บทที่ 846

เดิมทีเขาก็เป็นคนให้ความสำคัญและหนักแน่นในความสัมพันธ์ บัดนี้สหายมากมายต้องตายเพราะเขา เขาไม่มีวันยอมเลิกรา

ได้ยิน สีหน้ากู้หรูเยียนหม่นลงหลายส่วน แต่กลับมาหนักแน่นอย่างว่องไว

“ข้ารู้อุปนิสัยของพ่อเจ้าดี เขาไม่มีวันยอมแพ้ ข้าก็แค่กังวลความปลอดภัยของเขา แต่คิดดูอย่างละเอียดแล้วหากเขามีอุปนิสัยน่ารังเกียจ เผชิญหน้ากับอันตรายก็ถอยกลับอย่างหวาดกลัว ข้าก็คงไม่แต่งกับเขา”

ถ้อยคำนี้พูดออกมา ทุกคนล้วนหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้

“ท่านแม่พูดถูกแล้ว ท่านพ่อเป็นเช่นนี้ถึงแข็งแกร่งสมชายชาตรี ไม่รู้อยู่ที่ภายนอกมีคนอิจฉากี่มากน้อย ก็ดูเจ้าคนไร้น้ำยาที่หลิ่วเฟยเยี่ยนตบแต่งเถอะ ไม่สามารถเทียบได้เลยสักเศษเสี้ยว”

ซ่งจิ่งเซินเผยสีหน้าภาคภูมิใจ เขาคิดว่าบิดาเขาแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดามาก

ขณะกำลังสนทนา ลั่วหวยหลี่ก็มาแล้ว

“หวยหลี่มารับเนี่ยนชูออกไปหรือ?” หลิ่วหรูเยียนพูดยิ้มๆ

ลั่วหวยหลี่ทำความเคารพ พูดอย่างเก้อเขิน “เมื่อวานนัดหมายไว้ดีแล้ว วันนี้อยากเชิญน้องเนี่ยนชูไปชมละครขอรับ”

“ช่วงนี้คณะงิ้วเปิดตัวใหม่แสดงได้ดีมาก การค้ารุ่งเรือง ตั๋วหาได้ยากยิ่ง”

ทันใดนั้นซ่งจิ่งเซินก็รู้แล้วว่าลั่วหวยหลี่กำลังพูดถึงที่ใด พูดเย้าออกมาอย่างอดไม่ได้ “จิ๊ๆ นัดหมายเมื่อคืน วันนี้ก็ซื้อตั๋วได้แล้ว ใส่ใจไม่น้อยกระมัง?”

ลั่วหวยหลี่ถูกซ่งจิ่งเซินเปิดโปง พูดอย่างเก้อกระดาก “บังเอิญในมือข้ามีตั๋วสองใบ นี่ถึงอยากเชิญน้องหญิงเนี่ยนชูไปด้วยกัน”

“เมื่อวานข้าได้ยินว่าเนี่ยนชูอยากไปดูการแสดงนี้ แต่ซื้อตั๋วไม่ได้ ตอนนี้ดีแล้ว สามารถไปดูด้วยกันได้พอดี”

ซ่งรั่วเจินหันมองทางอวิ๋นเนี่ยนชู นางเองก็คิดไม่ถึงเลยว่าจะบังเอิญถึงเพียงนี้ เมื่อคืนเนี่ยนชูยังพูดออกมาว่าหากมีโอกาสพวกเขาค่อยไปดูด้วยกัน นางยังคิดให้คนมาซื้อตั๋วในวันนี้ คิดไม่ถึงลั่วหวยหลี่ก็คิดเรื่องนี้ไว้