บทที่ 796

นี่คือดาวหายนะตกสวรรค์แบบไหนกัน?

สามารถบันดาลหายนะให้คนทั้งครอบครัวได้ขนาดนี้ จะร้ายกาจเกินไปแล้ว!

เนื่องจากตอนมาคาดการณ์ไว้แล้วว่าซ่งหลินคงได้รับบาดเจ็บจึงเตรียมยารักษาอาการบาดเจ็บมาด้วย ซ่งรั่วเจินด้านหนึ่งช่วยทำแผลให้ซ่งหลิน ด้านหนึ่งก็ตอบคำถามเขาไปด้วย

“ตอนนี้ท่านแม่สบายดีมากเจ้าค่ะ แค่เป็นห่วงความปลอดภัยของท่าน หวังให้ท่านกลับไปไวๆ”

ซ่งหลินได้ยินอย่างนั้น ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มออกมา “พวกเจ้าล้วนสบายดีก็ดีแล้ว”

ซ่งจืออวี้ได้ยินถ้อยคำทอดถอนใจนั้นก็นึกถึงก่อนหน้านี้ที่พี่ใหญ่สองขาพิการ พี่รองตาบอดสองข้าง หากไม่มีน้องหญิงห้าอยู่ด้วย ตระกูลซ่งในตอนนี้คงยากจะบรรยายได้ด้วยถ้อยคำไม่กี่คำ

กล่าวถึงที่สุดแล้ว น้องหญิงห้าช่างเป็นดาวนำโชคของคนทั้งครอบครัวเสียจริงๆ!

“ท่านพ่อ ตอนนี้พวกข้าตัดขาดกับตระกูลหลิ่วแล้วเจ้าค่ะ” ซ่งรั่วเจินพูด

ซ่งหลินเริ่มจากนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ต่อมาก็ขมวดคิ้วแน่น “พวกเขารังแกแม่เจ้าระหว่างที่ข้าไม่อยู่ใช่หรือไม่?”

ซ่งรั่วเจินยิ้มบาง “เรื่องนี้ไว้ท่านกลับไปแล้วให้ท่านแม่ค่อยๆ เล่าให้ท่านฟังดีกว่าเจ้าค่ะ แต่ว่าตอนนี้พ่อตาของท่านคือราชครูกู้นะเจ้าคะ”

“หมายความว่าอะไรรึ?”

เมื่อซ่งรั่วเจินเล่าเรื่องที่ตระกูลหลิ่วจงใจสลับตัวเด็กออกมา ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็รู้สึกเหมือนกำลังฟังเรื่องแต่งอย่างไรอย่างนั้น ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ

“สวรรค์ ตระกูลหลิ่วขวัญกล้าปานนี้เชียวรึ แม้แต่ตระกูลกู้ก็ยังกล้าหลอกลวง ถ้าอย่างนั้นความทุกข์ใจที่พี่สะใภ้ได้รับตลอดหลายปีนี้ก็เสียเปล่าแล้วน่ะสิ?”

พวกฉีอู่ล้วนรู้ดีว่ายามปกติตระกูลหลิ่วชอบสร้างความลำบากให้คนอื่นมากขนาดไหน ลำพังจำนวนครั้งที่ไปไถเงินตระกูลซ่งแล้วถูกพวกเขาพบเห็นก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้ว หลายปีนี้ได้สิ่งของไปมากมายเท่าไรก็สามารถจินตนาการได้เลย