บทที่ 790

“ตำแหน่งของท่านพ่ออยู่ห่างจากพวกเราไม่ไกล พรุ่งนี้พวกเราก็น่าจะสามารถตามหาพบ”

ภายในสายตาซ่งจืออวี้เปี่ยมความหวัง เขาไม่ได้พบบิดานานมากแล้ว ก่อนหน้านี้ข่าวร้ายถูกส่งมาไม่เคยคิดเชื่อ บัดนี้ใกล้จะได้พบบิดาแล้ว เขารู้สึกดีใจอย่างมาก!

ซ่งรั่วเจินเองก็เกิดความหวังอย่างอดไม่ได้ นางรู้ว่าซ่งหลินเป็นบิดาที่มีความเมตตาและดีต่อนางมากมาโดยตลอดผ่านความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม

เพราะมีนางเป็นลูกสาวเพียงคนเดียว ดังนั้นจึงได้รับความรักและเอ็นดูเป็นพิเศษ รอกลับถึงเมืองหลวง พวกเขาก็จะได้อยู่ร่วมกันพร้อมหน้าทั้งครอบครัวแล้ว

ราชครูกู้อยู่บัญชาการที่เมืองไห่เทียนดังเดิม รับผิดชอบให้พ่อค้าปล่อยข่าว ในเวลาเดียวกันยังติดต่อทางการให้เพิ่มราคาธัญพืช ดังนั้นจึงไม่ได้ร่วมเดินทางมาด้วย

“ท่านอ๋อง ท่านกำลังคิดอันใดอยู่หรือ?”

สายตาซ่งรั่วเจินมองเห็นสายตาลุ่มลึกของฉู่จวินถิงคล้ายกำลังถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาเป็นชั้นๆ ภายในนั้นเป็นความหนักใจที่นางมองแล้วไม่เข้าใจ

ฉู่จวินถิงมองซ่งรั่วเจิน กลับไม่คิดปิดบัง เขาเชื่อใจซ่งรั่วเจินอย่างมาก

“ก่อนหน้านี้เจ้าพูดว่าดวงชะตาของหลิงเชี่ยนเอ๋อร์แปลกอยู่บ้าง มีพลังโลหิตแฝงอยู่ เป็นไปได้มากว่าแย่งดวงชะตาของผู้อื่นมา”

ซ่งรั่วเจินพยักหน้า “ใช่แล้วเพคะ”

“ข้าได้ยินมาว่าแย่งดวงชะตาผู้อื่นไม่ใช่เรื่องง่าย ไต้ซือเทียนจีที่ได้พบก่อนหน้านี้มีฝีมือยอดเยี่ยม บางทีเขาอาจสามารถช่วยเรื่องนี้ได้”

“บังเอิญครั้งนี้อยู่ที่เมืองไห่เทียน คนลึกลับคนนั้นเองก็ใช้วิชาศาสตร์ลี้ลับ ส่วนคุณชายใหญ่สกุลหลิงเองก็หายตัวไป”

“ท่านลุงยังไม่กลับมา น่ากลัวว่ากำลังตกอยู่ในอันตราย ข้าใคร่ครวญอยู่นาน สถานที่ที่เขาอยู่คือดินแดนของราชวงศ์ข้า หาใช่ดินแดนอื่น อิงตามหลักการแล้ว คนภายในดินแดนข้าไม่มีวันทำร้ายเขา”

สายตาฉู่จวินถิงจริงจัง หลายปีมานี้ ทุกคนล้วนชื่นชมซ่งหลินเป็นแม่ทัพใหญ่