บทที่ 839

อวิ๋นเนี่ยนชูถูกคำพูดของซ่งรั่วเจินทำให้ตกใจ “บัง บังคับพากลับมา?”

“ใช่แล้ว”

ซ่งรั่วเจินพูดด้วยท่าทางมีเหตุผล บ่อยครั้งที่คนมักถูกความคิดของตนจองจำเอาไว้ แท้จริงแล้วกระโดดออกมามองดู มากมายหลายเรื่องก็ไม่ได้ร้ายแรงถึงเพียงนั้น

“รั่วเจิน บัดนี้เจ้าเปลี่ยนไปมาก แต่ข้าคิดว่าเจ้าพูดถูก!”

อวิ๋นเนี่ยนชูนึกถึงสถานการณ์ยามซ่งรั่วเจินถอนหมั้น ทุกคนล้วนพูดว่านางไม่มีวันหาคู่ครองที่ดีได้อีก ทว่าบัดนี้ฉู่อ๋องดีต่อนางมาก พวกเขาล้วนเห็นอยู่ในสายตา

บางทีนางก็สมควรคิดให้ตก ในเมื่อไม่อาจฝืนเด็ดแตงลูกนี้อย่างญาติผู้พี่ได้ เช่นนั้นก็เปลี่ยนแตงลูกใหม่!

ไม่ช้าก็เร็วจะต้องได้พบแตงที่เหมาะสมแน่!

เห็นอารมณ์ของอวิ๋นเนี่ยนชูเริ่มสงบลง คล้ายคิดตกแล้วจริงๆ ซ่งรั่วเจินถึงพูด “วันนี้อนุอวิ๋นสร้างความวุ่นวายภายในจวน พูดว่าเจ้าชอบอวิ๋นเฉิงเจ๋อ ข้านี่ถึงตั้งใจมาแจ้งเจ้า”

“อะไรนะ?”

สีหน้าอวิ๋นเนี่ยนชูเปลี่ยนไป ที่ผ่านมานางเคยคิดมาก่อนว่าหากญาติผู้พี่เองก็ชอบนาง นางจะบอกเรื่องทั้งหมดกับมารดา

บัดนี้นางคิดจะปล่อยมือแล้ว อนุอวิ๋นกลับเปิดเผยเรื่องนี้ต่อหน้ามารดา นี่จะยังไม่เกิดปัญหาอีกหรือ?

“ข้าเห็นท่าทีของท่านป้าจางแล้ว คล้ายไม่ได้เก็บมาใส่ใจอย่างไรอย่างนั้น ไม่แน่ว่าจะเชื่อ เจ้าเองก็อย่ากังวลไปเลย” ซ่งรั่วเจินพูด

หากทั้งสองคนมีจิตปฏิพัทธ์ต่อกัน มิสู้ฉวยโอกาสนี้พูดออกมาให้กระจ่าง นางคิดว่าด้วยอุปนิสัยปล่อยวางไม่ยึดติดของป้าจาง จะต้องไม่ใช่คนหัวโบราณอย่างแน่นอน

แม้พูดว่ายากจะยอมรับในทันทีทันใดเลยได้ แต่เชื่อว่าขอเพียงให้เวลาป้าจางสักระยะหนึ่ง นางจะต้องคิดตกอย่างแน่นอน เพียงแต่สถานการณ์แตกต่างจากที่คาดไว้อยู่บ้าง ราวกับว่ายังไม่จำเป็นต้องเปิดเผยความจริงในตอนนี้

อวิ๋นเนี่ยนชูพยักหน้า “บัดนี้ไม่จำเป็นต้องกังวล อย่างไรเสียเดิมทีข้าและญาติผู้พี่ก็ไม่มีอันใดต่อกัน”