บทที่ 761

“คุณชายใหญ่ตระกูลหลิงเดิมสมควรถึงเมืองหลวงแล้ว แต่กลับไม่มีข่าวคราวกลับมาเสียที หลิงเชี่ยนเอ๋อร์จึงบอกว่าจะลงใต้มารับพี่ชายของนางด้วยตนเอง ประกอบกับข้ากับราชครูก็จะลงใต้พอดี หลิงไท่ซือจึงไปหาเสด็จพ่อ บอกว่าไม่วางใจ เดินทางด้วยกันปลอดภัยกว่า”

ฉู่จวินถิงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้านี้ออกมา เดิมทีเช้าวันนี้เขากับราชครูกู้ไปเข้าเฝ้าเสด็จพ่อพร้อมกันเสร็จก็เตรียมจะจากไปแล้ว หลิงไท่ซือคำนวณเวลามาถึงอย่างเหมาะเจาะ เรื่องนี้จึงถูกกำหนดลงเช่นนี้

“หลิงไท่ซือออกหน้าด้วยตนเอง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาวางแผนมาแล้ว เกรงว่าการเดินทางครานี้คงจะยุ่งยาก” ซ่งรั่วเจินกล่าว

“ไม่เป็นไร เดิมก็ต้องการตรวจสอบปัญหาของพวกเขาอยู่แล้ว ในเมื่อเป็นฝ่ายเอาตัวมาส่งถึงที่เองก็ใช้โอกาสนี้ตรวจสอบเสียเลยก็แล้วกัน”

ฉู่จวินถิงแววตาเคร่งขรึม ยิ่งอยู่ข้างกายก็ยิ่งแสดงพิรุธออกมาได้ง่าย

“ไฉนเช่ออ๋องก็อยู่ด้วยเล่า?”

ซ่งรั่วเจินกังขา หลิงเชี่ยนเอ๋อร์เดิมก็หมายตาฉู่จวินถิงอยู่แล้ว เวลาแบบนี้จะหาทางตามมาด้วยก็ไม่แปลก แต่เช่ออ๋องไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เหตุใดจึงร่วมทางมาด้วย?

“เสด็จพ่ออยากถามเรื่องที่เช่ออ๋องปลดพระชายาอยู่แล้ว บังเอิญมาเจอพวกข้าอยู่ด้วยกันพอดี จู่ๆ เขาก็พูดขึ้นมาว่าอยากร่วมทางมาด้วย”

ความขบขันวาบผ่านแววตาลึกล้ำของฉู่จวินถิง เขากล่าวว่า “พี่รองคนนี้ของข้ามีความคิดอ่านปราดเปรียวมาแต่ไหนแต่ไร ทุกครั้งที่มีเรื่องเกิดขึ้นก็ชอบคิดว่าเขาจะหาประโยชน์จากเรื่องนี้ได้หรือไม่”

“ถ้าข้าเดาไม่ผิด เขาคงมีความคิดอยากแต่งหลิงเชี่ยนเอ๋อร์เป็นชายากระมัง”

ซ่งรั่วเจิน “???”

เช่ออ๋องเป็นคนประเภทไหนกันแน่ ขอแค่เป็นผู้หญิงเขาล้วนต้องตา หรือว่าเขาสนใจผู้หญิงทุกคนที่อยู่ข้างกายฉู่จวินถิงกันแน่?

รสนิยมพิลึกขนาดนี้เชียว?

“วันนี้เขาไม่ได้แสดงออกชัดเจน ด้วยนิสัยที่ผ่านมาของเขา ควรจะเข้าไปตีสนิทได้แล้ว คิดว่าเขาก็คงสงสัยในตระกูลหลิงเหมือนกัน ที่ร่วมทางมาด้วยก็คงคิดจะหยั่งเชิงนั่นเอง”