาได้เห็นฉากเบื้องหน้าแล้ว ภายในสายตาเปี่ยมความตกตะลึง

ได้เห็นกู้ชิงเจ๋อสวมเพียงชุดซับใน ชนิดที่ว่ายังไม่ได้มัดให้ดี บนคอยังปรากฏรอยแดงคลุมเครืออีกด้วย

หลิ่วอวิ๋นเวยได้ยินเสียงดังขึ้นอย่างกะทันหันก็ตกตะลึงพรึงเพริด จากนั้นโผล่ศีรษะออกมา

พวกกู้ชิงเหยี่ยนทั้งสองคนสามารถมองผ่านลำคอของนางและรู้ได้ว่านางไม่ได้สวมเสื้อผ้า สองคนนี้ทำอันใดภายในห้อง ไม่ต้องพูดก็รู้ได้

“กู้ชิงเจ๋อ เจ้าเหลวไหลจริงๆ! เหตุใดถึงทำเรื่องไร้ยางอายเช่นนี้ออกมาได้?”

กู้ชิงเหยี่ยนเหวี่ยงหมัดเปี่ยมโทสะเข้าไปโดยตรง เหตุใดเขาถึงมีน้องชายโง่เขลาเช่นนี้!

“สตรีบนโลกนี้ตายไปหมดแล้วหรือ? ต่อให้เจ้าอยากรับอนุ ก็สมควรรับอนุที่ดี!”

“เพื่อภรรยาที่ถูกขับไล่คนหนึ่ง เพื่อนักโทษคนหนึ่ง ถึงขั้นหย่าร้างกับหวังซื่อ ข้าว่าเจ้าเสียสติไปแล้วจริงๆ!”

เขาไม่รู้ว่าสมควรพูดเช่นไรกับกู้ชิงเจ๋อ ต่อให้สตรีบนโลกตายไปทั้งหมดแล้วก็ไม่สมควรชมชอบหลิ่วอวิ๋นเวย

นี่คือนางอสรพิษคนหนึ่ง บัดนี้เสียโฉมจนกลายเป็นอะไรไปแล้ว?

ตื่นมากลางดึกไม่รู้ยังคิดว่าเห็นผีเสียอีก กู้ชิงเจ๋อถึงขั้นชมชอบลงไปได้!

กู้ชิงเจ๋อถูกต่อยอย่างแรง มุมปากมีเลือดออก เพียงแต่เขาไม่ทันมีโทสะ ในหัวมีแต่ความตื่นตระหนกหลังจากถูกจับได้

“พี่ใหญ่ พี่รอง พวกท่านฟังข้าอธิบายก่อน”