บทที่ 779

อิงตามที่ซ่งเยี่ยนโจวพูด สถานการณ์ในตอนนั้นอันตรายมากอย่างแท้จริง หากไม่ใช่คนสกุลหลิงนำทหารเร่งเดินทางมาถึง เขาก็คงไม่มีชีวิตอยู่แล้ว

หลินจือเยว่กลับมีผลงานเพราะส่งข่าว หากไม่ได้เขาส่งข่าว สกุลหลิงไปไม่ทันเวลา น่ากลัวว่าจะต้องเสียชายแดนไปแล้วแน่ ไม่มีวันเอาชนะศึกในครั้งนี้ได้!

แม้พูดว่าพวกเขาไม่มีหลักฐานพิสูจน์ทั้งหมดนี้ แต่เพียงเรื่องที่บิดายังไม่ตาย กลับไม่ส่งข่าวมาโดยตลอด ก็สามารถตั้งข้อสันนิษฐานได้มากแล้ว

ภายในนี้จะต้องมีเงื่อนงำซ่อนอยู่แน่

ทั้งหมด...ยังชี้ไปที่สกุลหลิงอีกด้วย!

ยามฉู่จวินถิงมาถึงก็ได้เห็นพวกซ่งรั่วเจินสามพี่น้องกำลังนั่งรวมตัวกัน บรรยากาศตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด

“ทำนายผลออกมาไม่ดีกระนั้นหรือ?” ภายในสายตาฉู่จวินถิงสะท้อนความกังวล

ซ่งรั่วเจินส่ายหน้า “เปล่าเพคะ ก็แค่คิดบางเรื่อง ท่านและท่านตาเข้าใจสถานการณ์แล้วหรือ?”

“อยากรู้เรื่องผู้อยู่เบื้องหลัง ยังต้องไปสกุลเจียงสักเที่ยวหนึ่ง จะได้พบหัวหน้าตระกูลเจียง” ฉู่จวินถิงเผยสีหน้าเคร่งขรึม “ง้างปากของเขา สามารถลดปัญหาลงได้มาก”

ซ่งรั่วเจินเข้าใจ “หม่อมฉันไปเป็นเพื่อนท่านดีหรือไม่?”

ในเมื่อทางฝั่งจ้าวชิงหยวนพบไอมรณะ เช่นนั้นหัวหน้าตระกูเจียงมาข่มขู่ให้คำสัตย์สาบาน มองออกว่าเขารู้เรื่องทั้งหมด

หรือพูดอีกอย่างก็คือไม่แน่ว่าสกุลเจียงเองก็มีฝีมือเหล่านี้ นางไปย่อมสามารถหลีกเลี่ยงมิให้ถูกคนวางอุบายได้

ฉู่จวินถิงใคร่ครวญครู่หนึ่ง นัยน์ตาลุ่มลึกเปี่ยมความยินดี “เช่นนั้นก็รบกวนเจ้าแล้ว หากการเดินทางนี้ไม่มีเจ้า เรื่องก็รับมือยากมากนัก”

“เดิมทีช่วยคนก็คือสั่งสมบุญวาสนาและคุณธรรม นับเป็นเรื่องดีสำหรับหม่อมฉันเช่นเดียวกัน” ซ่งรั่วเจินยิ้มน้อยๆ พูดอีกว่า “หม่อมฉันได้ยินว่าท่านอ๋องส่งคนไปแจกจ่ายโจ๊กแล้ว?”

“ข้าให้อวิ๋นหยางไปสืบสถานการณ์ของผู้ลี้ภัยเมืองไห่เทียน สภาพการณ์ลำบากมาก กินอาหารไม่อิ่มท้อง วันนี้จ้าวเจียงที่พวกเราได้พบเป็นเพียงหนึ่งในนั้น”

“ต้องการสืบเรื่องทั้งหมดให้กระจ่างชัด น่ากลัวว่ามิอาจทำได้ในวันเดียว แต่ราษฎรไม่สามารถทนหิวต่อไปได้ นี่จึงเอาข้าวที่นำติดมาไปแจกจ่ายโจ๊ก”