บทที่ 804

ฉู่เทียนเช่อชะงักไปเล็กน้อย การเดินทางครั้งนี้ของเขาไม่ต่างอะไรกับการมาเสียเที่ยว

สภาพการณ์ของหลิงเชี่ยนเอ๋อร์ในตอนนี้ทำให้เขาเกิดความเคลือบแคลงใจ อีกทั้งยังไม่กล้าแต่งนางกลับไปโดยบุ่มบ่าม ถ้าเกิดผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้คือสกุลหลิงจริง ๆ นั่นก็หมายความว่าเขาตัดหนทางของตนมิใช่หรือ?

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่หัวใจของหลิงเชี่ยนเอ๋อร์ผู้นี้ล้วนอยู่ที่ฉู่จวินถิงเลย การที่นางแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งต่อหน้าเขาเช่นนั้น ราวกับมิได้เห็นเขาอยู่ในสายตา เช่นนี้ย่อมทำให้เขาไม่พอใจ!

“ครานี้ปัญหาอุทกภัยร้ายแรงยิ่งนัก ตัวข้ากังวลว่าพวกเจ้าทั้งหลายจะมีกำลังคนไม่เพียงพอ…”

“เช่ออ๋องวางพระทัยเถิด พวกกระหม่อมสามารถช่วยได้แน่นอน” ซ่งหลินกล่าวพลางยิ้ม

ฉีอู่ หร่วนเฉิงและคนอื่น ๆ ต่างพยักหน้ารัว ๆ พวกเขาแต่ละคนล้วนสามารถยกและหามได้ การช่วยเหลือราษฎรย่อมไม่มีปัญหาแน่นอน

ฉู่เทียนเช่อ “...”

เดิมทีหลิงเชี่ยนเอ๋อร์ตั้งใจจะอยู่ต่อ แต่ถูกฉู่จวินถิงพูดดักทางด้วยประโยคเดียว “เรือได้จัดเตรียมไว้ให้พวกเจ้าแล้ว พี่น้องสกุลหลิงควรรีบไปทำพิธีฝังศพเสียเถิด พวกเจ้ากลับไปพร้อมกัน จะได้มีคำชี้แจงที่เหมาะสม”

“ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะกลับไปก่อนแล้ว” หลิงเชี่ยนเอ๋อร์พยักหน้าลงอย่างเศร้าโศก

ซ่งหลินยิ้มพลางมองไปที่ฉู่เทียนเช่อ “เช่ออ๋อง หม่อมฉันขอรบกวนพระองค์ เมื่อเสด็จกลับถึงเมืองหลวงแล้ว โปรดส่งคนไปแจ้งแก่ครอบครัวของพวกเราด้วยว่าพวกเรายังมีชีวิตอยู่ เพื่อไม่ให้พวกเขาต้องเป็นกังวล”

“ใช่ๆๆ ขอรบกวนเช่ออ๋องด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

ฉู่เทียนเช่อแทบจะคงรอยยิ้มบนใบหน้าไว้ไม่อยู่ แต่ก็ยังคงพยักหน้าลง “วางใจเถิด ข้าจะช่วยนำข่าวของพวกเจ้าไปแจ้งให้ถึงที่”

“หากเสด็จพ่อทรงทราบว่าพวกเจ้ายังมีชีวิตอยู่ ต้องดีใจมากแน่ๆ!”

หลังจากที่ทุกคนได้ส่งฉู่เทียนเช่อและหลิงเชี่ยนเอ๋อร์พร้อมคนอื่น ๆ ขึ้นเรือด้วยตนเองแล้ว พวกเขาจึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ซ่งรั่วเจินก็เคยตรวจสอบร่างของชายชุดดำที่เสียชีวิตไปก่อนหน้านี้แล้ว ยันต์ต่าง ๆ ที่พบบนร่างกายของเขาก็ถูกนางตรวจดูทีละชิ้นแล้ว คนผู้นี้เชี่ยวชาญด้านศาสตร์ลี้ลับอย่างแท้จริง

นับว่าเป็นเรื่องน่าสนใจ นางพบก้อนหินก้อนหนึ่งบนร่างของชายผู้นี้เช่นกัน ซึ่งเหมือนกับก้อนที่อยู่บนร่างของไต้ซือเทียนจีเป็นอย่างมาก